Ogólne informacje

Jak przetrzeć szwy na płytce na podłodze: porady ekspertów

Pin
Send
Share
Send
Send


Możesz wybrać drogie, wyrafinowane płytki, najlepsze mieszanki klejowe, szybko i sprawnie układać płytki na ścianach, ale jeśli nie dokończysz prawidłowo wykończenia, cała praca idzie w błoto.

Często wynik końcowy zależy w dużej mierze od ostatecznych zmian, więc zacieranie płytek w łazience własnymi rękami jest odpowiedzialnym i skrupulatnym etapem. Dzięki zręcznej technologii możesz stworzyć stabilny projekt o oszałamiającej poprawnej geometrii i nienagannym wyglądzie.

Jak wybrać odpowiednią zaprawę?

Celem rozwiązania do wypełniania fug między płytkami jest jasne: chroni ściany (lub podłogę), a także kompozycję klejącą przed wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Właściwy proces fugowania zamienia poszczególne fragmenty (płytki, obramowania, dekoracje) w kompletną powłokę, dzięki czemu ściany łazienki są estetyczne.

Istnieje tak zwana dachówka bez szwu, która całkowicie nie ma ukośnego boku. Idealnie gładkie krawędzie zakładają gęste układanie, bez użycia szwów i, odpowiednio, kielni.

Jednak najczęściej jest to kolekcja płytek ceramicznych lub gresu porcelanowego, która jest bardzo droga i wymaga profesjonalizmu podczas instalacji, dlatego zwykłe płytki są używane do wykładania łazienek w typowych mieszkaniach miejskich i wiejskich domkach.

Która zaprawa spadnie płasko, potrwa dłużej i nie będzie wymagać szybkiej naprawy? Materiał wysokiej jakości musi mieć następujące właściwości:

  • jednorodność - nie zawiera skrzepów i wtrąceń, aby nie tworzyć nierówności lub pęcherzyków powietrza, prowokując zniszczenie warstwy,
  • elastyczność - dobrze związane cząstki roztworu pomagają szybko i łatwo nakładać,
  • siła powstająca pod koniec pracy i pozwalająca dbać o szwy bez ich zniszczenia,
  • hydrofobowa, odpychająca wilgoć.

I oczywiście zaprawa powinna pasować do kolorów wybranej płytki - połączonej w cieniu lub, przeciwnie, stworzyć ekspresyjny kontrast, który zdarza się znacznie rzadziej.

Blokujące etapy zalewania

Wydaje się wielu, że jest bardzo łatwy do fugowania - warto zastosować związek do szwów, usuwając nadmiar i wszystko, praca jest wykonywana. Jednak w procesie osadzania często pojawiają się techniczne niuanse, od których zależy wynik końcowy. Postaramy się rozłożyć ostatni etap na półkach i zidentyfikować trudne i trudne momenty tak odpowiedzialnego procesu.

Krok 1 - przygotowujemy narzędzia i materiały

Plus samo-wykończenie polega na tym, że nie musisz kupować drogich narzędzi i materiałów. Wszystko kosztuje stosunkowo tanio i jest sprzedawane w supermarketach budowlanych. Tak więc praca będzie wymagana:

  • zestaw gumowych szpatułek do nakładania zaprawy i rozprowadzania jej wzdłuż szwów,
  • kilka wiader lub specjalnych pojemników do mieszania roztworu,
  • nóż konstrukcyjny i pędzel do czyszczenia fug między płytkami,
  • kilka gąbek domowych do czyszczenia na mokro,
  • akcesoria ochronne - rękawice ochronne i gumowe (do agresywnych roztworów).

Ponieważ proces ten nie potrwa długo, lepiej przygotować narzędzia i akcesoria z wyprzedzeniem.

Potrzebna jest również duża ilość czystej wody - nie stanowi to problemu w łazience, jeśli instalacja wodociągowa nie jest zablokowana z powodu prac budowlanych. Materiały będą wymagały gotowej zaprawy w puszkach lub suchej mieszanki do przygotowania zaprawy, która jest zazwyczaj sprzedawana w workach o małej objętości.

Krok 2 - Przygotowanie szwów i zapraw

Po całkowitym wysuszeniu kleju (czas może być inny - od 8 godzin do 2 dni), możesz przygotować powierzchnię roboczą i rozcieńczyć suchą mieszankę wodą, jeśli nie kupiłeś gotowego rozwiązania.

Szczeliny między sąsiadującymi płytkami należy całkowicie oczyścić z resztek kleju nożem, a następnie zmiatać małe fragmenty i kurz pędzlem. Im czystsza jest powierzchnia do obróbki, tym gładsza będzie zaprawa i im silniej będzie „wiązać” się z krawędziami płytki i ściany.

Przed pocieraniem szwów na płytce ceramicznej przygotuj roztwór. Bierzemy czysty pojemnik, wlewamy tam ciepłą wodę (20-25ºС), wlewamy suchą mieszankę z opakowania i dobrze mieszamy.

Jeśli nie ma specjalnego miksera dyszy na wiertarce, zbliża się zwykły drewniany kij. Najważniejsze, że rozwiązaniem nie były grudki. Po przygotowaniu mieszaniny natychmiast przystąpić do procesu aplikacji.

Krok 3 - Stosowanie zaprawy

Na tym etapie niedoświadczeni domowi „kaflarze” popełniają mały błąd: zaczynają wypełniać połączenia między płytkami „do wyschnięcia”. Specjaliści zalecają również, aby przed nałożeniem kompozycji zwilżyć szew wodą, aby uzyskać lepszą przyczepność. Wodę nakłada się pędzlem, najlepiej okrągłą, dużą gąbką lub sprayem.

Możesz grać bezpiecznie i używać antyseptycznego podkładu zamiast wody, aby zapobiec pleśni lub pleśni.

Przy stosowaniu roztworu należy zwrócić uwagę na ruch łopatki - powinny one przechodzić prostopadle do szwu. Fugę należy nakładać szybko, ale delikatnie, lekko dociskając do środka, aby wypełnić całą przestrzeń szwu.

Możesz przytrzymać ostry koniec szpatułki wzdłuż linii aplikacji i jeszcze raz przejść pociągnięcia pędzlem.

Krok 4 - czyszczenie na sucho i na mokro

Nawet przy bardzo starannym nakładaniu masy na krawędziach płytki pozostają plamy i ślady. Jak prawidłowo płytki, pozostawiając minimum śladów? Nawet w trakcie przetwarzania szwów można usunąć nadmiar: po kilku poprzecznych pociągnięciach przytrzymać szpachelką, zbierając nadmiar roztworu.

Następnie, zanim jeszcze całkowicie wyschnie, należy wziąć suchą szmatkę lub wilgotną gąbkę i ostrożnie wytrzeć pozostały roztwór.

Należy jednak zachować ostrożność: naciskając gąbką, część fugi można wycisnąć ze stawu, więc używaj tylko ruchów poprzecznych.

Mokra gąbka jest preferowana z innego powodu: usuwanie nadmiaru roztworu, wygładza szwy, czyniąc je gładkimi i estetycznymi. Podczas pracy nie należy się rozpraszać, ponieważ mieszanka kielnia szybko wysycha, a usunięcie jej w stanie wysuszonym jest raczej trudne.

Przygotuj się, aby upewnić się, że po pierwszym czyszczeniu będziesz musiał kilka razy przetrzeć całą płytkę wilgotną szmatką - ślady zalewania, zwłaszcza tynku, są bardzo odporne.

