Ogólne informacje

Nandina home: zdjęcie opis uprawy i pielęgnacji

[ads4]Nandina - to naprawdę niesamowita roślina. Przez cały rok cieszy oko różnorodną paletą odcieni, w której liście są zabarwione.

Tylko najodważniejsi hodowcy kwiatów ośmielą się zdobyć tę rzadką roślinę: kolorowe piękno jest kapryśne i wymaga szczególnej uwagi.

Można jednak zgodzić się z gościem wschodnim zapewnienie jej niezbędne warunki.

Zmutowana nandina

Nandina lub po łacinie Nandina - jest wiecznie zielonym drzewem należącym do rodziny berberysów.

Nandina jest jedynym przedstawicielem rodzaju i jest określana jako dom nandina lub Nandina domestica. W warunkach naturalnych roślina ta znajduje się na zboczach górskich Chin i Japonii.

W otwartym terenie Nandina może rosnąć tylko w klimacie subtropikalnym. W umiarkowanych szerokościach geograficznych jest uprawiana jako roślina kadochnoy, która zdobi letnie ogrody i szklarnie domowe.

Dzięki wielu podstawowe pędyNandina rośnie w postaci gęstego krzewu. Kolor jego pędów o małych gałęziach jest zmienny. U młodych roślin ma kolor brązowo-purpurowy, a u dorosłych nabiera szarobrązowego odcienia.

Duże liście do 40 cm długości znajdują się na górnych częściach łodyg.

Nandina jest najbardziej ceniona za kolor liści. zależy od pory roku. Latem liście są zabarwione na zielono, a jesienią stają się nasycone czerwono-zielone odcienie. Wiosną liście stają się brązowe, a latem wracają do pierwotnego zielonego koloru.

Małe białe i różowe kwiaty nandiny zebrane w duże racemes.

Rozpoczyna się kwitnienie w czerwcu, po czym na buszu wiązane są gromady małych jasnoczerwonych owoców, które są kolejną ozdobą rośliny.

Dzięki wysiłkom hodowców odmiany Nandina są hodowane w domu z różowymi i czerwonymi liśćmi. Można również znaleźć formy drobnolistne, barwne i karłowate rośliny.

  • Nana Purpurea - krzew o jasnopurpurowych liściach,
  • Siła ognia i Compacta - odmiany karłowate,
  • Alba - odmiana z białymi jagodami,
  • Portowy krasnolud - forma z jasnoczerwonymi liśćmi.
do treści ↑

Funkcje opieki

Nandina jest uprawiana w dużych wannach i na okres letni, jeśli to możliwe, wyjmuje się w ogrodzie. Zimą roślina jest wprowadzana do domu, gdzie jest przechowywana w chłodnym pomieszczeniu.

W środowisku wewnętrznym zawiera roślinę wystarczająco trudne. Nandin wymaga dużej wilgotności i nie toleruje ciepła.

Wybór lokalizacji i temperatury

Nandina woli jasne rozproszone światło. Od maja do pierwszych mrozów wskazane jest umieszczenie go w półcieniu ogrodu lub werandy. W warunkach pokojowych najlepiej jest umieścić roślinę w pobliżu wschodniego lub południowego okna.

Liście Nandiny uzyskać bogaty czerwony kolor tylko w jasnym świetle. Ponadto w jasnym pomieszczeniu roślina jest mniej chora.

Optymalna temperatura dla roślin w lecie - około 20 °C. Zimą nandin wymaga najchłodniejszego pomieszczenia o temperaturze od 10 do 12 ° C Takie zimowanie jest bardzo ważne dla zdrowia roślin.

Zaleca się uprawę nandinu tylko dla florystów, którzy mają możliwość zapewnienia jej chłodnych warunków w sezonie zimowym.

Podlewanie i wilgoć

Latem Nandina obficie podlewana, ponieważ wysycha wierzchnia warstwa gleby. Zimą nawadnianie maleje wraz ze spadkiem temperatury. Z tym należy unikać pełne suszenie gleby.

Woda powinna być miękka i dobrze osadzona. Zmiękczacz wody Możesz dodać trochę kwasu cytrynowego.

Wysoka wilgotność ważny warunek dla nandina wellness. Wanna z rośliną może być umieszczona na mokrej palecie lub umieszczona w pobliżu źródła wody.

Oprócz tego najlepiej dwa razy dziennie. spryskać liście nandiny miękka woda, która nie zawiera chloru i wapna. Opryskiwanie jest anulowane podczas zimowania.

Skład gleby i przesadzanie

Wymagane rośliny luźna i przepuszczalna gleba o kwasowości pH 3,7 - 6,4. Zaleca się skomponowanie gleby z następujących elementów:

  • 1 część próchnicy lub torfu,
  • 1 część ziemi torfowej,
  • 0,5 części perlitu lub grubego piasku
  • 1 kawałek zielonej ziemi.

Tajemnice opieki nad hederem w domu ujawnią nasz materiał.

Jak uprawiać coleus z nasion? Znajdź odpowiedź na to pytanie z naszego artykułu.

Zalecenia specjalistów ds. Opieki domowej dla plumeria można znaleźć na stronie http://sad-doma.net/houseplants/dekarativnotsvetushhie/plyumeriya-uhod.html

Młody nandin każdej wiosny przeszczepiony do pojemnika 2 lub 3 cm więcej niż wcześniej. Z tym szyjka korzenia nie pogłębia się, a część korzeni jest przycięta. Trzyletnie i starsze krzewy nandin wymagają przeszczepu co 2 lub 3 lata. Nowa wanna jest ważna, aby zapewnić grubą warstwę drenażu.

Od wiosny do połowy jesieni Nandina dwa razy w miesiącu karmione naprzemiennie nawozy organiczne i mineralne poprzez nawadnianie. Możesz także użyć nawozu do bonsai.

Nandin Shoots nie rozgałęziaj się, a szczypanie nie jest w stanie stymulować wzrostu bocznych gałęzi. Dlatego z całym pragnieniem Nandin nie można nadać kształtu drzewu.

Jednak na wiosnę zaleca się cięcie stare łodygi o wysokości ponad 180 cm, aby uzyskać dobry wzrost młodych pędów.

Wzdłuż obwodu nandiny można odciąć część pni. Pomoże to utworzyć zwarty krzew z rośliny. Również do dekoracji Nandiny powinny być natychmiast usuwane z liści, które wysychają na dnie krzewu, które zrzuca w miarę rozwoju.

Hodowla

Nandina rozmnaża się w następujący sposób:

  • Nasionaktóre są sadzone w oddzielnych pojemnikach na głębokość około 1,5 cm w „szklarni” o temperaturze nie niższej niż 20 ° C Wraz z pojawieniem się sadzonek pojemność została przeniesiona do lżejszego miejsca. Po miesiącu pożądane jest karmienie sadzonek złożonym nawozem. W miarę ich wzrostu młode nandiny są przeszczepiane do większych doniczek.
  • Sadzonki wierzchołkowe. Sadzonki o długości około 8 cm zakorzenione w mieszaninie torfowo-piaskowej. Przed ukorzenieniem dolne dwa liście są usuwane, a cięcie jest przetwarzane przez „Korneovin”. Pojemnik z uchwytem umieszcza się w „szklarni”, w której utrzymuje się temperaturę od 15 do 20 ° C. Zakorzenienie następuje od 1,5 do 3 miesięcy.
do treści ↑

Szkodniki i typowe problemy

Niebezpieczni wrogowie Nandiny:

Musisz usunąć szkodniki znaleziono za pomocą mydlanej gąbki, a roślinę poddano działaniu środka owadobójczego.

