Ogólne informacje

Trzy liście Poncirusa

Pin
Send
Share
Send
Send


Jeden z najpiękniejszych przedstawicieli owoców cytrusowych - elegancki i spektakularny trójskrzydłowy Poncirus - w przeciwieństwie do swoich termofilnych odpowiedników, może być z powodzeniem uprawiany na otwartym terenie, nawet w regionach o ciężkich zimach. Jest również nazywany kolczastą cytryną lub trójlistkowym. Imponująca, niska, z ażurową koroną, bardziej przypominająca fantazyjny namiot, roślina wygląda niesamowicie dobrze przez cały rok. Wiosną Ponzirus cieszy się pięknem nagich gałęzi z dużymi kwiatami, trochę jak piękne magnolie. Latem ubiera się w jasny, zielony strój, lśniący pachnącymi pomarańczowymi owocami, ale niejadalny. Jesienią „dzika cytryna”, jak ta fantazyjna roślina jest często nazywana przez ludzi, zmienia trawiastą zieleń sukni na jasną cytrynowo-żółtą.

Zimą, na tle opadów śniegu, piękno dziwacznie zakrzywionych gałęzi z dużymi kolcami i pięknym odcieniem kory jest szczególnie zauważalne. Pachnący, elegancki, pozornie przewiewny przedstawiciel drzewa będzie odpowiedni nawet w najmniejszych ogrodach, ponieważ nie przeciąża przestrzeni i pozwala osiągnąć niesamowitą lekkość kompozycji. Poznajmy niesamowitą dziką cytrynę i warunki jej zbliżania się.

Poncirus jest małym i zwartym drzewem, często wielo-ściętym krzewem drzewnym, który nie rośnie powyżej 3 metrów w kulturze ogrodowej, ale w naturze często sięga 5-6 metrów. Korona tego odpornego przedstawiciela rodziny cytrusów ma kształt namiotu, a kora jest bardzo piękna, jasnozielona, ​​jasna na młodych pędach. Wszystkie gałęzie są spłaszczone i gęsto pokryte kolczastymi igłami. Kolce o długości do 5 cm zwykle znajdują się w kątach liści. Typowe dla wszystkich cytrusowych liści poncirusa są nieco inne - trójlistkowe, ząbkowane, o długości około 10 cm, są nie tylko błyszczące, ale także z niezwykłym matowym żółto-zielonym kolorem. Jesienią zmieniają stonowany kolor na jasną cytrynę. W kwietniu i maju duże eleganckie pojedyncze kwiaty o średnicy do 5 cm, przypominające magnolię podczas kwitnienia, służą jako prawdziwa dekoracja drzew cytrusowych. Śnieżnobiałe, pachowe, zazwyczaj kwitną przed pojawieniem się pierwszych liści i emanują słodkim aromatem, otaczając drzewo i najbliższą przestrzeń w cytrynowo pachnącej chmurze. Owoce poncirusa, choć niejadalne, są bardzo piękne - jak małe pomarańcze, okrągłe pomarańcze z jasnożółtą owłosioną skorupą i gorzko-tłustym miąższem wyglądają zaskakująco dobrze na tle liści, podkreślając jedynie charakter drzewa i jego „rodzinność”. Owoce trifolyaty, a raczej zapał, zawierają dużo olejków eterycznych, dzięki czemu mogą być używane do aromatyzowania pokoi, w tym w postaci suszonej dla biedermeiera. Drzewa te kwitną, a także owocują, dopiero od 4 roku życia, gdzieś w tym samym okresie zaczynają się aktywnie rozwijać, dodając rok od pół metra do wysokości (w pierwszych latach po posadzeniu ponticus rośnie dość wolno).

Poncirus, podobnie jak wszystkie owoce cytrusowe, jest rośliną kochającą światło, potrzebuje jasnego światła do bujnego kwitnienia i intensywnego wzrostu. Zasadniczo gleba jest mało wymagająca, ale lepiej czuje się na luźnych i wilgotnych podłożach. Bardzo dobrze ten przystojny cytrus traktuje strzyżenie, w tym modelowanie. Bez problemów wytrzymuje temperatury do minus 20 - 25 ° C, ale jeśli zimy są bardziej dotkliwe, trójlistkowa roślina powinna być owinięta lapnikiem i włókniną. Młode rośliny mogą być zaszczepione w ziemi. Poncirus jest odporny na wszystkie rodzaje chorób grzybiczych. Kłująca cytryna boi się zranienia korzeni, więc przeszczepy są niepożądane. Trifoliatu nie należy sadzić na wietrznych obszarach. Ta roślina woli głębokie sadzenie.