Niuanse pracy z płytkami podłogowymi

Połączenia interglacjalne na podłodze są wypełniane w taki sam sposób jak na ścianach, ale istnieje kilka niuansów, które ułatwiają pracę. Na przykład istnieje metoda, która pozwala szybko oczyścić podłogę gładką płytką. Zamiast zwykłej gąbki biorą ręczną tarkę z gumową podszewką i szerokimi, szerokimi ruchami wypełniającymi szwy na wyciągnięcie ręki. Roztwór będzie równomiernie i szczelnie wypełniał puste przestrzenie, jeśli uczynisz je bardziej płynnym.

Ta metoda nie jest odpowiednia, jeśli tekstura płytki jest wytłaczana, ma projekcje lub blizny. Mieszanka szpachlowa wypełni wgłębienia na ceramice, a to jest dodatkowe czasochłonne zadanie czyszczenia.

Po przetworzeniu okładziny ceramicznej nie zapomnij wypełnić roztworem szwów wokół gniazd, rur, urządzeń sanitarnych i mocowań wieszaków na ręczniki.

Jeszcze raz o rodzajach materiałów do fugowania

Na półkach supermarketów budowlanych można znaleźć wiele materiałów do wypełniania fug między płytkami. Producenci krajowi i zagraniczni oferują produkty o różnym składzie i konsystencji: suche mieszanki, gotowe roztwory o średniej lepkości, gęste pasty. Rozważ różnicę między wypełniaczami, a które lepiej nadają się do samodzielnego zalewania.

Podstawą najpopularniejszych rodzajów mieszanek suchych jest cement - podobne produkty można znaleźć u każdego producenta. Niektóre preparaty cementowe zawierają piasek, inne są rozcieńczane innymi wypełniaczami. Mieszanki piaskowe należy stosować, jeśli szerokość szwów osiąga 4 cm i więcej, to znaczy w łazienkach absolutnie nie są one odpowiednie. Zaprawy cementowo-piaskowe służą do dekorowania elewacji, ścieżek ogrodowych i prac budowlanych na podwórzu.

Do spoinowania fug między płytkami w łazienkach, łazienkach i kuchniach zastosowano kompozycje cementu portlandzkiego zmieszanego z wapnem. Dokładne szlifowanie komponentów zapewnia równomierną, jednolitą warstwę podczas nakładania. Zaprawy cementowe polimerowe rozcieńcza się nie wodą, ale kompozycją opartą na lateksie. Istnieją dwa rodzaje mieszanin: kolor i światło, przeznaczone do mieszania z pigmentem barwiącym w procesie przygotowania.

Drugi rodzaj roztworów jest przygotowywany na bazie żywic. Nawet specjaliści rzadko pracują z materiałem epoksydowym, który składa się z dwóch składników i jest przygotowywany bezpośrednio przed nałożeniem. Gruba masa powinna być nakładana szybko i bardzo ostrożnie. Utwardzanie, zalewanie materiału staje się równe wytrzymałości płytek ceramicznych i służy przez co najmniej 50 lat.

Mieszaniny epoksydowe stosuje się do złączy szerszych niż 6 mm, ale czasami są one używane do wykańczania łazienek. Projektanci dodają złoto lub srebro w proszku do pudru i uzyskują luksusowe ramki na płytki ceramiczne.

Najbardziej odpornym materiałem jest wypełniacz wykonany na bazie żywicy furanowej. Jest tak drogi jak epoksyd i ma inną cechę - wyjątkowo czarny kolor. Pomimo wysokiej wydajności i wyjątkowej odporności na zużycie furanol jest rzadko stosowany.

Czasami do leczenia stawów, trudnych miejsc lub miejsc połączenia płytki do zlewu (wanny) za pomocą silikonowego wypełniacza - szczeliwa. Jest sprzedawany w plastikowych wannach i strzykawkach i wyciskany bezpośrednio do szwu za pomocą pistoletu budowlanego.

Szczeliwo ma elastyczność, właściwości antyseptyczne, ale z czasem może zmienić swój odcień: biały lub przezroczysty materiał żółknie pod wpływem wody i światła.

Najwygodniejszym wypełniaczem dla początkujących dekarzy jest fuga poliuretanowa, sprzedawana już w gotowej formie w wiaderkach o różnych rozmiarach. Jest uniwersalny, to znaczy nadaje się do uszczelniania szwów podczas układania płytek i mozaiki. Szerokość szwu może być różna - od 1 mm do 5 mm.

Kompozycja poliuretanowa mieszanki jest łatwa w aplikacji, szybko twardnieje i nie powoduje problemów z dalszą pielęgnacją.

Jaka powinna być optymalna szerokość szwów?

Wygląd płytki zależy nie tylko od koloru lub tekstury, ale także od szerokości szwów otaczających każdy element ze wszystkich stron i wpływających na percepcję wizualną. Opinia, że ​​szerokie szwy tłumią płytki jest błędna.

Wręcz przeciwnie, zbyt wąskie szwy przeszkadzają w pełnej percepcji wzrokowej, a ponadto są niebezpieczne z funkcjonalnego punktu widzenia: zaprawa prawie nie dostaje się do nich, dlatego trudno jest ocenić ich integralność i szczelność.

Brak zbyt szerokich szwów w ich słabej odporności na czynniki zewnętrzne. Zaprawa pęka, kruszy się i wymaga ciągłej aktualizacji. Z tego powodu piasek dodaje się do mieszanek cementowych dla szerokich spoin. Średnia wielkość boków płytki do łazienki wynosi od 10 do 33 cm, odpowiednia szerokość szwu to 3-4 mm.

Jak zapobiec pękaniu?

Częściej niż inne pęknięcia zaczynu cementowego. Istnieje kilka przyczyn szybkiego zniszczenia: konsystencja zaprawy jest zbyt cienka, niestabilna podstawa drewniana, ekspozycja na gorącą wodę lub nieprawidłowy stosunek składników. Jeśli nie naprawisz na czas, woda będzie regularnie spadać pod płytkę, co może spowodować pleśń.

Możesz szyć i czyścić szwy, uzupełniać je zaprawą, ale gdzie jest gwarancja, że ​​będzie długo?

Lepiej jest zapobiegać pękaniu, słuchając rad ekspertów. Konieczne jest, aby roztwór był jednorodny, średniej lepkości, a szew jest dobrze oczyszczony i wystarczająco szeroki. W przypadku samorozcieńczania mieszaniny konieczne jest, aby po zmieszaniu odstawiła na 5-6 minut, a następnie ponownie wymieszała. Nie zaleca się przewietrzania pomieszczenia podczas suszenia ani używania w nim gorącej wody.

I wreszcie główna rada: postępuj zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Można tam znaleźć informacje na temat prawidłowego stosowania zaprawy, szerokości szwów i okresu suszenia.

Czym są szwy i po co je przecierać

Podczas układania płytek ceramicznych rzemieślnicy układają specjalne krzyże między elementami, które przyczyniają się do tworzenia szwów - takie same odległości między poszczególnymi płytkami. I są one potrzebne po pierwsze, aby materiał okładzinowy w końcu wyglądał schludnie i estetycznie. Ponadto nie zawsze układanie odbywa się na solidnym fundamencie, czasem pod płytką znajduje się podłoga, która może podlegać procesom kurczenia. A jeśli nie pozostawisz tych krótkich odległości, powłoka ceramiczna może po prostu pęknąć pod wpływem ruchów tej samej płyty betonowej pod nią. Jeśli jednak szwy pozostaną puste, z czasem po prostu zostaną zatkane brudem, co raczej nie przyczyni się do korzystnego wrażenia podłogi. W tych pomieszczeniach, w których występuje wilgoć, pleśń zacznie tworzyć się w szwach. Aby uniknąć takich problemów, szew między płytkami wypełnia się specjalnymi mieszankami - spoinowaniem.