Ze względu na stagnację wilgoci w glebie Nandina może zostać naruszona zgnilizna korzeni. Konieczne jest usunięcie zgniłych korzeni, traktowanie reszty fungicydu i przeszczepienie rośliny do nowej wanny ze świeżą glebą.

  • Wysycha i upada, by polać - niska wilgotność w gorącym sezonie.
  • Jasnozielone liście - niewystarczające oświetlenie.
  • Suche krawędzie i środek liści - oparzenie słoneczne.
  • Żółte liście - brak żelaza i magnezu w glebie alkalicznej.
  • Słabe młode pędy rosną - słabe oświetlenie lub mało składników odżywczych.
  • Żółte i opadające dolne liście - naturalne starzenie się.

Nie trzeba dodawać, że wymagająca nandina sprawia wiele problemów. Najtrudniejszy - Ma to zapewnić jej odpowiednie warunki zimą. Ale jasne piękno Nandiny jest warte wszystkich wysiłków pilnej kwiaciarni.

Wilgotność powietrza

Roślina bardzo lubi wilgoć, dlatego regularne opryskiwanie jest dla niej obowiązkowe. Możesz umieścić garnek z nandiną na tacy, z której wyparuje wilgoć z mchu lub spienionej gliny, ale dna nie należy umieszczać bezpośrednio w wodzie.

Wiosną i latem nandin należy dobrze podlać po wysuszeniu powierzchni gleby. Wraz z nadejściem zimnej pogody, podlewanie jest zmniejszone, aby nie przechładzać systemu korzeniowego.

Nawozy i nawozy

Wiosną i latem, kiedy Nandina intensywnie rośnie, jest karmiona płynnymi nawozami złożonymi do kwiatów domowych 2 razy w miesiącu.

W młodym wieku roślina wymaga co roku przeszczepu na wiosnę. Dojrzali przedstawiciele są przeszczepiani rzadziej, w odstępach 3-4 lat, z glebą posypywaną corocznie. Zmieloną mieszaninę do nandin można mieszać z równych części piasku, darni i gleb liściastych.

Dom Nandiny lub „Sacred Bamboo”

Jednym z najbardziej malowniczych i kolorowych krzewów orientalnych w kulturze pokoju jest dom nandia. To wyjątkowa roślina o bardzo efektownych liściach i kręconej koronie, z której piękna nie można oderwać oczu. Szczególny urok liści pojawia się w zimnej porze roku, kiedy zmieniają się kolory, jak gdyby kaprys akwareli. Nawet zamiłowanie do chłodu nie przeszkadza tej roślinie stawać się coraz bardziej popularna. Nandinu słusznie zaliczał się do elitarnych gatunków roślin domowych. Ta kapryśna cudowna roślina nie jest dla każdego, kocha uwagę i troskę.

Nandina - „święty bambus” i jego spektakularna zmiana kolorów

Wśród roślin domowych Nandina po prostu nie ma konkurentów. W szeregach zimozielonych kultur spektakularne akwarele z takim rzeźbionym liściem - rzadkość. Unikalne, elitarne, kapryśne, rzadkie, ekskluzywne - jak nie nazywają się nandin, wszystkie epitety będą uzasadnione. W naszym kraju i na Zachodzie roślina ta jest bardzo popularnie nazywana „świętym bambusem”. Ta piękna nazwa doskonale oddaje wyjątkowe piękno tego luksusowego krzewu pod każdym względem. Ale powoduje też sporo zamieszania: ani ze względu na jego charakterystyczne cechy, ani na pochodzenie nandiny nie mają nic wspólnego z bambusami i otrzymali ten przydomek prawdopodobnie ze względu na tendencję do uwalniania pędów korzeniowych, na ich cienkie łodygi i podobną formę złożonych liści.

Ten uroczy krzew w naturze występuje tylko w Japonii i Chinach. Nic więc dziwnego, że jest uważany za jednego z najbardziej wschodnich. Własność domu Nandiny ( Nandina domestica ) do rodziny Barbaris.

Nandina nie może się pochwalić różnorodnością. Rodzaj Nandina reprezentowany jest przez jeden gatunek krzewów ozdobnych. Ale brak różnorodnych form nie sprawia, że ​​ta roślina jest nudna. Po pierwsze, w sprzedaży jest reprezentowana przez odmiany różniące się kolorem liści, kwitnieniem i jagodami. Po drugie, nawet najbardziej skromna Nandina wciąż wydaje się dziwaczna.

Dom Nandiny (Nandina domestica) - zimozielone krzewy, rzadziej - zwarte drzewa, nawet w przyrodzie ograniczone do maksymalnej wysokości 4-5 m, aw kulturze pokojowej rzadko rosną do jednego metra (odmiany karłowate są przeważnie na sprzedaż). Nandina wyróżnia się praktycznie nie rozgałęziającymi się, prostymi, cienkimi pędami i zwartym, płytkim systemem korzeniowym. Jej korona jest zwiewna, graficzna, oszałamiająco elegancka. Nie zapobiega to jednak aktywnemu uwalnianiu przez rośliny licznych pędów korzeni. Nawet kora Nandiny jest bardzo malownicza. Zmieniając kolor z liliowo-beżowego na szaro-brązowy, pokazując podłużne rowki, podbija go swoją przytłumioną nudnością. Nandyny są uprawiane w formie wewnętrznych krzewów o grubej, malowniczej koronie lub w formie bonsai.

Główną ozdobą domu nandina jest luksusowe rzeźbione liście. Trzykrotnie lub dwa razy bardziej pierzaste, złożone arkusze tego piękna dorastają do 40 cm długości, chociaż z daleka nie jest łatwo zbadać ich strukturę, korona wydaje się być ażurowa. Trójkątne liście składają się z błyszczących, rombowych, przypominających piórko płatków, których ostro zakończona końcówka doskonale podkreśla elegancję rośliny. Gęsta tekstura liści nie przeszkadza całej roślinie wyglądać na bardzo lekką i bujną. Nandina jest postrzegana z daleka jako kultura drobnolistna, ale udział pierzastych liści rośnie do 10 cm długości Elegancja jest podkreślona przez długi ogonek liści (do 15 cm) i ogonki o długości 3 cm, które nadają koronie lekkość.

Kolorystyka liści w tym niezwykłym wewnętrznym krzewie fascynuje. Akwarelowy pokaz roślin jest w pełni widoczny w zimnej porze roku, ale niektóre „zapowiedzi” można obserwować przez cały rok. Młode liście o stonowanym czerwonym, ceglastym odcieniu stopniowo zmieniają kolor na ciemnozielony, jakby czerwony z czasem stopniowo erodował pod wpływem koloru podstawowego. Pomimo statusu wiecznie zielonej rośliny, nandina zmienia kolory w zależności od pory roku. Jesienią rozpoczyna się pokaz akwareli, podczas którego liście są stopniowo i nierównomiernie odmalowywane w olśniewających odcieniach czerwieni i rubinu, a odcienie „przejściowe” wyglądają niezwykle atrakcyjnie. Zimą Nandina wygląda jak jasny szkarłatny cud, powoli i nierównomiernie zaczyna rosnąć na brązowo i żółto. Ale zmiana na brązową skalę nie oznacza, że ​​roślina wkrótce straci liście: im bliżej wiosny, tym silniejszy kolor zielony i liście są ponownie malowane, tak że czerwonawe młode liście błyszczą na ich tle. Cały rozwój rośliny podkreśla gra malowania farbami wodnymi i właśnie ta cecha sprawia, że ​​dom staje się tak wyjątkową rośliną. I tak luksusowo-kolorowa nandina ma wiele odmian o różnorodnym, intensywnie czerwonym, fioletowym, wielobarwnym kolorze.