Dbanie o kolczastą cytrynę jest dość proste. Nie wymaga żadnych procedur zapobiegawczych ani regularnego podlewania i nawożenia. Zazwyczaj naturalne opady i wartość odżywcza gleby są wystarczające dla poncirusa, ale jeśli jest ona sucha, zaleca się jej podlewanie co najmniej raz w tygodniu, aby stymulować wzrost roślin. Stare lub uszkodzone gałęzie powinny być cięte podczas kontroli wiosennej, a jeśli chcesz kontrolować wysokość dorosłego drzewa, skróć nieco całą koronę (o nie więcej niż jedną trzecią). Na wiosnę dla dorosłych roślin mogą być stosowane do gleby nawozu organicznego. Poluzowanie gleby w pobliżu koła nie jest konieczne.

Pontirus jest rozmnażany przez nasiona, ale ich okres kiełkowania jest raczej krótki: nie należy wysiewać wysuszonego materiału, ponieważ nasiona tracą zdolność kiełkowania. Również trójlistkowy może być rozmnażany przez sadzonki.

W projektowaniu krajobrazu poncirus jest używany jako tasiemiec lub w grupach, podczas gdy ze względu na silne korzenie może być stosowany w nasadzeniach ochronnych i gęsto rosnących żywopłotach. Tworząc grubą ścianę kolczastą, Poncirus ochroni ogród nie tylko przed niechcianymi gośćmi, ale także przed bezpańskimi zwierzętami. Ten przedstawiciel owoców cytrusowych wygląda dobrze na ścieżkach, w pobliżu budynków lub ogrodzeń. Partnerzy dla niego powinni być dobrani tak, aby kolory zieleni i rodzaj roślin kwitnących były kontrastowe, na przykład, jest dobrze połączony z trójlistkiem z drzewami owocowymi, iglastymi i roślinami liściastymi. Trawiaste byliny nie powinny być sadzone pod trójlistkiem. Poncirus przyciąga liczne ptaki do ogrodu. Służy do szczepienia owocowych cytrusów, zwiększając tym samym ich zimową odporność.

Gleba i opiekuj się nią

Może rosnąć na prawie każdej glebie, ale preferuje glebę luźną i umiarkowanie wilgotną. Procedura rozluźniania gleby w pobliżu koła nie jest wykonywana.

Przycinanie formatywne i sanitarne dobrze znosi. Wczesną wiosną konieczne jest przycięcie uszkodzonych i wysuszonych pędów. W celu ukształtowania wysokości korony do przycięcia jej trzecia część.

Schronienie na zimę

Przy uprawie dzikiej cytryny w surowym klimacie zimowym nie można obejść się bez schronienia. Jako materiał pokrywający zaleca się stosowanie włókniny i lapnika.

Doświadczonym ogrodnikom nie zaleca się zakłócania systemu korzeniowego za pomocą przeszczepu trójlistkowego, ponieważ najmniejsze uszkodzenie korzeni będzie miało negatywny wpływ na rozwój kultury. Podczas sadzenia sadzonki zaleca się wykopanie głębokiej dziury do sadzenia.

Nawozy i nawożenie

Nawożenie organiczne jest konieczne tylko dla dojrzałych upraw i tylko na wiosnę. Są one wprowadzane do gleby z podlewaniem.

Roślina nie wymaga regularnego podlewania, ma wystarczającą ilość pożywienia i wilgotności gleby oraz opadów. W przypadku długiej suchej i gorącej pogody bez deszczu, podlewanie będzie nadal potrzebne - raz na 7-10 dni.

Poncirus w projektowaniu krajobrazu

Poncirus jest sadzony jako żywopłot, a także jako dekoracyjny ornament. Gruby kolczasty płot ochroni przed nieproszonymi gośćmi (na przykład z bezpańskich psów) i będzie doskonałym wystrojem w ogrodzie i na podwórku.

Kultura cytrusowa może być łączona z różnymi rodzajami drzew i krzewów. Jego sąsiadami może być wiele roślin iglastych i roślin owocowych, które będą kontrastować ze sobą odcieniami i kształtami.