Czym jest fuga

Zanim zaczniesz szukać informacji, jak prawidłowo spoinować połączenia na płytce na podłodze, musisz zapoznać się z typami tej zaprawy. Specjaliści nazywają to fugą. Faktem jest, że daleko od każdego z materiałów prezentowanych w sklepach nadaje się do konkretnego pomieszczenia. Wszystkie kielnie są podzielone na typy. Jest ich wiele, ale wystarczy, że nieprofesjonalista wie tylko, że istnieją fugi na bazie cementu wykonane na bazie żywicy epoksydowej i połączone z nimi, zwane żywicami epoksydowo-cementowymi.

Pierwsze należą do kategorii najprostszych i nadają się do stosowania tylko w tych pomieszczeniach, w których wilgotność jest prawie nieobecna. Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że nie mycie podłóg jest prawie niemożliwe, to w ogóle nie można rozważyć tej opcji. Oznacza to, że spoinowanie płytek ceramicznych na podłodze za pomocą mopsów cementowych jest niepożądane.

Fugi epoksydowe są najwyższej jakości i nadają się do każdej powłoki w każdym pomieszczeniu, ponieważ mają wysoką wytrzymałość i są odporne na wilgoć. Mają jednak jedną poważną wadę. Są dość drogie. Ponadto nadają się do napełniania szwów, których szerokość jest nie mniejsza niż cztery milimetry, a praca z nimi jest trudna dla nieprofesjonalistów. Dlatego zaleca się, aby mistrz domu zwracał uwagę na wersję pośrednią, która jest idealna do podłóg, nie tylko w pomieszczeniach mieszkalnych mieszkań, ale także w łazienkach i kuchniach. Mówiąc najprościej, fuga cementowo-epoksydowa jest uważana za uniwersalną opcję dla domu, ponieważ może być używana do ścierania połączeń na płytce na podłodze w prawie każdym pomieszczeniu.

Jak wybrać „swoją” fugę

Najpierw musisz przeczytać, co jest napisane na opakowaniu. Producent musi wskazać tam optymalną szerokość szwów, w której racjonalne jest użycie jednej lub innej fugi. W związku z tym musisz znać swój własny rozmiar. Istnieją również uniwersalne zaprawy. Mogą być stosowane na podłogach, których szerokość wynosi od dwóch do dwudziestu dwóch milimetrów.

Następnie, wybierając pożądaną kompozycję, zwróć uwagę na jej kolor. Paleta odcieni w sklepie jest prezentowana w dużym asortymencie, ale nadal musisz znać kilka podstawowych zasad. Na przykład fakt, że możesz używać zaprawy kontrastowej tylko wtedy, gdy masz pewność, że Twoja płytka jest idealnie ułożona. Z reguły najlepszą opcją jest wybranie tonu jak najbliżej koloru płytki. Jeśli ta ostatnia ma wzór innego odcienia, możesz wziąć fugę tego samego koloru.

Etapy procesu

Zanim pocierasz szwy na płytce na podłodze, musisz najpierw poczekać dzień po ułożeniu płytki. Tym razem można wydać na zakup fugi i niezbędnych narzędzi. Sam proces zalewania składa się z kilku etapów. Są to: przygotowanie podłoża, rozcieńczenie kompozycji do spoinowania (chyba że, oczywiście, kupiłeś ją w postaci gotowej, która, nawiasem mówiąc, jest dość droga), zastosowanie rozwiązania do szwów, usunięcie nadmiaru materiału i końcowe czyszczenie.

Czego potrzebujesz, aby mieć mistrza do procedury fugowania

Specjalny sprzęt i narzędzia nie będą wymagane, jednak niektóre zestawy nadal będą musiały zostać przygotowane. Oczywiście sama kielnia musi zostać zakupiona bezpośrednio. Nawiasem mówiąc, może być w postaci proszku lub może być sprzedawany i już gotowy do użycia. Zasadniczo druga opcja jest lepsza pod każdym względem, ponieważ znacznie łatwiej jest wycierać szwy na płytce na podłodze taką kompozycją, choćby dlatego, że ma już odpowiednią konsystencję. Niezbyt zręcznemu mistrzowi jest bardzo trudno przeprowadzić tę procedurę po raz pierwszy, z samo-ugniataniem, aby uzyskać ją za pierwszym razem.

Niemniej jednak taka fuga ma swoje wady. A główną z nich, oprócz wspomnianego powyżej kosztu, jest to, że taka zaprawa nie podlega długoterminowemu magazynowaniu. Oznacza to, że pozostałości drogiej mieszanki będą najprawdopodobniej musiały zostać wyrzucone. Так что специалисты рекомендуют начинающим мастерам все же приобретать сухие затирки. А раз такое дело, требуется иметь под рукой в таком случае еще и емкость для разведения. Также понадобится кельма, специальный шпатель (резиновый), губка поролоновая и чистая ветошь, ведро для воды, перчатки и терка абразивная.

Przygotowanie

Кафельный пол нужно старательно очистить от плиточного клея, если таковой остался, а также от грязи и пыли. Nie zaszkodzi również chodzić odkurzaczem, a następnie pędzlem w szwy. Następnie należy wziąć gąbkę i obficie zwilżyć wodą. Wtedy możesz zacząć hodować zaczyn.

Jak hodować fugu

Po pierwsze, eksperci zalecają uważne przeczytanie instrukcji. Pomimo faktu, że procedura rozcieńczania zaczynu, w zasadzie taka sama, każdy producent może nadal mieć własne niuanse. Więc nie bądź leniwy i uważnie przeczytaj to, co jest napisane na etykiecie. Następnie weź trzy czwarte wody ze standardu wskazanego na opakowaniu i wlej do niej fugu. Wymieszaj wszystko ostrożnie. Następnie powoli dodawaj wodę, aż roztwór osiągnie pożądaną konsystencję. Po 10 minutach możesz dostać się do pracy. Fugowanie jest konieczne tylko w rękawiczkach, ponieważ mieszanka jest w stanie zmyć skórę przy dłuższym kontakcie.

Porady ekspertów! Ponieważ początkujący mistrz nie posiada jeszcze niezbędnych umiejętności, a fuga wysycha w ciągu zaledwie kilku godzin, najlepiej nie rozcieńczać całej mieszaniny jednocześnie. Podziel zawartość opakowania na dwie części. I wypracuj pierwszy, a potem drugi. Jeśli chodzi o ilość wody potrzebnej do mieszania, należy ją również podzielić przez połowę.

Przecieramy szwy płytki na podłodze

Najczęstszą metodą jest użycie gumowej szpatułki. Ponieważ praca nie będzie musiała być wykonywana od razu na całym terytorium, ale płytki będą przetwarzane dosłownie przez metr kwadratowy, eksperci zalecają natychmiastowe zwilżenie kilku „kwadratów” wodą tuż przed samym procesem. Ogólnie rzecz biorąc, profesjonaliści przetwarzają 2-3 metry kwadratowe. m na dwadzieścia minut. Początkowy mistrz nie będzie w stanie osiągnąć tej prędkości, ale to nie jest tak ważne. Najważniejsze tutaj - dokładność i staranne przestrzeganie technologii. Cóż, fakt, że kończysz pracę na godzinę lub dwie później, tak naprawdę nie ma znaczenia.