Ale cud kolorowej korony nie jest jedynym talentem rośliny. Przy odpowiednim zimowaniu roślina kwitnie. Kwitnienie koronki rozpoczyna się w czerwcu i trwa tylko kilka tygodni. Małe kwiaty są zaskakująco oryginalne: białe płatki są odchylone do tyłu, podkreślając sześć masywnych pręcików wokół słupka. Pomimo niewielkich rozmiarów kwiaty są bardzo piękne. Ale jeszcze bardziej zaskakujący jest rozmiar kwiatostanów: niezwykłe kwiaty są zbierane w bardzo dużych i przezroczystych ażurowych wiechach kwiatostanów, których długość może przekraczać 30 cm Po kwitnieniu duże olśniewające jagody są wiązane, stopniowo uzyskując szkarłatno-rubinowy kolor. Owoce ze szpiczastą końcówką o średnicy do 1 cm na tej roślinie wyglądają jak luksusowe koraliki.


Nandina home „Manon” (Nandina domestica „Manon”)

Rosnące warunki uprawy nandina

Podczas wywyższania piękna Nandin nie ma mowy o przesadzie. Ta roślina nie ma sobie równych. Ale z kapryśności zasługuje na tytuł wyjątkowej maminsynki. Nandina to nie tylko roślina nie dla wszystkich: jest niezwykle wymagająca pod względem wilgotności, niezmiennie intensywnego oświetlenia i temperatury nawet w ciepłym sezonie. Można go polecić tylko doświadczonym hodowcom kwiatów, którzy szukają ekskluzywnej dekoracji swojej kolekcji. Wymagania rośliny do warunków nie zmieniają się niezależnie od formy uprawy, jest to typowe zarówno dla krzewów nandin jak i bonsai.

Oświetlenie i rozmieszczenie Nandina

Pokój nandinam musi starannie wybrać miejsce. W przypadku tego zakładu trzeba wybrać stabilne środowisko, a oświetlenie powinno pozostać niezmienione przez cały rok. Kochająca światło natura rośliny wymaga wyboru odpowiednich miejsc na parapetach lub zapewnienia dodatkowego oświetlenia. Bezpośrednie światło słoneczne, z wyjątkiem miękkiego poranka i wieczoru, piękno to jest przeciwwskazane, oświetlenie powinno być jasne, ale rozproszone. W okresie jesienno-zimowym nandin musi zostać zakończony, aby zachować zwyczajowy tryb rośliny. Nandina dobrze reaguje na sztuczne oświetlenie.

Dom Nandina świetnie się czuje na zachodnich i wschodnich parapetach okien, przy oknach i szklanych oknach i nadaje się do jasnych salonów lub holów. Ale co najważniejsze, Nandina czuje się w ogrodach zimowych z kontrolowanymi warunkami.

Warunki temperaturowe dla nandiny i wietrzenia

Niezależnie od pory roku i etapu rozwoju, dom nandina pozostaje miłośnikiem chłodu. Oczywiście w lecie nie jest trzymany w warunkach nietypowych dla pomieszczeń, ale nie należy pozwolić, aby wzrósł powyżej 20 stopni. W zakresie temperatur od 18 do 20 stopni, roślina zachowuje wysoki efekt dekoracyjny i zawsze cieszy.

Zimą nandin jest przenoszony do chłodniejszych pomieszczeń. Wygodne dla tej rośliny jest temperatura od 7 do 13 stopni Celsjusza, dopuszczalne jest krótkotrwałe chłodzenie.

Nandins uwielbia świeże powietrze, częste wietrzenie i chętnie spędzą lato w ogrodzie w miejscach chronionych. Lepiej jest chronić roślinę przed przeciągami. Nandin może być uprawiany jako roślina kadochnoy ogrodowa.


Nandina House Twilight (Nandina domestica „Twilight”)

Nandina Podlewanie i wilgotność

Prawidłowy harmonogram nawadniania dla nandiny jest łatwy do odebrania. Roślina jest podlewana tak, że między zabiegami górna warstwa podłoża wysycha w zbiornikach. W lecie podlewanie powinno być obfite, ale nie częste. Zimą są zredukowane, koncentrując się na sposobie wysychania gleby. Pełne wyschnięcie śpiączki ziemnej nie może być dozwolone. Szczególną uwagę należy zwrócić na jakość wody: Nandina preferuje miękką wodę o tej samej temperaturze z powietrzem w pomieszczeniu lub trochę cieplej. W przypadku nandiny dopuszczalne jest poprawianie wody metodą zakwaszania.

Główny warunek, w którym można rozwijać nandin w salonach, a nawet w ogrodach zimowych - wysoka wilgotność. Nandin jest korzystnie uprawiany za pomocą stałego nawilżacza powietrza. Jednocześnie nie jest konieczne używanie specjalnych urządzeń: wystarczy paleta lub drugi pojemnik wypełniony mokrymi kamieniami dekoracyjnymi, mchem lub gliną ekspandowaną. Jednocześnie wszelki kontakt z wodą dna doniczki z rośliną i zastój wody w dolnej części doniczek są absolutnie niedopuszczalne.

Lepiej jest uzupełnić instalację nawilżacza wiosną i latem regularnym opryskiwaniem. При содержании в прохладе опрыскивания проводят аккуратно.W przypadku nandiny można używać wyłącznie miękkiej, destylowanej lub oczyszczonej, ciepłej wody i drobnego sprayu.

Top ubieranie nandiny i struktura nawozów

Home nandin karmi się standardową częstotliwością. Nawozy dla tej rośliny stosuje się tylko od marca do września. Optymalna częstotliwość to 1 raz na 2 tygodnie. W okresie jesienno-zimowym zarówno krzew, jak i bandai nandins są dość, kierując się instrukcjami otrzymanymi w momencie zakupu lub zmniejszając dawkę i częstotliwość nawozów o połowę.

W przypadku nandiny pożądane jest wybranie wszechstronnego, uniwersalnego nawozu. Uprawa ta preferuje opatrunki płynne i nie lubi nawozów długo działających. Jeśli Nandina jest uprawiana w formie bonsai, stosuje się do niej specjalne mieszanki nawozów.


Dom Nandiny „Prąd Zatokowy” (Nandina domestica „Gulf Stream”)

Pokój do przycinania i modelowania nandina

Cięcie tej rośliny wewnętrznej, z wyjątkiem uprawy w formie bonsai, nie jest potrzebne. Brak gęstego rozgałęzienia, cienkie, proste i zgrabne pędy nie pozwolą koronie zagęścić się podczas szczypania i przycinania celowanego. Uwolnienie dużej liczby młodych pędów stymuluje skrócenie o jedną trzecią najstarszych gałęzi, a ich cięcie z częstotliwością 1 co 3-4 lata, kontroluje wielkość i odmładza krzew. Tworzenie bonsai najczęściej sprowadza się do odsłonięcia dolnej części pędów, ograniczając wielkość rośliny poprzez usunięcie pędów i części pni. Nandin łatwiej kupić już uformowany, niż później nadać mu styl i kształt.