W medycynie

Trójlistkowy Poncirus nie jest rośliną farmakopealną i nie jest stosowany w medycynie urzędowej. Jednak w medycznej praktyce Wschodu użycie poncirusa jest bardzo rozległe. Używają głównie łodyg, kory, nasion i korzeni poncirusa.

W medycynie ludowej najczęściej używane niedojrzałe suszone owoce rośliny to trójskrzydłowy poncirus, który jest stosowany w chorobach żołądka, jako środek przeciwwymiotny, przeciwspastyczny. Napary i wywary oparte na tej roślinie sprzyjają oddawaniu moczu, a także stymulują laktację.

Owoce rośliny nie są świeże ze względu na nieprzyjemny smak, ale nadają się do przetwarzania i przygotowywania napojów tonizujących witaminę.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Przeciwwskazaniami do stosowania ponciris trifoliata są okres ciąży, laktacji, wiek dzieci, a także indywidualna nietolerancja.

Owoce trifolyaty, a raczej zapał, zawierają dużo olejków eterycznych, więc mogą być stosowane jako naturalny zapach (na przykład, umieścić suszone owoce (lub skórkę) w cienkim woreczku z tkaniny i umieścić w szafce lub komodzie z pościelą, ręcznikami i itp.).

W ogrodnictwie

Ponilirus trilotus - jeden z najbardziej odpornych na zimno przedstawicieli cytrusów, toleruje obniżanie temperatury do 18-20 ° C, preferuje głęboką, luźną i wilgotną glebę. Propagowane przez nasiona, które nie lubią długotrwałego przechowywania. Toleruje fryzurę.

Poncirus jest ozdobny przez cały rok, w okresie jasnego kwitnienia i obfitego owocowania. Latem roślina ma zielony kolor, a jesienią liście zmieniają swój stonowany kolor na jasną cytrynę. Poncirus jest odporny na czynniki sprawcze niektórych chorób, takich jak tristeza i ksyloporoza. Ze względu na te cechy, jest powszechnie stosowany w Kalifornii, Australii, Japonii i Argentynie jako stado karłowate dla różnych rodzajów owoców cytrusowych (pomarańczy, mandarynki itp.), Jak również w hodowli. Rośliny szczepione na nim mają wzrost karłowaty, wyróżniają się wytrzymałością i wydajnością.

Roślina nadaje się do nasadzeń pojedynczych i grupowych, doskonale służy jako nasadzenia ochronne i prawie nieprzekraczalne żywopłoty. Trójlistkowy liść Poncirusa jest zwykle uprawiany jako roślina ozdobna uliczna we wschodniej części Stanów Zjednoczonych, w umiarkowanie ciepłych regionach Japonii, Chin, w Europie Zachodniej.

W gotowaniu

Owoce są bardzo gorzkie, niejadalne świeże, ale świetne do robienia marmolady. Suszone owoce można stosować jako przyprawę do mięsa, dodaje się je do smaku w dżemach i likierach.

Ponadto owoce rośliny zawierają dużo pektyny, a obecność w nich kwasu cytrynowego pozwala przygotować kwaśne napoje, które pomagają pacjentom z gorączką.

Opis botaniczny

Trójlistny liść Poncirusa jest małym drzewem liściastym, często wielostronnym, o wysokości do 5 m, z rozłożystą koroną w kształcie namiotu. Pnie pokryte są piękną, jasnozieloną korą, młode pędy są zielone, spłaszczone i bardzo kłujące. Grzbiety znajdują się w kątach liści i osiągają 5 cm, liście są 10-12 cm długości, trójlistkowe, z błyszczącymi liśćmi na skrzydlatych ogonkach, ząbkami, matowo żółtawo-zielone, nagie.

Kwiaty są białe, do 5 cm średnicy, pachowe, o silnym zapachu cytryny, kwitną przed pojawieniem się liści. Owoc jest pomarańczowy, zaokrąglony, kiedy jest dojrzały, jasnożółty, z owłosioną pachnącą skórką i gorzką, oleistą, niejadalną miąższem, z licznymi nasionami. Zewnętrzna warstwa nazywa się flavedo (z łaciny. Flavus - żółty), zawiera dużą liczbę kawałków żelaza, które wydzielają olejek eteryczny. Druga warstwa - albedo (z łac. Albus - biała) to biała gąbczasta struktura w dojrzałych owocach. Kwitnienie i owocowanie ma 4-5 lat.