Więc, jak prawidłowo płytki? Nałóż na gumową łopatkę fugu, a ruchy ukośne zaczną wypełniać szwy. A ty nie tylko okrywasz górną część, ale starasz się dociskać kompozycję tak, jakby była całkowicie wypełniona. Nadmiar usuń tę samą szpatułkę. Jednocześnie upewnij się, że wypełniony szew na poziomie pokrywa się z poziomem płytki. Oznacza to, że jeśli są jakieś wcięcia lub pustka, należy natychmiast dodać tam fugu. Ponieważ płytka na podłodze powinna być ścierana krok po kroku, pracuj w ten sposób przez około pół godziny. Następnie przejdź do czyszczenia obszaru rowkowanego.

Aby to zrobić, uzbrój wiadro z wodą i gąbkę. Ciągle go zwilżając i dobrze ściskając, biegnij pianką po całej powierzchni, wykonując ruchy w kręgu. Twoim celem jest usunięcie nadmiaru z samej płytki i szwów. Jeśli na płytce pojawią się plamy - to nie jest przerażające. Zostaną usunięte podczas końcowego procesu czyszczenia. Teraz najważniejsze jest nie pozostawianie kawałków suszonych fug na ceramice. Usuń to wtedy nie będzie takie proste. Po przetworzeniu jednej witryny przejdź do następnej. I tak dalej, aż wszystkie szwy zostaną wytarte.

Końcowe przetwarzanie

Dzień później możesz rozpocząć korektę. Może się zdarzyć, że w niektórych miejscach szwy nie są takie same. Oznacza to, że są nadwyżki. Eksperci zalecają, aby w tym przypadku wziąć gąbkę ścierną lub tarkę i poprowadzić je wzdłuż wszystkich szwów, trzymając narzędzie pod jednym kątem. Po prostu wypoleruj je. Następnie suchą pozostałość należy oczyścić odkurzaczem, a następnie ponownie rozpocząć czyszczenie na mokro. Oznacza to, że dokładnie umyć szwy i płytki gąbką piankową, okresowo zmieniając brudną wodę. Po wysuszeniu podłogi mogą pozostać plamy. Eksperci zalecają w tym przypadku, aby nie myć go setki razy, ale ostrożnie wytrzyj suchą szmatką. Tę procedurę można uznać za zakończoną.

Jak przetrzeć płytki w łazience na podłodze

Tak samo jak w każdym innym pokoju. Tyle że w tym przypadku eksperci zalecają dodanie kolejnego kroku - pokrycia szwów środkiem uszczelniającym. W końcu łazienka, jak żadna inna, jest narażona na wilgoć. I dość często szwy na podłodze i na ścianach w niej czernieją z powstałej formy. Aby tego uniknąć, kup specjalny szczeliwo złożone. To ciecz. Zastosuj powinno być trzy dni po fugowaniu (musisz pozwolić suszy się fuge). Weź cienki pędzel do rysowania i delikatnie osuszyć za pomocą składu szwów.

Wybór zaprawy

Sprzedawane w postaci gotowej (mieszanina pasty), w postaci suchej lub wieloskładnikowej (zwykle dwuskładnikowej). Możesz również wybrać żądany kolor lub mat, przeznaczone do barwienia. Głównym kryterium przy wyborze zaprawy powinno być działanie:

  • temperatura,
  • wilgotność,
  • obciążenie mechaniczne (odgrywa szczególną rolę przy fugowaniu szwów płytki podłogowej),
  • uderzenie mechaniczne (odporność na ścieranie),
  • agresywność chemiczna środowiska (na przykład wykładzina basenowa, gdzie występuje wiele odczynników chemicznych: chlor, chemia antybakteryjna itp.),
  • zachowanie koloru (pod wpływem promieni ultrafioletowych),
  • szerokość szwów.

Fugowanie dzieli się na następujące typy:

Fuga na bazie cementu.

  • Na bazie cementu. Skład zawiera wypełniacze: drobny piasek, różne dodatki polimerowe. Bezpośrednio przed użyciem rozcieńczono wodą lub lateksem. Czas żywotności gotowej mieszanki jest ograniczony (w zależności od wypełniaczy, najdłuższa gra nie przekracza 2 godzin). Ściegi o szerokości większej niż 5 mm. Zaleca się wypełnienie zaprawy w składzie, w którym znajduje się piasek. Najbardziej przystępne i łatwe w użyciu. Ograniczenia dotyczące użytkowania: emaliowana płytka, jeśli kompozycja zawiera piasek (można ją zarysować po nałożeniu), bezpośredni kontakt z wodą, chemikalia. Właściwości użytkowe takiej zaprawy poprawia się dzięki obróbce specjalnymi impregnatami po wyschnięciu kompozycji,
  • Zaprawa epoksydowa. Skład dwuskładnikowy - żywica i utwardzacz. Może zawierać dodatkowe składniki: cement portlandzki, piasek, brąz, brokat aluminiowy itp. Odporny na prawie wszystkie rodzaje ekspozycji zewnętrznej (mechaniczna, wodna, chemiczna, ultrafioletowa, temperatura). Koszt materiału jest znacznie wyższy. Bardziej złożony proces aplikacji (materiał jest lepki i agresywny, wymaga umiejętności i użycia sprzętu ochronnego). Składniki miesza się przed użyciem. Czas trwania gotowego roztworu nie przekracza 5 - 20 minut (w zależności od składnika). Zaleca się stosowanie tylko do wykańczania powierzchni o odpowiednich wymaganiach operacyjnych (basen, łaźnia turecka itp.) Lub do wizualnych rozwiązań projektowych (na przykład przezroczyste szwy z oświetleniem),

Różne uszczelniacze nie są zalecane do stosowania jako zaprawa. Z czasem kurczą się, mogą żółknąć, pokrywać się pleśnią i grzybem.

Wskazówka! Należy również zwrócić uwagę na warunki mikroklimatyczne, w których będą wykonywane prace. W wysokiej temperaturze zaczyn cementowy schnie szybciej, wolniej epoksydowo i poliuretanowo, w niskiej temperaturze. Większa suchość powietrza skróci trwałość zaczynu cementowego.

Warunki zbliżone do idealnych: 18 - 22ºС przy normalnej wilgotności (30 - 60%).

Obliczanie zużycia materiałów

W przybliżeniu zużycie zaprawy można obliczyć według następującego wzoru:

Zużycie (kg / m²) = (A + B) x H x D x Stosunek / (A x B)

A, B - proporcje płytek (szerokość, długość) w mm,

H - grubość płytki (szew) w mm,

D to uśredniona szerokość spoiny w mm,

Współczynnik - współczynnik gęstości zaczynu (1,5 - 1,8).

Dla wygody możesz skorzystać z naszego kalkulatora, uważa on według tej samej formuły. Pamiętaj, aby kupić zaczyn o 10-15% więcej od obliczonej wartości.

* Gęstość zaczynu:

  • Ceresit CE33, CE40, CE43 - 1.75
  • KERAKOLL Fugalite Eco - 1.55
  • KESTO Kiilto - 1.6
  • LITOKOL Litochrom - 1.9
  • LITOKOL Litochrom Luxury - 1.9
  • LITOKOL Starlike - 1.55
  • MAPEI Ultracolor Plus - 1.6
  • MAPEI Kerapoxy Design - 1.6

Narzędzie

Aby przygotować szew do dalszego przetwarzania po ułożeniu płytek:

  • Śrubokręt, nóż (lub narzędzie specjalne). Aby usunąć wystającą nadwyżkę roztworu, na którym leżała płytka, krzyże,
  • Wiadro z gąbką z wodą. Do szwów zwilżających.