Jedynym obowiązkowym środkiem jest regularne usuwanie starych suszących liści, których roślina nie zawsze zrzuca samodzielnie od dołu.

Przeszczep i podłoże dla nandiny

Konieczna jest zmiana pojemności rośliny tylko wtedy, gdy poprzedni garnek jest całkowicie opanowany. Młody nandin przeszczepiany rocznie, ale dla dorosłych wystarczający przeszczep 1 raz na 3 lub nawet 4 lata. W latach, w których nie wykonuje się przeszczepu, górną warstwę podłoża należy wymienić na nową.

Nandyny są zwykle hodowane w dużych wannach lub dużych doniczkach o równym współczynniku proporcji, zwiększając pojemność o kilka centymetrów.

W domu nandina wybierana jest uniwersalna, luźna i lekka mieszanka gruntowa. Idealne podłoże do dekoracyjnych roślin liściastych. Jeśli sam wymieszasz glebę, możesz użyć podłoża o równych częściach piasku, darni i gleby liściastej. W przypadku reakcji na glebę kultura jest mało wymagająca, dobrze się czuje w glebie o pH od 4 do 6,5, ale gleba nieco kwaśna jest dla niej jeszcze lepsza.

Przeszczep odbywa się bez odsłonięcia korzeni, przy minimalnym kontakcie i usunięciu górnej warstwy zanieczyszczonego podłoża. Na dnie pojemników jest koniecznie umieszczona wysoka warstwa drenażowa o grubości co najmniej 6 cm dla klasycznych doniczek i około 1/3 wysokości pojemników dla bonsai. Szyjki korzeniowej rośliny nie można zakopać w glebie. Jeśli to konieczne, możesz ograniczyć objętość systemu korzeniowego, przycinając go do bardziej kompaktowych rozmiarów.


Domowe bonsai Nandina

Choroby i szkodniki Nandina

Nandyny są dość stabilne, ale z niewłaściwą opieką mogą cierpieć przędziorki lub mszyce. Lepiej zwalczać szkodniki za pomocą środków owadobójczych.

Plamistość mozaiki jest powszechna wśród tych roślin i łatwo zauważalna przez specyficzne żółte plamy na liściach. Najczęściej rośliny są zainfekowane przed zakupem. Aby zwalczyć ten problem, lepiej jest systemowy fungicyd.

Typowe problemy w uprawie:

  • upuszczanie liści w temperaturach powyżej 20 stopni,
  • częściowa lub całkowita utrata liści w suchym powietrzu,
  • plamy na liściach pod wpływem światła słonecznego
  • żółknięcie liści podlewanych twardą wodą, brak żelaza lub magnezu,
  • blanszowanie liści w słabym świetle i przy braku opatrunków,
  • rozciągające pędy i rosnące słabe gałęzie w słabym świetle.

Agrotechnika do uprawy w pomieszczeniach Nandina

    Oświetlenie i wybór miejsc. Jeśli uprawiasz roślinę, jest miejsce z jasnym światłem, ale bez bezpośrednich promieni słońca jest to najbardziej odpowiednie dla Nandin. Oznacza to, że lokalizacja jest preferowana na zachodzie lub wschodzie. W kierunku południowym trzeba będzie zaaranżować cieniowanie od kurtyn świetlnych lub gazy. Wiosną i latem można umieścić Nandin w ogrodzie lub na balkonie, ale upewnij się, że w letnie popołudnie roślina jest chroniona przed katastrofalnymi strumieniami promieniowania ultrafioletowego. W zimie wymagane będzie dodatkowe oświetlenie lampami fluorescencyjnymi lub fitolampami, a dzień świetlny powinien wynosić 12 godzin. Jeśli liście nandiny staną się różowe, nie powinno to powodować niepokoju, ponieważ jest to naturalny proces.

Zawartość temperatury Aby Nandina czuła się komfortowo, musisz utrzymywać lekko chłodne wskaźniki temperatury, nigdy przekraczające 20 stopni. W okresie jesienno-zimowym roślina będzie dość wygodna, jeśli wskaźniki ciepła będą w zakresie 10-15 stopni. Latem zaleca się umieszczenie garnka z nandiną w ogrodzie, na balkonie lub tarasie, aż temperatura spadnie do 5 stopni Celsjusza. Gdy nadchodzi zimna pora roku, zaleca się przeniesienie rośliny do chłodnego pomieszczenia, w którym temperatura będzie utrzymywana na poziomie 10-15 stopni. W miesiącach zimowych możliwe jest posiadanie nandin w holu, hallu lub przeszklonej i izolowanej loggii lub balkonie. Takie zmiany temperatury są konieczne, aby roślina miała czas na odpoczynek w nowym sezonie wegetacyjnym.

Przycinanie nandiny i pielęgnacja ogólna. Ponieważ krzewy nie są silnie rozgałęzione pędy, to ze względu na rosnące rozgałęzienia szczypanie wierzchołków łodyg nie jest przeprowadzane. Jednak co 2-3 lata konieczne będzie przycinanie większości pędów, aby stymulować powstawanie młodych pędów. Jeśli taka operacja nie zostanie wykonana, z czasem krzew nandina znacznie się rozciągnie, a jego efekt dekoracyjny zostanie utracony. Jeśli zostanie podjęta decyzja o nadaniu roślinie kształtu bonsai, należy usunąć boczne łodygi i wszystkie niższe liście. Po takim przycinaniu forma nandiny pozostanie przez wiele miesięcy.

Wilgotność powietrza Co najważniejsze, gdy wskaźniki wilgotności wynoszą około 70%, wtedy bujna korona rośliny pozostanie atrakcyjna przez długi czas. Zaleca się spryskiwanie liści dwa razy dziennie, również w celu zwiększenia wilgotności obok garnka, można umieścić nawilżacze lub zainstalować garnek nandina w zasobniku z wilgotnymi kamykami, rozszerzoną gliną lub cięciem mchu torfowego. Najważniejsze jest to, że woda nie była zbyt duża, a ona nie dotarła do dna garnka. Do opryskiwania używać wyłącznie miękkich, pozbawionych wapna i chloru wody. Możesz gotować kran lub wziąć destylowany. Jeśli tego nie zrobisz, liście pozostaną nieestetyczne białawe plamy.

Podlewanie W miesiącach wiosennych i letnich zaleca się dobrze zwilżyć nandinu, natychmiast po wysuszeniu górnej warstwy gleby. Wskaźnik jest taki, że jeśli weźmiesz glebę w szczyptę, łatwo się kruszy. Gdy nadchodzi jesień, podlewanie jest wymagane w okresie zimowym. Nie można dopuścić, aby wnęka na podłoże uniemożliwiła przechłodzenie systemu korzeniowego, dokładnie tak jak jego schnięcie. Podlewanie odbywa się za pomocą ciepłej i dobrze osadzonej wody. Można użyć destylowanej, rzecznej lub deszczowej wody.

Nawozy w przypadku nandiny konieczne jest sprowadzenie w okresie wiosenno-jesiennym (od kwietnia do października), kiedy jej wzrost jest szczególnie intensywny. Stosuj płynne kompleksowe preparaty do roślin domowych. Krzew ten dobrze reaguje na materię organiczną (roztwór dziewanny), ale nie należy zapominać o niezbyt przyjemnym zapachu takich produktów. Regularność takich karmień - raz na 14 dni. Ale w zimie na siarkowodór trzeba nawozić z częstotliwością - raz w miesiącu.