Spread

Główne regiony, w których rośnie ponzirus, to Morze Śródziemne, Ameryka Środkowa, Azja Południowo-Wschodnia, Rosja - wybrzeże Morza Czarnego na Kaukazie (Soczi - Batumi).

Naturalnie rośnie w środkowych i północnych Chinach, w Himalajach. Uprawiany w Japonii, Australii, Argentynie, USA i wielu innych krajach.

Przygotowanie surowców

Do celów leczniczych zebrać wszystkie części rośliny. Łodygi, liście i owoce zbiera się w czasie maksymalnego kwitnienia, owoców (w tym tych spadających z drzew) i nasion rośliny w momencie ich maksymalnego dojrzewania. Łodygi i liście rośliny są zbierane ręcznie lub przy użyciu małego sekatora, układanego na papierze lub czystej szmatce i suszonego na świeżym powietrzu. Owoce trylobatu poncirusa przemywa się zimną bieżącą wodą, przecina, następnie pozbywa się nasion i suszy naturalnie na słońcu. Po procesie suszenia wysuszone części rośliny wlewa się do szklanych naczyń lub grubych worków papierowych i przechowuje przez 1 rok.

Skład chemiczny

Owoce trylobatu poncirusa zawierają olejek eteryczny z jasnożółtego koloru, cukier, kwas cytrynowy, kwas galakturonowy, witaminy A, B, C, seskwiterpeny (limen, kadinen), flawonoidy (cytronina, hesperydyna, diosmina, eridiciol 7-ramnozydu), pochodne kumaryny (limettin , meranzin, aurapten, biokangelitsin, bergamottina), pektyny. Nasiona owocu zawierają tłuszczowy olej i gorzką substancję limoninę, w skórce - witaminy P i C. Również w łodygach i liściach poncirusa znaleziono olejek eteryczny.

Właściwości farmakologiczne

Poncirus jest uważany przez naukowców za potencjalną podstawę do opracowania leków o szerokim spektrum działania, ponieważ substancje czynne biologicznie, które tworzą roślinę, udowodniły, że mają wiele aktywności. W wyniku eksperymentów przeprowadzonych przez grupę koreańskich naukowców na szczurach, ekstrakt z owoców poncirusa trilotus stał się środkiem do leczenia zapalenia żołądka. Stwierdzono również, że owoce poncirusa zwiększają ruchliwość jelit.

Wpływ wywaru (1: 1) dojrzałych i niedojrzałych owoców poncirusa uprawianego w różnych obszarach przetestowano w doświadczeniach na zwierzętach. Ustalono, że wywar powoduje rozluźnienie izolowanej macicy i jelita białej myszy, zwiększa ton ciężarnej macicy królika. W 1/3 eksperymentów nie zaobserwowano podobnych efektów.

Podobne wyniki uzyskano badając właściwości farmakologiczne nalewki i płynnego ekstraktu dojrzałych owoców Poncirusa. Działanie leków jest bardzo podobne do farmakologicznego działania adrenaliny. Różnice polegają na tym, że wpływ leków na izolowaną macicę białej myszy i izolowane jelito królika jest dłuższy niż adrenaliny.

Długotrwałe eksperymenty mające na celu zbadanie wpływu wodnego ekstraktu (1: 1) dojrzałych i niedojrzałych owoców poncirusa na macicę królika, żołądka i jelit psa (ekstrakt był podawany z jedzeniem lub jako lewatywa) wykazały, że ekstrakt ma wyraźne działanie stymulujące na macicę, poprawia ton i zwiększa jego redukcję, ma działanie tonizujące na perystaltykę żołądka i jelit psa. U ludzi ekstrakt wywołuje prawie taki sam efekt jak u królika. Wpływ owoców poncirusa na żołądek i jelita jest różny i zależy od tego, czy narząd jest izolowany czy nie. Na tej podstawie zakłada się, że lek działa poprzez korę półkul mózgowych.

Zastosowanie w medycynie tradycyjnej

W medycynie ludowej niedojrzałe suszone owoce są wykorzystywane do zaburzeń żołądkowych, jako środek przeciwwymiotny, afrodyzjak, środek przeciwspastyczny. Promują także oddawanie moczu, poprawiają działanie przewodu pokarmowego. Owoce poncirusa są nazywane, gdy czują się ściśnięte w okolicy klatki piersiowej, gdy krew zastyga, a także z reumatyzmem, lumbago i przed pasożytami jelitowymi.