  • Łopatka Jest wygodniejszy w użyciu - guma i metal,
  • Wiertarka z dyszą mieszającą. Niewielką ilość można przygotować przez zmieszanie w puszce z łopatką,
  • Wygładzające szwy. Można go zastąpić kawałkiem zwykłego kabla elektrycznego w osłonie PCV o wymaganej średnicy (w zależności od szerokości i głębokości szwu końcowego),

Specjalne szwy szpachelki (po lewej) i kabel elektryczny (po prawej). Efekt aplikacji jest taki sam.

W przypadku mieszanek suchych wymagana będzie dodatkowa zdolność do mieszania roztworu.

  • Specjalna gąbka do czyszczenia (w komplecie z zaprawą),
  • Specjalny detergent do usuwania plam.

W przypadku roztworów epoksydowych:

  • Pojemność do mieszania składników,
  • Łopatka do zaprawy epoksydowej,
  • Szczotka do czyszczenia,
  • Gąbka na bazie celulozy. Regularna gąbka kruszy się i pozostawia wtrącenia w szwach. Możesz użyć dużej liczby zwykłych szmat, wyrzucając je natychmiast po wytarciu,
  • Specjalny detergent do usuwania plam lub ciepłej wody (z odpowiednią umiejętnością).

Zestaw narzędzi do nakładania zaprawy epoksydowej.

Wstępne przygotowanie płytek

  1. Powierzchnia robocza jest oczyszczona z nadmiaru zaprawy murarskiej, kurzu, brudu.
  2. Przygotuj niewielką ilość roztworu roboczego. W przypadku pierwszej partii zaleca się przyjęcie bardzo małej partii w celu określenia parametrów utwardzania, prędkości aplikacji, prędkości przepływu. W przypadku gotowych mieszanek nie pozostawiaj pojemników otwartych przez długi czas, a jeśli pojemność jest duża, zaleca się wlać niewielką ilość do roboczego pojemnika do użycia. Roztwór roboczy jest dokładnie mieszany za pomocą wiertarki i miksera.
  3. Szew jest zwilżony mokrą gąbką. Po tym możesz zacząć połyskiwać na szwach.

Wskazówka! Gruntowanie przed nałożeniem fugi nie jest konieczne. W najlepszym razie jest to bezużyteczna procedura.

Procedury fugowania i wykańczania

Suche mieszanki na bazie cementu i gotowe roztwory poliuretanowe stosuje się w przybliżeniu w ten sam sposób:

    Używając szpatułek, gotowe rozwiązanie wciera się w szwy. Konieczne jest pocieranie go z wysiłkiem, aby roztwór wypełnił jak najdalej wszystkie puste przestrzenie, w tym te, które nie są wypełnione klejem kaflowym.

Rozwiązanie z wysiłkiem wciera się w szwy.

Tworzenie powierzchni szwu za pomocą specjalnej szpatułki lub kawałka kabla elektrycznego.

Gdy fuga wreszcie wyschnie, nadszedł czas, aby usunąć pozostałą białą patynę i wreszcie uporządkować kafelki.

Intensywność i ilość płytki nazębnej na płytkach zależy od tego, jak dokładnie gąbka została umyta i jak często zmieniła się woda w wiadrze. Ale nawet jeśli płytka wymaga dobrego czyszczenia, nie jest to trudne.

Najlepszym i najskuteczniejszym sposobem jest czysta bieżąca woda z węża - szybko, czysto i nic do ocierania. Ale nie zawsze istnieje praktyczna możliwość zastosowania tej metody. Dlatego częściej używa się „suchej” metody czyszczenia. Aby to zrobić, użyj gęstego, lepszego filcu, tkaniny, która ociera powierzchnię, usuwając pozostałości mieszaniny. Problem może pojawić się tylko w przypadku czyszczenia powierzchni płytek falistych, teksturowanych lub matowych. A tutaj pomogą specjalne środki czyszczące, które zwykle można znaleźć w tych samych sklepach, w których zakupiono zaprawę.

Rodzaje zaprawy

Szwy w salonie i sypialni są traktowane mieszankami cementowymi. Składają się ze spoiwa otrzymanego z gipsu i klinkieru, barwnych pigmentów i dodatków, które są odpowiedzialne za szybkie utwardzanie pasty i jej plastyczność. Fugi cementowe są niedrogie, mają różne kolory, ale nie są odporne na wilgoć. Kompozycje są rzadko używane do leczenia szwów w łazience. W roztworze, który będzie regularnie kontaktował się z różnymi płynami i parą wodną, ​​zamiast wody dodaj plastyfikator lateksowy.

Szwy w pomieszczeniach o wysokiej wilgotności są zastępowane środkami epoksydowymi. Skład proszków obejmuje utwardzacze i żywice pigmentowane. Fugi epoksydowe są drogie, ale są odporne na zabrudzenia i detergenty, nie wchłaniają wilgoci. Zaprawy wykonane z żywic pigmentowanych są grube i lepkie, dlatego tylko profesjonaliści, którzy wielokrotnie naprawiają połączenia między płytkami, radzą sobie z nimi.

Narożniki i zdeformowane szwy są pokryte silikonowymi uszczelniaczami. Nie są tak trwałe jak roztwory cementowe i epoksydowe, ale mają kilka zalet:

  • maskowanie wad zwróconych w stronę materiału
  • odporny na wilgoć
  • posiadać właściwości przeciwgrzybicze.

Szczeliwa silikonowe mają różne kolory, ale z czasem mogą się żółknąć. Rozwiązania są elastyczne, ale przy regularnym kontakcie z produktami spożywczymi stają się luźne i stopniowo zaczynają się kruszyć.

Szwy o szerokości do 5 mm są wcierane cementem lub mieszaninami epoksydowymi. Duże połączenia między płytkami zamykają kompozycje zawierające piasek. Dodatek zwiększa wytrzymałość spoinowania, ale czyni powierzchnię stawów szorstką. Roztwory piasku to tylko dwa odcienie: szary i biały.

Skład mieszanek wysokiej jakości powinien obejmować:

Komponenty zapewniają elastyczność i trwałość pasty. W zaprawie do kąpieli i kuchni powinny znajdować się substancje przeciwgrzybicze.

Przygotowanie roztworu

Początkujący mogą kupować płynne mieszanki w sklepach ze sprzętem, które nie muszą być rozcieńczane wodą. Wystarczy otworzyć opakowanie i zamknąć złącza. Ale gotowe preparaty są drogie i przechowywane mniej niż suche proszki do przygotowania roztworów.

Zwykle pobiera się 250–300 ml wody na 1 kg suchej mieszanki. Niektórzy producenci mają różne proporcje. Przed przygotowaniem rozwiązania należy dokładnie przestudiować instrukcje, które wskazują stosunek przedmiotu obrabianego do cieczy.

Zaprawę miesza się z wodą w czystym wiadrze lub umywalce. Jeśli stary cement lub inne roztwory pozostaną na ścianach pojemnika, będą reagować z zaprawą, jego elastyczność i szczelność zmniejszą się.

W wiadrze zalać 50–60 ml wody. Dodaj ćwiartkę zaprawy, ugniataj lub masuj szpatułką. Pasta dostosowana do jednolitości. Stopniowo wlać wodę, a następnie wlać nową porcję proszku. Gotowe rozwiązanie nalega na 10-15 minut, a następnie załóż przygotowane szwy.

Płynna fuga nie może być przechowywana dłużej niż 12-24 godziny. Jest pokryty filmem, staje się nieodpowiedni. Lepiej jest zmieszać tyle proszku i wody, ile potrzeba, o 1,5 metra kwadratowego. m

Zastosowanie i ubijanie

Szwy na ścianie są ścierane po 7 dniach, gdy klej do płytek twardnieje. Szczeliny między płytkami przed pracą zwilżono wodą. Płyn nakłada się cienką szczoteczką. Wilgoć zapewnia przyczepność przyczepności do podłoża.