  • Przeszczep i wybór podłoża. Dopóki nanadin jest młody, transplantacja będzie wymagana corocznie, ale z czasem taka operacja będzie potrzebna tylko raz na trzy lata. W tym samym czasie, gdy roślina zostanie usunięta ze starego garnka, zaleca się przycięcie systemu korzeniowego. Jeśli okaz jest bardzo stary i zarośnięty i jest uprawiany w wannie, to tylko górna warstwa gleby jest wymieniana, około 5 cm. Do nowego pojemnika należy wlać warstwę materiału drenażowego (drobnoziarnisty glin lub kamyki, połamane odłamki) około 3-4 cm. Na dnie garnka wykonuje się kilka otworów, aby nadmiar wilgoci mógł wypłynąć i nie stagnował. Aby Nandina czuła się komfortowo, mieszanka gleby jest łączona z równych części gleby darniowej, gleby liściastej (takie podłoże pochodzi z brzozy), torfu i grubego piasku rzecznego.

  • Porady dotyczące samodzielnego reprodukcji Nandiny

    Wśród metod reprodukcji roślin można wyróżnić: siew nasion, ukorzenianie sadzonek i sadzenie sadzonek (radykalne dzieci).

    Aby zasadzić nasiona, konieczne jest, aby w okresie jesiennym zebrać owoce, uwolnić nasiona z miąższu i dokładnie je wysuszyć. Kiełkowanie takiego materiału nie jest tracone w ciągu trzech lat. Na początek zaleca się hodować sadzonki w mini szklarni lub szklarni. Do pojemnika wlewa się lekkie podłoże, na przykład składające się z mieszaniny torfu i piasku (części są równe). Następnie ziemia jest lekko zwilżona butelką z rozpylaczem, a nasiona wnikają w nią głęboko. Zaległości są realizowane przez pół centymetra.

    Aby stworzyć warunki szklarniowe, naczynie należy umieścić pod szkłem lub owinąć plastikową torbą. Pojemnik jest umieszczony w ciepłym miejscu, gdzie wskaźniki temperatury wahają się od 23 do 25 stopni. Zanim pędy wykiełkują - światło nie jest warunkiem wstępnym. Ważne jest, aby pamiętać o codziennym wietrzeniu sadzonek i opryskiwaniu z opryskiwacza, jeśli gleba jest sucha. Kiełkowanie trwa około 7–10 dni. Gdy na siewkach utworzy się czwarta prawdziwa płyta liściowa, możesz nurkować w oddzielnych doniczkach z glebą odpowiednią dla dorosłych nandyn.

    Podczas szczepienia wymagane jest przecięcie przedmiotu z pędów wierzchołkowych. Sadzonki powinny mieć długość 8–15 cm, dolna para liści powinna zostać usunięta, a nacięcie cięcia powinno być traktowane stymulatorem tworzenia korzeni (na przykład heteroauxin lub Corneumin). Sadzonki sadzi się w doniczce z podłożem torfowo-piaskowym i owija folią lub umieszcza pod wyciętą plastikową butelką. Dopóki sadzonki nie zakorzenią się, wymagana jest coroczna wentylacja w celu usunięcia kondensatu, a jeśli gleba w zbiorniku jest sucha, jest zwilżona. Temperatura podczas kiełkowania utrzymuje się w granicach 15–20 stopni. Korzenie sadzonek zostaną uwolnione na pół do trzech miesięcy. Następnie młode nandyny można przesadzać do oddzielnych pojemników, na których dnie kładzie się warstwę drenażową i wybraną glebę.

    Z samej podstawy rośliny powstają pędy podstawy, które w procesie przesadzania można starannie oddzielić i wyładować w osobnych pojemnikach. Ponieważ drewno z Nandiny jest mocne, do jego cięcia użyj spiczastych i zdezynfekowanych narzędzi ogrodowych. Następnie plastry można sproszkować proszkiem z aktywowanego lub węglowego i posadzić delenki do nowego miejsca uprawy. Takie młode nandiny wyróżniają się zwiększoną witalnością, a proces kwitnienia rozpocznie się w przyszłym roku od momentu zejścia na ląd.

    Szkodniki i choroby wpływające na nandin podczas uprawy w pomieszczeniach

    Jeśli dojdzie do naruszenia warunków przetrzymywania, na roślinę wpływają szkodniki, w tym: tarcza, mszyce, przędziorki i nicienie. Liście można przetrzeć roztworem mydła, oleju lub alkoholu. Jednak większy efekt przyniesie przetwarzanie nowoczesnych leków owadobójczych o działaniu ogólnoustrojowym.

    Jeśli w doniczce z nandiną występuje ciągłe wypełnianie podłoża, może dojść do rozkładu korzeni i zgnilizny korzeni. W tym przypadku krzew usuwa się z doniczki, usuwa się dotknięte części korzeni i poddaje się obróbce pozostałe fungicydy, a następnie sadzi się roślinę w nowym sterylnym pojemniku z dezynfekowanym podłożem. Zaleca się podlewanie, aby starannie skalibrować, aby zapobiec nadmiernemu nawodnieniu.

    Dość często liście nandiny mogą podlegać chorobie - plamie mozaikowej, gdy na powierzchni liścia tworzy się wzorzysty żółtawy schemat kolorów przypominający mozaikę. Dzieje się tak, ponieważ choroba rozprzestrzenia się przez najcieńsze smugi płytki liściowej. Niestety, nie ma leczenia tej choroby, ale jeśli jest to tylko na samym początku, wówczas przeprowadza się leczenie karbofosem, w ilości 75 gramów leku rozcieńcza się w 10-litrowym wiadrze wody. Ale zanim to nastąpi, zaleca się usunięcie wszystkich dotkniętych części.

    Ciekawe fakty Nandin

    Nandina ma biel, młodszą zewnętrzną warstwę pnia drzewa, która ma zdolność przewodzenia wody. Malowane drewno w żółto-brązowym schemacie kolorów. Rozróżnienie pierścieni rocznych jest dość problematyczne, ale szerokie promienie są dobrze widoczne, a spirale na ścianach naczyń. Włókna mają proste pory, uporządkowanie naczyń w drewnie jest zorganizowane - paski ze zwojami powstałe przez połączenie naczyń i tchawicy naczyniowych.

    Nandinu jest zwykle uprawiany jako roślina ozdobna, zwłaszcza jeśli pozwalają na to warunki naturalne. Subtropiką są dla niej preferowane, co jest możliwe na Krymie, Kaukazie iw regionach Rosji o podobnym klimacie. W kulturze Nandin wprowadzonej w połowie XIX wieku (1846), pracownicy Nikitskiego Ogrodu Botanicznego. Często używa się go podczas lądowania zarówno pojedynczo, jak i grupowo, tworząc rodzaj ozdobnych krawędzi. Ale jeśli warunki klimatyczne na to nie pozwalają, nandin jest uprawiany jako roślina kadochna.

    Rodzaje nandin

    Ponieważ w naturze występuje tylko jeden gatunek, hodowcy pracowali nad wydobyciem wielu gatunków ozdobnych odmian różniących się kształtem, wielkością i kolorem liści:

      Nandina Richmond w okresie jesiennym wyróżnia się właściwością zmiany koloru płytek liści na jasny czerwony odcień.