Gęsty wywar z niedojrzałych owoców poncirusa jest doskonałym lekarstwem na pominięcie żołądka. Odwar z dojrzałych owoców poncirusa jest zalecany jako krótka kąpiel. W przypadku krwawej biegunki, do prochu używa się prażonych dojrzałych owoców poncirusa.

Tło historyczne

Pierwszy opis poncirusa trilandus i wskazanie jego użycia jako stada pojawił się w książce „Han Yen-Chih's Ch Lu”, napisanej w 1178 r. I przetłumaczonej w 1923 r. Autor nie był w stanie określić, kiedy dokładnie roślina dotarła do terytorium Europy, ale wiadomo, że William Saunders z USDA otrzymał ją z Japonii w 1869 roku.

Literatura

1. O warunkowości określania klasy dwuliściennych jako wyższego taksonu dla grupy roślin opisanych w tym artykule, patrz rozdział „Systemy APG” artykułu „Dwuliścienne”.

2. Vvedensky, AI, Family LXXXIII Rutaceae - Rutaceae // Flora ZSRR. W 30 t. / Rozpoczęty od podręcznika i pod głównym redaktorem Acad. V.L. Komarova, wyd. Tomy B. K. Shishkin i E. G. Bobrov. - M. —L.: Wydawnictwo Akademii Nauk ZSRR, 1949. - T. XIV. - str. 234. - 790 pkt. - 4000 kopii

3. Rodzaj 8. Poncirus - Poncirus // Drzewa i krzewy ZSRR. Dzikie, uprawiane i obiecujące do wprowadzenia. / Ed. Toma S. Ya. Sokolov. - M. —L.: Wydawnictwo Akademii Nauk ZSRR, 1958. - T. IV. Okrytozalążkowe. Fasola Rodzinna - Granat. - str. 245–246. - 976 s. - 2500 kopii

4. Świat roślin uprawnych. Książka referencyjna / Baranov V.D., Ustimenko G.V. - M.: Thought, 1994. - str. 262. - 381 str. - ISBN 5-244-00494-8.

5. Życie roślinne. W 6 t. / Ch. wyd. Corr. Akademia Nauk ZSRR, prof. Al A. Fiodorow. - M.: Education, 1981. - Vol. 5, Part 2. Rośliny kwitnące. Ed. A.L. Tahtajyan. - str. 245.

Uprawa Poncirusa

Warunki temperaturowe . Optymalny zakres temperatur wynosi od 18 do 24 ° C. W nocy pożądane jest obniżenie temperatury do 13 - 15 ° C. W wyższych temperaturach konieczne jest zwiększenie nawadniania i wilgotności powietrza. W temperaturach poniżej 13 ° C rośliny spowalniają wzrost i zapadają w okres spoczynku.

Oświetlenie . Maksymalne możliwe oświetlenie z dostępem do bezpośredniego światła słonecznego w godzinach porannych i wieczornych przez 5 - 6 godzin dziennie. Lekkie cieniowanie jest możliwe tylko w bardzo gorące letnie dni. Garnek z rośliną musi być obracany o jedną czwartą obrotu co tydzień, aby poncirus rozwijał się symetrycznie.

Troska . С началом роста обрежьте слишком высокие или слабые побеги, чтобы стимулировать появление боковых отростков. Цитрусовые растения можно разместить на свежем воздухе в течение лета. Помните, что все растения перемещать следует постепенно – чтобы они привыкли к новым условиям существования.

Для наступления плодоношения да и просто гармоничного развития цитрусового деревца очень важно правильно сформировать крону растения. Pierwsze szczypanie ukorzenionych sadzonek lub roślin uzyskanych z nasion przeprowadza się, gdy osiągną one wysokość 20 cm. , ma sens przeprowadzanie, gdy gałęzie są jeszcze miękkie - więc możesz je po prostu uszczypnąć, a roślina nawet tego nie zauważy. W miejscu, w którym zgniatano pędy pierwszego rzędu, zwykle pojawia się widelec 3 rzędów - są one skracane, gdy również osiągają długość 20 cm, w związku z czym na ich wierzchołkach tworzą się gałęzie 4 rzędu - są one pozostawione na około 10 cm długości strzela 4 i 5 rzędów wielkości.