Po dniu szwy na podłodze w łazience lub kuchni. Właściciele apartamentów nie mogą zapomnieć o istnieniu tych pokoi nawet przez 7 dni. Regularnie korzystają z toalety, kuchenki i zlewu, wprowadzają brud i gruz do pokoju. Dostaje się do szwów i zmniejsza ich higienę i szczelność.

Szczeliny między płytkami przed fugowaniem traktowano związkami przeciwgrzybiczymi. Preparaty stosuje się po oczyszczeniu szwów z kleju budowlanego i kurzu. Pozostaw na dzień do wyschnięcia. Nałożyć zaprawę gumową kielnią. Dodatkowo będziesz potrzebować:

  • wiadro ciepłej czystej wody bez detergentu
  • duża gąbka o twardej powierzchni
  • średnica kabla 0,5 mm mniejsza niż rozmiar szwu.

Gruba pasta do spoinowania szczelin między płytami jest wlewana do małej tacy lub miski, która jest wygodna do trzymania jedną ręką. Druga wyciskana szpatułka. Użyj narzędzia, aby zebrać trochę masy i nanieś ją na szew. Gumowa zaprawa ubita gumowym ostrzem, dzięki czemu między wysuszoną masą a ścianą nie tworzą się puste przestrzenie. Im mniejsza część pasty, tym łatwiej jest ją rozprowadzić w szczelinie między płytkami.

Dobrze ubita zaprawa jest elastyczna i gęsta. Początkujący zdadzą sobie sprawę, że nie ma już pustych przestrzeni, gdy szpatułka nie może przeniknąć przez wypełnienie pastą. Narzędzie spotka się z oporem.

Pozostałości zaprawy usunięto szpachelką, która jest ustawiona prostopadle do szwu. Gumowe ostrze porusza się powoli w dół lub w bok. Nadmiar pasty wraca do pojemnika z zaprawą. Rozwody nie są usuwane natychmiast, ale po 20-30 minutach.

Szwy po obróbce pozostawiają do wyschnięcia. Wklejanie zajmuje 20 minut, aby stać się plastycznym. Podczas gdy fuga nie jest całkowicie stwardniała, tworzą się i przycinają szczeliny między płytkami.

W wiadrze ciepłej wody zanurzają czystą gąbkę lub szmatę i ostrożnie wyciskają. Jeśli w ściereczce pozostanie dużo płynu, zostanie wchłonięty przez zaprawę. Wilgoć - przyczyna jasnych plam na szwach. Wyróżniają się na tle bledszej zaprawy i wyglądają brzydko.

Gąbka zanurzona w wodzie, przeprowadzona na szczelinie między płytkami. Twarda powierzchnia usunie górną warstwę zaprawy, ponieważ powinna być 0,2–0,3 mm niższa niż krawędź płytki. Szmaty usuwają resztki makaronu z powierzchni ceramicznej, aż zostaną wysuszone. Po każdym traktowanym szwie gąbkę zanurza się w wiadrze i płucze. Obróbka z gumy piankowej, na której pozostała zaprawa, wypłukuje wysuszoną pastę i prowadzi do deformacji szwu.

Nie ma potrzeby osadzania szczelin między płytkami. Procedura jest przeznaczona do tworzenia płaskich i gładkich szwów bez ubytków i jam. Понадобится кабель длиной 15–20 см. Заготовку перед работой моют или протирают влажной ветошью, чтобы на поверхности затирки не остались грязные разводы или пятна.

Кабель слегка вдавливают пальцем в пластичную пасту и проводят до уголка плитки. Затирку, которая вылезла из шва, убирают влажной губкой. Jeśli masa stała się pagórkowata, musisz przeprowadzić przez nią kabel po raz drugi. Wgłębienia i zagłębienia pozostawione po łączeniu delikatnie zamykają się świeżą zaprawą. Przygotuj niewielką porcję gęstej masy uszczelniającej i nałóż palcami obszary problemowe. Naciśnij i pozostaw do wyschnięcia. Jeśli fuga jest za duża, mogą występować obszary, które różnią się kolorem od reszty.

Końcowe przetwarzanie

Mastic, wysiadł ze szwów, zamiataj suche szmaty. Cząstki makaronu, które miały czas wysuszyć, usunięto z tarki ceramicznej. Narzędzie przypomina szeroki skrobak z gumową dyszą.

Tarka porusza się po przekątnej. Szerokie ostrze jest prostopadłe do szwu. Kawałki kitu, które oddzieliły się od ściany, są usuwane z narzędzia ręcznie. Niemożliwe jest, aby grudki litu wpadły w szczeliny między materiałem licowym. Mogą uszkodzić wysuszoną warstwę zaprawy i będą musiały ponownie przetworzyć szwy.

Ważne: Usuwanie wysuszonego makaronu z wytłaczanych lub błyszczących płytek jest bardzo trudne. Zaleca się, aby pozostałości zaprawy usunąć natychmiast, dopóki nie zdołają stwardnieć, i wytrzeć krawędzie płytki szmatką lub szczoteczką do zębów.

Powierzchnię ceramiczną oczyszcza się z resztek masy uszczelniającej wilgotną gąbką lub szmatką. Usuwanie zaprawy na mokro odbywa się po 20-30 minutach po usunięciu pasty tarką. Błyszczący połysk płytki zostanie zwrócony przez specjalne rozwiązania, które obejmują:

  • sok z cytryny
  • amoniak,
  • ocet stołowy lub jabłkowy,
  • proszek musztardowy,
  • sól,
  • pasta do zębów
  • detergent.

Jeden składnik lub koktajl kilku składników rozcieńcza się wodą. Gąbka zwilżona w roztworze i wydana na ścianę. Jeśli na powierzchni płytek znajduje się ślad rozciągania koloru zaprawy, musisz poczekać kolejne 10-15 minut.

Gąbka wydaje się na powierzchnię ceramiczną, usuwając resztki masy uszczelniającej. Spłukać pianką gumową po każdej płytce, aby nie było plam. Kiedy stare rozwiązanie staje się brudne, przygotuj część nowego.

Po czyszczeniu na mokro dokładnie skontroluj szwy i wypełnij rowki po gąbce. Poczekaj, aż zaprawa wyschnie, a następnie wypoleruj powierzchnię ceramiczną suchą miękką szmatką, aby przywrócić poprzedni połysk płytki.

Mastyk przed końcowym suszeniem pokryty jest warstwą szczeliwa silikonowego. Do leczenia szwów w łazience i kuchni należy stosować materiał ochronny. Przezroczysta pasta zapobiega pojawieniu się grzyba. Szczeliwo nakłada się cienką szczoteczką, jeśli trzeba przetwarzać tylko szwy. Wyłapuje wałki piankowe i fugę oraz płytki ceramiczne.

Czysty i suchy materiał fornirowy jest polerowany. Spryskać powierzchnią środki do szkła i luster, a następnie wytrzeć płytki miękką szmatką, aż zacznie świecić.

Nawet nowicjusz może wypełnić lukę między materiałem licowym a masą uszczelniającą. Instrukcje podpowiadają, jak przygotować fugę do prawidłowej konsystencji. Ręce przyzwyczają się do szpatułki w ciągu 5-10 minut, a po pół godzinie nowicjusz określi wzrokowo ilość pasty w szwie. Najważniejsze jest, aby nie bać się narzędzi i postępować zgodnie z zaleceniami, aby wszystko się udało.