    Nandina Force Ogień to roślina karłowata, polecana do uprawy w technice bonsai, ma również czerwony kolor liści.

    Nandina Nana Pyrpurea charakteryzuje się tym, że w sierpniu płytki liściowe nabierają jasnego i nasyconego odcienia purpurowego lub malinowego (odzwierciedla to również nazwę odmiany).

    Nandina Harbor Draft jest średniej wielkości krzewem o parametrach zmieniających się od 80 do 100 cm, z liśćmi o pomarszczonej powierzchni o jasnoczerwonym kolorze wiosną i jesienią.

    Nandina Alba „Pyszni się” owocami białego koloru, zebranymi w pędzelku.

    Nandina Compacta - odmiana o rozmiarach karłowatych.

  • Nandina jest wspaniała Ma zdolność tworzenia kulistego krzewu, którego gałęzie pokrywają arkusze liści z wydłużonym konturem i czerwoną obwódką na powierzchni.
  • Uprawa nandiny: sadzenie, pielęgnacja, rozmnażanie, przeszczep

    Każdy ogrodnik chce wyhodować w swoim domu lub ogrodzie oryginalną roślinę, która może cieszyć oko przez cały rok.

    Do tego celu nadaje się wieloletni orientalny krzew Nandina, uosobienie piękna i mnóstwo kolorów.

    Zanim jednak zaczniesz go uprawiać, powinieneś pamiętać o niektórych niuansach związanych z sadzeniem i pielęgnacją.

    Opis botaniczny

    Nandina to wieloletnie wiecznie zielone drzewo lub bujny krzew ozdobny, którego miejscem narodzin jest Japonia lub Chiny.

    Ma otwartą, cylindryczną koronę z bocznymi, lekko rozgałęzionymi pędami jasnofioletowo-fioletowego odcienia, który później staje się po prostu szarawo-brązowy. Liście rośliny mają duży, złożony trójkątny kształt z klinową podstawą i ostrym końcem, do 40 cm długości. Znajduje się na ogonkach (10-15 cm) z podstawą pochwy i kilem. Latem są pomalowane na ciemnozielone, a jesienią, wraz ze spadkiem temperatury, nabierają jasnoczerwonego odcienia.

    Różowo-białe małe kwiaty nandiny są zbierane w kwiatostanach i przypominają w swojej strukturze miotłę o średnicy 20-40 centymetrów, na której czasami pojawiają się białe lub czerwonawe jagody z podłużną końcówką.

    Popularne odmiany

    Obecnie hodowcy hodowali około 50 odmian nandinów domowych, z których najbardziej popularne to:

    • Alba z białymi matowymi jagodami.
    • Dwarf odmiany „Compacta” (nie więcej niż 70 cm).

    Oświetlenie i cień

    Ten rzadki krzew świetnie się czuje w jasno oświetlonym miejscu, ale nie toleruje bezpośredniego światła słonecznego, więc obszar z rozproszonym światłem byłby najlepszą opcją dla nandin

    Uprawa gleby

    Luźna i wodoodporna gleba o umiarkowanej kwasowości (pH 3,5-6,4) nadaje się do uprawy rośliny orientalnej.

    Mieszanina gleby musi składać się z takich składników:

    • 1 kawałek zielonej ziemi
    • 1 część gleby torfowej,
    • 1 część torfu,
    • 1/2 grubego piasku.

    Sadzenie i hodowla

    Reprodukcja nandiny odbywa się na dwa sposoby: sadzonki i nasiona.

    Cięcie odbywa się w następujący sposób:

    • Sadzonki wybiera się na 8 cm długości, mieszankę piasku i torfu oraz specjalną zdolność do denerwowania.
    • W celu lepszego ukorzenienia sadzonki są przechowywane z 12-godzinnym wyprzedzeniem w roztworze „Heteroauxin”.
    • Przed ukorzenieniem usuwane są 2 dolne liście.
    • Cięcie jest przetwarzane przez „Korneovin”.
    • Емкость с посаженным черенком переносят в теплое место (температура воздуха от 12 до 20 °С).
    Процесс укоренения полностью завершается через 1,5-3 месяца.

    Для правильного размножения семена цветка высаживают в специальные садовые контейнеры на глубину около 2 сантиметров и перемещают в самодельную теплицу с поддерживаемой температурой воздуха от +20 до +22 °С.

    Gdy pojawiają się pierwsze pędy, pojemniki powinny być przeniesione do dobrze oświetlonego miejsca, aw ciągu 3-4 tygodni powinny być karmione złożonym nawozem.

    Jak dbać o kwiat

    Pielęgnacja krzewu nandiny jest dość kłopotliwa, ale jeśli włożysz w to wysiłek i duszę, wynik przekroczy wszystkie twoje oczekiwania.

    W ciepłym sezonie podlewanie powinno być obfite i przeprowadzane regularnie. Woda do manipulacji musi koniecznie być miękka i oddzielona.

    Karmienie rośliny jest konieczne zarówno w ciepłej, jak i zimnej porze roku. Od kwietnia do grudnia - raz na 2 tygodnie, na zimno - raz w miesiącu. Nawozy muszą być złożone, płynne, mineralne lub organiczne.

    Młode nandiny (do dwóch lat) są przeszczepiane, z reguły wiosną w ciągu roku, a jeden przeszczep w odstępie 3-4 lat jest wystarczający dla dojrzałych roślin. Podczas wykonywania tej procedury korzenie krzewu (w każdym wieku) muszą zostać przycięte.

    Nie jest konieczne przycinanie krzewu nandiny, ponieważ nie rozgałęzia się, szczypanie wierzchołków łodyg jest również bezużyteczne - manipulacja nie stymuluje wzrostu bocznych gałęzi. Jednakże, jeśli chcesz, możesz dać krzewowi podobnemu do drzewa, jeśli odetniesz wszystkie pędy korzeniowe.

    Trudności i możliwe choroby

    Nawet przy bardzo starannej opiece roślina może cierpieć na niektóre choroby, które muszą być identyfikowane z pierwszymi objawami:

    • Pająk- Liście Nandin stają się żółte, na dolnych pędach pojawia się cienka biała sieć. Konieczne jest usunięcie zaatakowanych liści, a roślina jest całkowicie spryskana wodą. Jeśli porażka jest silna, nandin powinien być traktowany „Aktellik”.
    • Mszyca - powoduje skręcenie i odbarwienie liści. Grzyb sadzy może osiadać na wydzielinach tych owadów. Aby pozbyć się szkodnika, konieczne jest traktowanie krzewu wodą z mydłem lub „Aktellik” (w zależności od stopnia zakażenia).
    • Szczytowka - prowokuje pojawienie się brązowych blaszek na liściach i pędach, w krótkim czasie liście żółkną i odpadają. Aby wyeliminować rozcieńczenie roztworu mydła i zwilżając go miękką szmatką, delikatnie wytrzyj zmienione liście. Przy silnej infekcji liście muszą być przetwarzane za pomocą „Decis”.

    Nandina uprawiana we własnym ogrodzie będzie jedną z głównych ozdób oczu, orientalne piękno doskonale harmonizuje z paprociami, jałowcem, berberysem, kaliną i spireą.

    Malinowa jagoda

    Owocem maliny jest złożony pestkowiec, utworzony przez wiele stopionych owoców. Kolor jagód waha się od pomarańczowego, żółtego i różowego do prawie czarnego. Malina ma wyraźny aromat i zawiera cały zestaw unikalnych składników odżywczych, które umożliwiły jej użycie w medycynie tradycyjnej.