Wycinaj stare i chore gałęzie w odpowiednim czasie - wszystkie prace należy wykonywać tylko ostrymi, sterylnymi nożycami i, jeśli to konieczne, posypać wycięte sekcje zmiażdżonym węglem aktywowanym. Nie umieszczaj roślin w pobliżu systemów grzewczych - będą reagować jesienią z obfitym opadaniem liści.

Podłoże . Pontsirusy dobrze przystosowują się do większości rodzajów gleby, nawet ubogiej w składniki odżywcze. Gleba powinna składać się z torfu, próchnicy liści, perlitu lub wermikulitu, aby poprawić drenaż i mieć lekko kwaśne pH.

Top dressing . Co 2 tygodnie wiosną i latem.

Cel . Rośliny cytrusowe mogą dezynfekować otaczającą atmosferę. Poncirus jest często używany jako zasób dla uprawianych roślin cytrusowych.

Czas kwitnienia . Kwiecień - maj.

Wilgotność powietrza . Jeśli powietrze w pomieszczeniu staje się zbyt suche lub temperatura zawartości jest wysoka, należy zwiększyć wilgotność za pomocą nawilżacza pokojowego lub umieszczając roślinę na tacy z mokrym kamyczkiem. Upewnij się, że woda w garnku nie dotyka dna doniczki. Liście można spryskiwać wodą o temperaturze pokojowej. Pontsirusy lubią dobrze wentylowane pomieszczenia ze stałym strumieniem świeżego powietrza, ale bez zimnych przeciągów.

Wilgotność gleby . Gleba powinna być jednolicie mokra, ale nie bagnista. Między nawadnianiem warstwa wierzchnia o grubości 3-5 cm jest nieco wysuszona, a jesienią częstotliwość nawadniania jest nieznacznie zmniejszona.

Przeszczep . Młode rośliny są przesadzane co roku, ponieważ rosną w większych doniczkach. Dorosłe rośliny należy przesadzać co 2-3 lata. W przypadku dużych roślin po prostu zmieniają górną warstwę gleby na świeżą każdego roku.

Hodowla . Pontzirusy w przeciwieństwie do większości cytrusów rozmnażają się częściej przez nasiona i często tworzą samosiew w swoim naturalnym środowisku. Sadzonki łodygi o długości około 10 cm, wiosną i latem, z wykorzystaniem hormonów wzrostu. Zakorzenienie odbywa się pod osłoną przezroczystej plastikowej nasadki lub szkła przez 6 do 8 tygodni.

Szkodniki i choroby . Przędziorki czerwone. Wiciowce preferują młode drzewa. Mączlik chowa się pod spodem liści, ssąc sok. Mszyce powodują, że liście zwijają się i zostają zaciśnięte.

Drzewa cytrusowe są podatne na wiele chorób grzybiczych dotykających korzenie, pień i gałęzie, liście i owoce.

Uwaga . Dzięki odpowiedniej pielęgnacji ponticus jest w stanie rosnąć i owocować w kulturze pokojowej przez wiele lat. Owoce Poncirusa są jadalne, ale gorzko-kwaśne w smaku. Łodygi roślin są długie - do 3 - 5 cm grzbietów, podczas pracy z nim należy chronić ręce rękawiczkami i zachować ostrożność.

Hydroponika .

Zastosowanie: właściwości lecznicze

Zastanów się, jaki wpływ na ludzkie ciało może mieć dzika cytryna.