Jak przetrzeć szwy na płytce na podłodze: porady ekspertów

Płytki ceramiczne to oczywiście doskonała i praktyczna podłoga. Szczególnie dobrze sprawdza się w miejscach narażonych na wilgoć i miejscach o dużym natężeniu ruchu. Dlatego takie podłogi są najbardziej popularne w wielu biurach i instytucjach. Nasze apartamenty nie są wyjątkiem. Płytki na podłodze można dziś znaleźć nie tylko w łazienkach, kuchniach i korytarzach, ale czasami nawet w salonach. Skorzystaj na rynku budowlanym, możesz znaleźć szeroki zakres tego materiału, czasami zdolny do symulacji praktycznie każdej powierzchni. To prawda, że ​​ta podłoga będzie piękna tylko wtedy, gdy okaże się, że jest prawidłowo i dokładnie umieszczona. Ważną rolę w tej procedurze odgrywa ostatni etap - fugowanie płytek na podłodze. To, jak to się robi, zależy od efektu wizualnego wytworzonego przez powłokę.

Niż przecieranie szwów między płytkami na podłodze, jak prawidłowo i dlaczego musisz to robić? Na wszystkie te pytania odpowiemy w naszym przeglądzie.

Wniosek

Staraliśmy się powiedzieć jak najwięcej o tym, jak pocierać płytki na podłodze. Ale jednocześnie podzielili się sekretami doświadczonych mistrzów i przedstawili rekomendacje ekspertów. Mamy nadzieję, że teraz nie będziesz miał trudności z fugowaniem fug między płytkami.

Nasi przodkowie nie spali tak jak my. Co robimy źle? Trudno w to uwierzyć, ale naukowcy i wielu historyków są skłonni wierzyć, że współczesny człowiek w ogóle nie śpi jak jego starożytni przodkowie. Początkowo.

13 znaków, że masz najlepszego męża Mężowie są naprawdę wspaniałymi ludźmi. Szkoda, że ​​dobrzy małżonkowie nie rosną na drzewach. Jeśli twoja druga połowa wykonuje te 13 rzeczy, możesz to zrobić za pomocą.

15 objawów raka, które kobiety najczęściej ignorują Zwróć uwagę na swoje ciało. Jeśli zauważysz

20 zdjęć kotów wykonanych w odpowiednim czasie Koty to niesamowite stworzenia i wszyscy o tym wiedzą. I są niesamowicie fotogeniczne i zawsze wiedzą, jak być we właściwym czasie w regułach.

Nigdy nie rób tego w kościele! Jeśli nie jesteś pewien, czy zachowujesz się właściwie w kościele, czy nie, prawdopodobnie nie postępujesz właściwie. Oto lista strasznych.

Te 10 drobiazgów, które mężczyzna zawsze zauważa w kobiecie Czy myślisz, że twój mężczyzna nic nie wie o kobiecej psychologii? Tak nie jest. Ani jeden drobiazg nie ukryje się przed wyglądem kochającego partnera. A oto 10 rzeczy.

Najszybszy sposób na przetarcie spoin na płytce: wszystkie szczegóły fugowania płytek ceramicznych

Po zakończeniu układania płytek w kuchni, przechodzisz do następnego etapu pracy. To jest zaczyn płytek ceramicznych. Scena jest bardzo ważna i jeśli wiesz, jak prawidłowo przetrzeć szwy na płytce, będziesz w stanie ukryć niektóre wady stylizacji. Jeśli fuga jest źle wykonana, zrujnuje nawet idealne układanie płytek.

Treść

Nowoczesna technologia układania płytek zapewnia spoinowanie w końcowej fazie prac.

Przed rozpoczęciem fugowania upewnij się, że klej do płytek jest całkowicie suchy. Połączenia między płytkami należy dokładnie oczyścić z zanieczyszczeń i zabrudzeń, usunąć pozostałe separatory (krzyżyki). Niektórzy producenci twierdzą, że krzyże można pozostawić w stawach i pokryć zaprawą. Ale mistrzowie nie radzą tego robić, ponieważ warstwa zaprawy na krzyżu będzie bardziej subtelna, co oznacza, że ​​jej kolor będzie inny, co może zepsuć wygląd szwu.

Jeśli pracowałeś z glazurowanymi płytkami, możesz zacząć spoinowanie od razu. Jeśli płytka jest nieszkliwiona, górną i boczną stronę każdej płytki należy zwilżyć. Dzieje się tak, aby powierzchnia nieszkliwiona nie wchłaniała wilgoci z zaprawy. Możesz zwilżyć powierzchnię płytki opryskiwaczem ogrodowym. Najważniejsze jest, aby nie przesadzać z wilgocią, ponieważ kałuże wody pozostające na powierzchni płytki lub w szwach mogą uszkodzić fugę, a następnie zaczną pękać. Aby rozwiać wątpliwości dotyczące fugowania płytek nieglazurowanych, najlepiej skonsultować się z producentami fug.

Istnieją dwa główne rodzaje materiałów do spoinowania - mieszanki na bazie żywicy epoksydowej i cementu. Wybierając materiał kielni na płytkę, nie należy mylić go z masami uszczelniającymi z elastomeru, które wypełniają połączenia materiałów budowlanych. Na przykład uszczelniacz wykonany z silikonu. Jest naprawdę używany do płytek, ale nie do szwów, ale do wypełniania pustych przestrzeni podczas układania płytek na innej powierzchni. Mistrzom nie zaleca się stosowania uszczelek silikonowych do połączeń między płytkami.

Oprócz żywicy epoksydowej zawierają utwardzacz, który sprawia, że ​​spoiny między płytkami są odporne na chemikalia. Jest to dość kosztowna zaprawa, więc jest zwykle stosowana w pomieszczeniach komercyjnych i przemysłowych. Praca z nią nie jest zbyt wygodna - fuga jest lepka. Jeśli szerokość szwów między posiadanymi płytkami jest mniejsza niż 6 mm, a grubość samej płytki nie przekracza 12 mm, to zaprawa na bazie epoksydu nie będzie penetrować szwów, są one dla niej bardzo wąskie.

Jest to sucha mieszanka, którą przed użyciem należy rozcieńczyć wodą lub płynnym lateksem. Sprzedają również gotowe, gotowe mieszanki cementowe, ale są droższe. Fuga na bazie cementu różni się dodatkami, które są częścią materiału. Istnieją trzy rodzaje zaczynu cementowego: suchy utwardzacz, mieszanina lateksu i cementu przemysłowego. Ważne: takie spoinowanie może powodować podrażnienie i zapalenie oczu, niekorzystnie wpływać na skórę i płuca. Dlatego podczas pracy używaj respiratorów, rękawic gumowych i okularów ochronnych.

Fugowanie na bazie cementu jest starannie rozłożone, wypełniając całą pustą przestrzeń między płytkami

Używając szczeliwa, mistrzowie mają dwa cele: chronić szwy i samą płytkę ceramiczną przed plamami, aby chronić szwy przed nadmierną absorpcją wilgoci. Aby plamy nie pojawiły się na powierzchni płytek nieglazurowanych, podszewka jest pokryta płynnym przezroczystym uszczelniaczem. Większość uszczelniaczy jest wykonana na bazie lakieru, akrylu lub silikonu. Wybierając szczeliwo, zastanów się nad rodzajem płytki i zaprawą, której używasz.

Większość mistrzów używa fug „Atlas”, „Ceresite”, „Hercules”. Należy zauważyć, że szwy powinny być ciemniejsze niż tło kafelków. W ten sposób podkreśla się surowość geometrii, a brud, który z czasem gromadzi się w szwach, nie będzie tak zauważalny.