    Jagody powstają na pędach malin drugiego roku życia, po czym są usuwane, aby zrobić miejsce dla młodych pędów. Wyjątkiem są powtarzające się odmiany malin, których pędy są cięte corocznie. Malina ogrodowa zaczyna przynosić owoce do końca czerwca, a okres owocowania trwa nie dłużej niż 2-3 tygodnie. Naprawa odmian malin wchodzi w okres dojrzewania jagód później (do końca lipca, w sierpniu), ale okres ten trwa do 3 miesięcy. I często taka malina nawet pod liśćmi śniegu z owocami.

    Krzewy malinowe: lądowanie

    Przed ułożeniem patelni malinowej wybierz odpowiednie miejsce na miejsce. Wbrew powszechnemu przekonaniu o cieniu malin potrzebuje dobrego oświetlenia i maksymalnej ochrony przed zimnymi wiatrami. Zazwyczaj maliny są sadzone wzdłuż ogrodzenia lub budynku. Gleba do sadzenia malin powinna być słabo kwaśna lub obojętna (w razie potrzeby jest to wapno).

    Kiedy sadzić maliny

    Każdy okres sadzenia malin ma swoje zalety i wady:

    • Jesienne sadzenie daje sadzonkom czas na ukorzenienie, a wiosną zaczynają wcześniej rosnąć. Jednak przy niewystarczającym schronieniu możliwe jest zamrożenie pędów malin w zimie. Jesienne sadzenie (lub przesadzanie) odbywa się co najmniej 2 tygodnie przed przybyciem mrozu. W środkowym pasie jest około drugiej połowy października,
    • Wiosenne sadzenie sadzonek malin daje większe szanse na dobrą adaptację - w końcu jest jeszcze kilka ciepłych miesięcy. Przeprowadzaj sadzenie, aż nerki puchną - w pierwszej połowie kwietnia. Minusem tej metody jest to, że w tym sezonie najprawdopodobniej nie zobaczysz jagód malin.

    To ważne! Chociaż uważa się, że roślina może wydać owoce do 14 lat, ale już od 5-6 lat owoce malin stają się mniejsze, a plony zmniejszają się. Dlatego przez 6-7 lat zaleca się aktualizację sadzenia malin, przesadzanie młodych sadzonek w nowe miejsce.

    Jak sadzić maliny

    Z góry przygotowuje się działkę do sadzenia malin: sadzą dynie lub rośliny strączkowe, zielony nawóz. Jeszcze lepszą opcją byłoby miejsce odpoczynku, w którym nic nie rosło. Układ wyładunków malin odbywa się na dwa sposoby:

    • W wykopie: głębokość takiego wykopu jest nie mniejsza niż 40 cm, a szerokość do 60 cm Odległość między rzędami krzewów sięga 1,5 m,
    • W otworach: głębokość i szerokość dołów jest podobna do poprzedniej metody, a odległość między sadzonkami wynosi 0,7 m. Powierzchnia nawy wynosi 1,5 m.

    Gleba do sadzenia

    Gleba dołów jest podzielona na 2 części: górna żyzna jest rozcieńczona materią organiczną (dla każdego wiadra próchnicy 1 łyżka. Popiół drzewny) w przybliżeniu w połowie i tworzy „poduszkę” gleby dla sadzonki, pozostawiając około 1/3 głębokości otworu za darmo. Po tym:

    • Przygotowany krzew (wysokość łodygi do 40 cm, korzenie - 25-30 cm) zanurza się w zacierze glinianym,
    • prostowanie korzeni, umieszczonych w otworze lub wykopie i posypywanych glebą, zagęszczanie ziemi wokół korzeni,
    • szczególną uwagę zwraca się na umiejscowienie szyjki korzeniowej - powinna ona nieznacznie (2-3 cm) wystawać ponad poziom gleby,
    • pod koniec sadzenia krzewów malin nieznacznie drgają: jeśli gleba jest dostarczana, krzew powinien zostać przesadzony,
    • ostatnim etapem sadzenia malin jest ubijanie gleby wokół buszu, obfite podlewanie (5-7 litrów na krzew), mulczowanie gnijącą słomą, trocinami, torfem.

    To ważne! Kolejne podlewanie krzewów zależy od czasu sadzenia: jesienią może wcale nie być potrzebne, a na wiosnę odbywa się w razie potrzeby (co najmniej raz w tygodniu).

    Podlewanie malin

    Maliny należą do tych upraw, które nie wytrzymują wysychania gleby. Jednak nasiąkanie wodą może prowadzić do gnicia korzeni. Dlatego, dbając o maliny, ważne jest zachowanie równowagi: obfite rzadkie podlewanie i późniejsze mulczowanie pozwalają jagodom malinowym uzyskać wystarczającą wilgotność. Jednocześnie warunkiem jest dobry drenaż gleby.

    To ważne! W obfitej podlewanie malin ogrodowych potrzebuje w okresie kwitnienia i owocowania.

    Karmienie malin

    Regularne nawożenie pozwala osiągnąć wyższe plony i wydłużyć czas owocowania malin bez przesadzania:

    • Wiosną maliny karmi się dziewicą (1:10) lub odchodami kurczaka (1: 20) rozcieńczonymi w wodzie. Przed rozluźnieniem nawozy azotowe nakłada się na glebę pod starym ciastem malinowym: azotanem amonu (12 g na m²) i mocznikiem (10 g na m²),
    • W letnim sezonie sadzenia maliny ogrodowe są mulczowane mączką kostną, która zawiera wiele składników odżywczych,
    • Po zbiorze ziemia jest posypywana popiołem drzewnym, który jest doskonałym źródłem potasu do malin ogrodowych, między rzędami
    • Raz na 3-5 lat maliny karmione są kompostem lub obornikiem, przynosząc je podczas kopania w krzakach po zakończeniu owocowania. Zastępcą może być złożony nawóz: 200 g na m².

    To ważne! Nawozy zawierające azot do malin stosuje się tylko na wiosnę, ponieważ po wprowadzeniu jesienią zielona masa gromadzi się na krzakach, a w korzeniach wręcz przeciwnie, zaczynają się procesy dystroficzne.

    Raspberry Crop

    Jedną z głównych praktyk rolniczych w pielęgnacji malin i głównym warunkiem uzyskania obfitych upraw jest coroczne przycinanie malin. Daty jego wdrożenia zależą od odmiany malin:

    • Odmiany owocowe można przycinać pod koniec owocowania, ale częściej operację usuwania pędów przeprowadza się z początkiem zimnej pogody: stare pędy malin są usuwane za pomocą nożyc pod korzeniem. W buszu pozostało 8-10 najsilniejszych pędów. Po przycięciu malin łodygi są spalane lub usuwane z miejsca,
    • Przycinanie malin przycinanie odbywa się w ulgę po upadku liści. Usuwa to całą część nadziemną. Niektórzy ogrodnicy praktykują częściowe usuwanie pędów z powtarzających się malin, stymulując tym samym podwójne owocowanie - na pędach pierwszego i drugiego roku życia. Metoda ta nie nadaje się jednak do uprawy malin na skalę przemysłową, ponieważ dojrzewanie owoców rozciąga się na całe lato, a wydajność spada.