  • Odporność. Jedzenie owoców pomaga zwiększyć mechanizmy obronne organizmu, nasycając je kwasem askorbinowym i foliowym. W rezultacie ryzyko chorób nieżytowych jest znacznie zmniejszone.
  • Zęby. Ze względu na kwasy i oleje zawarte w cytrynie, oddech będzie świeży, mikroflora w ustach zostanie przywrócona, co zapobiega pojawieniu się próchnicy. Ponadto sok z cytryny pomaga wybielić szkliwo zębów.
  • Skóra. Dzika cytryna pozwala na krótki czas pozbyć się trądziku, wyeliminować naruszenia integralności skóry, usunąć trądzik, plamy starcze. Sok cytrynowy odmładza, regeneruje i koi skórę.
  • Żołądek. Jedzenie owoców pomoże Ci pozbyć się zgagi, która często pojawia się w przypadku wzrostu poziomu kwasowości w żołądku. Żywność będzie szybciej trawiona, a wszystkie „odpady” zostaną rozpuszczone.
  • Krew. Zastosowanie poncirusa pomaga oczyścić krew z toksyn, poprawia krążenie krwi w żyłach. Ponadto owoc zwiększa hemoglobinę.
  • Serce. Owoc ma niską zawartość kalorii i jest nasycony błonnikiem, który pomaga oczyścić jelita z toksyn, a to zapobiega rozwojowi otyłości, która w większości przypadków prowadzi do pojawienia się chorób serca.
  • Jelito. Ponieważ kompozycja zawiera błonnik pokarmowy i dużą ilość wody, uwalnianie szkodliwych substancji jest przyspieszone, co pozwala szybko poradzić sobie z zaparciami lub biegunką.
  • Śpij. Poncirus jest bogaty w witaminy z grupy B, które są niezbędne do zdrowego pełnego snu. A sen przyczynia się do dobrego nastroju, wysokiej wydajności i wigoru.
  • Ciśnienie. Regularne spożywanie owoców w umiarkowanych dawkach pomaga normalizować ciśnienie, pozbyć się ataków migreny i zawrotów głowy.
  • Młodzież. Skład poncirusa pomaga wyeliminować cholesterol z organizmu i przyspieszyć regenerację komórek. W rezultacie procesy starzenia są spowolnione, a zmarszczki wygładzone.
  • Kości. Dzika cytryna zawiera duże ilości wapnia, więc twoje stawy i kości zawsze będą zdrowe.

W projektowaniu życia i krajobrazu

Dzika skórka cytryny zawiera dużą ilość olejków eterycznych, więc owoce mogą być używane jako naturalny zapach. Na przykład włóż suszoną skórkę do torby z materiału i zostaw ją w szafce lub komodzie. Często drzewo jest używane do tworzenia kompozycji krajobrazowych, można je znaleźć na ulicach we wschodniej części Stanów Zjednoczonych, a także w niektórych obszarach Chin i Japonii. Ponadto, ze względu na obecność cierni, drzewa są używane jako nasadzenia ochronne, ponieważ trudno jest przez nie przejść bez szwanku.

Jako towar

Uważa się, że Poncirus jest dobrym towarem. To prawda, ale musisz wziąć pod uwagę kilka punktów. Użycie dzikiej cytryny jako surowca jest uzasadnione, jeśli odbywa się na skalę przemysłową. Jeśli spróbujesz zaszczepić w nim zwykłe cytryny i hodować je w warunkach wewnętrznych, jest mało prawdopodobne, że coś się wydarzy.

Wynika to z faktu, że zimą roślina stale traci liście. Poncirus nadaje się jako zapas tylko dla roślin, które tolerują zimę w chłodnych warunkach.

Siew i rozmnażanie

Najczęściej uprawia się nasiona drzew. Odbywa się to w następujący sposób:

  1. najpierw musisz moczyć nasiona w wodzie, dodać stymulatory wzrostu do cieczy,
  2. pozostawić na 5-6 godzin
  3. zwilżyć glebę przeznaczoną do sadzenia
  4. wysiewać nasiona w luźnej, lekkiej glebie, pogłębiając je o 0,5-1 cm,
  5. przykryć uprawy filmem, umieścić pojemnik na światło w pomieszczeniu o temperaturze +23. +28 ° C
  6. po 7-10 dniach sprawdź, czy pojawiły się pędy.
Warto zauważyć, że kompletacja nie jest prowadzona przez okres do 3 miesięcy, dlatego przed siewem należy przygotować odpowiednie pojemniki.

Czasami reprodukcja odbywa się poprzez cięcie. W tym celu konieczne jest wybranie sadzonek, których wysokość powinna wynosić co najmniej 10 cm, lepiej zrobić to wiosną lub latem. Przy użyciu tej metody nie można obejść się bez użycia hormonów wzrostu. Aby to zrobić, sadzonki są pokryte plastikową nasadką, preparat jest dodawany do ziemi, a zejście na ląd odbywa się po 6-8 tygodniach.