    To ważne! Przycinanie malin wysokich odmian zapewnia jesienne skracanie rocznych pędów do wysokości 1,2-1,5 m. Następnie wysokie łodygi są wiązane razem w kilka kawałków i mocowane do podpory - kołka lub kraty. Jeśli zima w regionie jest zimna, to maliny są wyginane do ziemi (nie więcej niż 40 cm), a jeśli to konieczne, tworzą dodatkowe schronienie przed gałęziami jodły, słomą, liśćmi lub materiałami okrywającymi.

    Letnie (tradycyjne) odmiany

    Jest to popularna malina ogrodowa, która owocuje w czerwcu i lipcu i wymaga usunięcia dwuletnich pędów:

    • Meteor. Charakteryzuje się wczesną dojrzałością, odpornością na zimno i choroby. Wydajność osiąga 2 kg z krzewu o masie 1 jagody 3 g,
    • Szkarłatne żagle. Wysokość pędów osiąga 2,2 m, a wydajność - 1,7 kg na roślinę. Ta odmiana maliny jest odporna na niskie t nawet podczas późnych wiosennych przymrozków,
    • Tarusa. Odmiana charakteryzuje się wysokimi pędami (do 1,8 m) i średnimi okresami dojrzewania. Zbiór osiąga 6 kg z jednej rośliny, a masa jednej jagody wynosi 5 g. Charakterystyczną cechą jest brak cierni.

    Odmiany o dużych owocach

    Takie odmiany malin mają wiele zalet: duże owoce o wadze do 12 g, zdolność gałęzi owoców do gałęzi, szczególnie wyraźny smak i aromat:

    • Rubinowy gigant. Odmiana malinowa o wczesnym dojrzewaniu i średniej mrozoodporności, ma średnio wysoki rozłożysty krzew i ścięte stożkowate duże (do 11 g) jagody o bogatym rubinowym kolorze. Wydajność jest wysoka - do 9 kg,
    • Patricia Jedna z najpopularniejszych odmian malin o dużych owocach. Uprawa osiąga 4-5 kg ​​z jednej rośliny, a masa jednej jagody wynosi 4-12 g. Patricia ma dobre wskaźniki transportu i nie kruszy się nawet w stanie dojrzałym,
    • Aborygen Odmiana charakteryzuje się średnimi okresami dojrzewania, mrozoodpornością i wysokością pędów do 1,5-2 m. Duże jagody (4-7 g) mają stożkowaty kształt, jasnoczerwony kolor i delikatną słodko-kwaśną miąższ. Wydajność - 4-7 kg, doskonała przenośność,
    • Złoty gigant Malinowa odmiana o silnych pionowych pędach i doskonałej mrozoodporności i zdolności do transportu. Owoce są duże (8-14 g), o wydłużonym, stożkowatym kształcie o niezwykłym ciemnym kolorze złotym. Zbiory z jednego krzewu osiągają 8 kg.

    Klasy Remontny

    W ogrodach i na podwórkach powtarzające się odmiany malin coraz częściej zastępują powszechne odmiany, ponieważ mają wiele zalet:

    • wczesne owocowanie, które rozpoczyna się w pierwszym roku: sadzą jesienią, a latem zbierają;
    • brak szkodników i chorób, ponieważ owocowanie malin później (owady zakończyły już cykl rozwojowy), a jesienią wszystkie pędy, wraz z chorobami, są zerowane,
    • nie trzeba zakrywać zimą, ponieważ cała naziemna część maliny jest usuwana, a wystarczy tylko ściółkować korzenie,
    • późne kwitnienie unika groźby późnych przymrozków, a to nie wpływa na wydajność,
    • minimalna liczba potomstwa pozwala prawie nie przerzedzać krzewów, chociaż jeśli chcesz się rozmnożyć, ta przewaga zamienia się w wadę.

    Wśród kilku wad malin naprawczych znajdują się również wysokie wymagania dotyczące dobrego światła i prawie całkowitego braku charakterystycznego aromatu. Jednak przy pełnym przycinaniu jesienią powtarzające się maliny wykazują wysokie plony przy odpowiedniej pielęgnacji. Najbardziej popularne odmiany to:

    • Briański cud. Malinowa odmiana wczesnych terminów owocowania. Przy stosunkowo niskich (do 1,5 m) pędach, wydajność wynosi do 3 kg dużych (11 g) owoców o doskonałych właściwościach transportowych. Inne odmiany o wczesnej dojrzałości to: Herakles, Diament, Czerwona Gwardia,
    • Atlanta. Odnosi się do odmian o średnim dojrzewaniu: owocowanie rozpoczyna się pod koniec sierpnia. Zbiory z jednego krzewu wynoszą 2,5 kg. Jagody są duże (11 g), mocno trzymają się drzewa owocowego, ale są dobrze usuwane i transportowane. Gatunki napraw średniego okresu dojrzewania obejmują również polanę, jarosławnę, naszyjnik rubinowy, cud pomarańczowy (żółty).

    To ważne! Zwykle do hodowli handlowej wybiera się powtarzające się maliny, ponieważ zawierają one więcej owoców niż zwykle, a konserwacja owoców jest kilkakrotnie wyższa. Wysokie plony plonów powtarzalnych odmian malin to: Brusviana (8 kg), Jarosławna (8-9 kg), Pingwin (15 kg), Shugan (9 kg), Żółty olbrzym (12-15 kg).

    Zbieranie

    Najwcześniej dojrzewające odmiany malin ogrodowych dojrzewają w czerwcu, a później dojrzewają dopiero w sierpniu. Ponieważ owoce mają bardzo delikatną strukturę, maliny są zbierane ręcznie na wczesnym etapie dojrzewania. Dlatego zbiór jest najdroższym ze wszystkich procesów w przemysłowej uprawie malin - zajmuje do 70% kosztów pracy. W niektórych krajach (Dania, USA, Szkocja, Nowa Zelandia) do zbierania malin używa się specjalnych kombajnów zbożowych, które wstrząsają jagodami z łodygi.

    W celu zachowania wysokiej jakości handlowej stosuje się ręczne zbieranie:

    • Lepszy czas na zbieranie malin - rano przed nadejściem słońca. Jednak jagoda musi być sucha, więc wczesny poranek nie jest odpowiedni,
    • Owoce malin są usuwane przez delikatne obracanie owoców, bez ściskania,
    • W pewnym momencie na dłoni bierze się tylko kilka jagód, aby nie zostały zmiażdżone,
    • Zbiera się tylko dojrzałe owoce malin i tylko w niektórych przypadkach można je usunąć wraz z owocnymi,
    • Jeśli pogoda jest deszczowa przez długi czas, przeprowadza się zbiórkę zapobiegawczą, usuwając przejrzałe i zgniłe maliny, aby uniknąć rozprzestrzeniania się infekcji. Owoce te są dopuszczone do przetwarzania,
    • Zebrane maliny umieszcza się w specjalnych niskich szufladach w nie więcej niż dwóch rzędach, ponieważ mogą one przepływać pod nadwagą.

    W celu konserwacji wymagane jest nie tylko niskie t (0 + 2 ° C), ale także pewna wilgotność - 90-95%, aby uzyskać specjalne nawilżacze i perforowaną folię stretch. W tym przypadku maliny mogą trwać do tygodnia (w przypadku zbierania w suchą pogodę), jeśli warunki nie są przestrzegane, warunki ulegają zmniejszeniu.

    Obejrzyj film: uprawa bambusów (Wrzesień 2019).