Gleba i nawóz

Drzewo może przystosować się do każdej gleby, ale lepiej zasadzić roślinę na luźnej i umiarkowanie wilgotnej glebie. Procedura rozluźniania koła nie jest konieczna. Cóż, jeśli gleba będzie torfem, próchnicą liści, perlitem lub wermikulitem - poprawi to drenaż. Wiosną należy karmić tylko dojrzałe rośliny. Aby to zrobić, używaj nawozów organicznych.

Podlewanie i wilgoć

Jeśli w pomieszczeniu jest suche powietrze, należy je zwilżyć lub umieścić drzewo na palecie z wilgotnymi kamykami. Musisz upewnić się, że woda nie wchodzi w kontakt z dnem garnka. Również w obecności suchego powietrza w pomieszczeniu zaleca się spryskiwanie liści ciepłą wodą. Lepiej jest umieścić poncirus w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, ale jednocześnie należy całkowicie wykluczyć wersje robocze. Gleba powinna być równomiernie mokra, ale nie można jej zalać. Nawadniaj, gdy wierzchnia warstwa jest suszona o 3,5 cm, jesienią należy zmniejszyć nawadnianie.

Zaleca się wczesną wiosną przycinać uszkodzone i wysuszone pędy. Roślina jest dobrze tolerowana jako przycinanie do formowania korony i procedura sanitarna. Aby utworzyć prawidłową i piękną wysokość korony, konieczne jest przycięcie jej trzeciej części.

Zimowanie i mrozoodporność

Uprawiając rośliny w domu, ludzie często umieszczają je na parapecie. Wraz z nadejściem zimy pojawia się pytanie, czy temperatura w pobliżu okna jest wygodna do konserwacji, ponieważ jest tam niższa niż w całym mieszkaniu. Nie powinieneś się tym martwić, ponieważ Poncirus toleruje niskie temperatury, nie zamarznie i nie zacznie boleć.

Czasami jesienią właściciele roślin wyrzucają go na przeszklony balkon, ponieważ roślina dobrze znosi chłód, w temperaturze +8. +12 ° C będzie bardzo wygodne.

Jeśli dziką cytrynę uprawia się na ulicy, nie należy się tym przejmować wraz z nadejściem zimy. Roślina ma dobrą odporność na mróz i jest w stanie wytrzymać temperatury do -15. -20 ° C Jeśli drzewo jest uprawiane w surowych zimach, warto na zimę pokryć je materiałem świerkowym lub włókninowym.

Choroby i szkodniki

Podobnie jak wszyscy przedstawiciele cytrusów, Ponzirus podlega atakom wirusa egzokortyki. Przejawiają się one uszkodzeniem kory roślin, chlorozą liści, zwiększonym rozgałęzieniem pędów, co stopniowo prowadzi do jej śmierci.

Nie pozwól, aby ziemia wyschła, ponieważ może to prowadzić do skręcania i opadania liści. Naruszenie zasad podlewania prowadzi również do zażółcenia liści.

Jeśli zauważysz, że liście stały się blade, oznacza to brak nawozu. Brak kwitnienia oznacza zbyt mały rozmiar doniczki lub brak światła słonecznego.

W obecności suchego powietrza roślina jest często atakowana przez łajdaki i roztocza. Charakterystyczny znak ataku tarczy, brązowe plamy na liściach. Z czasem liście bledną i odpadną, a kwiaty i owoce uschną. Aby pozbyć się tego szkodnika, konieczne jest przeprowadzenie specjalnych preparatów owadobójczych.

Jeśli liście stały się powolne, a pajęczyna zaczęła pojawiać się w międzywęźlach, oznacza to, że przędziorek osiadł na drzewie. Jeśli uraz jest niewielki, wystarczy umyć drewno wodą z mydłem. Jeśli sytuacja jest bardziej skomplikowana, warto spryskać roślinę środkami owadobójczymi. Ponadto młode rośliny często atakują wełnowce, mączliki mogą osiadać na spodzie liści. Niestety, rośliny cytrusowe często poddawane są atakom grzybów, powodując kłącze, łodygę, gałązki, liście i owoce.

Poncirus trójlistny - dzika, ale bardzo przydatna roślina. Jednak przed użyciem go do celów leczniczych należy zdecydowanie skonsultować się z lekarzem. Możesz hodować drzewo bez większych trudności w domu.

Obejrzyj film: Receptář - Citrusy (Sierpień 2020).

Загрузка...

Pin
Send
Share
Send
Send