Pocierając szwy białą zaprawą, przygotuj się na pojawienie się żółtej patyny na niej i nie zawsze można ją oczyścić detergentami. Jeśli szwy są ścierane ciemnym materiałem, należy stosować detergenty co 2-3 miesiące. Ale fuga jest mieszanką cementu z dodatkami mineralnymi, które z czasem blakną. Im ciemniejszy kolor zaczynu, tym dłuższy będzie kolor pierwotny.

Fugowanie płytek wykonuje się za pomocą małej gumowej pacy

Kolor fugowania to kategoria estetyczna. Powinien być wybrany w zależności od koloru płytki i twojego zamiaru artystycznego.

Jeśli nigdy nie widziałeś, jak fugować płytki ceramiczne, wideo z Internetu pomoże Ci zorientować się w procesie. Obejmuje on kilka etapów: mieszanie zaprawy, utrzymywanie roztworu przez pewien czas w celu lepszego zwilżania, a następnie wielokrotne mieszanie zaprawy, rozprowadzanie roztworu, czyszczenie spoin z nadmiaru zaprawy.

Wybór zaprawy do płytek jest dość duży pod względem ceny, koloru i jakości.

Przygotuj wszystko, czego potrzebujesz do pracy. Będziesz potrzebował:

  • respirator (jeśli planujesz pracować z zaczynem cementowym),
  • gumowe rękawiczki, gogle,
  • gumowy wałek lub szpatułka,
  • właściwa fuga,
  • wiadro, czysta szmatka, gąbka,
  • sklejka (w przypadku płytek na podłodze),
  • uszczelniacz,
  • wałek malarski lub pędzelek (mały).

Po rozcieńczeniu zaprawy w wymaganej proporcji, położyć wzgórze fugi na powierzchni płytki (jeśli pocierasz fugi na podłodze, możesz po prostu wyłożyć roztwór z wiadra, a jeśli pracujesz na ścianie, użyj prostokątnej pacy). Tarka do fug najlepiej nadaje się do rozprowadzania fugi.

Kielnia powinna być trzymana po przekątnej - rozwiązanie będzie rozłożone równomiernie na powierzchni.

Powinien być trzymany pod kątem 30 stopni do płytki i nakładać zaczyn po przekątnej. 2-3 razy traj się po powierzchni płytki, ale nie tylko przykryj płytkę roztworem do fugowania, ale spróbuj wcierać ją w szwy, dociśnij ją siłą. Szew powinien być szczelnie wypełniony zaprawą. Im silniejszy opór, tym bardziej szew zostanie wypełniony, co oznacza, że ​​będzie bardziej gęsty. Podstawową ideą łączenia płytek jest wypełnienie wszystkich narożników i pustek wokół płytki od góry do dołu. Ciecz w procesie fugowania opuści szew fugi, dzięki czemu materiał stwardnieje, a szwy zostaną wypełnione cząstkami cementu i piasku.

Nie szlifuj całej powierzchni naraz. Najpierw rozprowadź materiał na małym obszarze nie większym niż 1-2 metry kwadratowe. Możesz więc ocenić, jak szybko zaczepia się fuga i jak często musisz przestać pracować i czyścić szwy.

Worek do fug jest bardzo wygodnym i praktycznym narzędziem do wykonywania prostej, ale ważnej operacji.

Jeśli pracujesz z powierzchnią trudną do czyszczenia, zaleca się użycie worka do fugowania. Działa na zasadzie torebki cukierniczej do dekoracji ciast. Na jego końcu zamocuj metalową końcówkę, której szerokość jest w przybliżeniu taka sama jak kielnia. Torba jest wypełniona zaprawą i wytłaczana w szew przez końcówkę.

Podczas pracy z workiem umieść końcówkę w górnej części szwu i przesuwaj ją w przód iw tył, aż szew zostanie całkowicie wypełniony. W celu skutecznego wypełnienia pracuj wzdłuż całej długości szwu, a nie wokół oddzielnej płytki. Najpierw wypełnij poziome i pionowe szwy. Powinieneś wycisnąć trochę więcej zaprawy niż uważasz za konieczne, ponieważ po pierwszym ustawieniu powinieneś ubić fugę w szew kawałkiem gładkiej metalowej rury, której średnica jest większa niż szerokość szwu lub spoiny. Po dociśnięciu zaprawy do spoiny (trwa to około pół godziny) usunąć nadmiar za pomocą sztywnego pędzla.

  • Krok 1: Usuwanie zaprawy suchej

Po wypełnieniu wszystkich spoin zaczynem, weź tarkę, aby usunąć nadmiar zaprawy. Powinien być trzymany pod kątem prostym do płytki i przesunięty względem powierzchni szwów po przekątnej. Jeśli poruszysz się pionowo lub poziomo, krawędź narzędzia może zniszczyć każde połączenie, usuwając z niego część zaprawy. Po usunięciu całej dodatkowej zaprawy suchej, pozwól szwom chwycić przed rozpoczęciem mokrej zaprawy.

  • Krok 2: Usuwanie zaprawy na mokro

Ile czasu powinno upłynąć po zakończeniu suchej zaprawy? Od układania do układania jest bardzo zróżnicowany. Czasami zajmuje to 25-30 minut, a czasami wystarczy pięć. Szybkość suszenia zaczynu zależy od kleju, płytki, rodzaju podłoża. Pogoda odgrywa znaczącą rolę.

Praca z mokrą gąbką jest obowiązkowym etapem pracy, który przywróci płytce połysk, połysk i początkowy kolor.

Pozostałości zaprawy na powierzchni płytki ceramicznej wysychają dość szybko, podczas gdy w stawach fuga pozostaje mokra przez długi czas. Do oceny użyj bardzo mokrej gąbki. Dzięki niemu możesz przetestować mały obszar powierzchni. Jeśli zaprawa zostanie bardzo szybko złapana, usunięcie zaprawy na mokro będzie czasochłonne. Materiał w szwach powinien być ciasny i elastyczny, ale nie twardy. Jeśli fuga z szwów podciągnie się za mokrą gąbkę, nie złapała się wystarczająco, trzeba poczekać jeszcze kilka minut. Rozpocznij czyszczenie, gdy fuga ze stawów pozostanie na miejscu.

Jeśli upłynęło zbyt wiele czasu od zacierania fug do mokrej zaprawy, można usunąć wyschnięty nadmiar za pomocą specjalnej kielni ściernej. Nie zarysowuje powierzchni płytki.

Mokre wiadro z wodą i gąbką będzie wymagane do mokrego fugowania. Najpierw szybko usuń większość zaczynu za pomocą gąbki. Wykonaj delikatny ruch okrężny gąbką, stopniowo usuwając cząstki piasku i cementu. Upewnij się, że w szwach nie tworzą się rowki. Od czasu do czasu opłucz gąbkę i dobrze ją wyciśnij.

Aby uzyskać idealny rezultat, szwy mają ten sam kształt i głębokość.

Sprawdź spoiny i wygładź je, jeśli to konieczne, za pomocą łączenia (drewniany kij z zaostrzonym końcem). Bardzo ważne jest nadanie szwom tej samej głębokości i kształtu.

  • Krok 3: sprzątanie końcowe

Po wyrównaniu wszystkich połączeń płytki należy ponownie oczyścić. Odbywa się to za pomocą gąbki, która stale musi być myta w wodzie i dobrze wykręcana. Celem tego czyszczenia jest usunięcie wszystkich pozostałości zaprawy z powierzchni płytek. Po tym szwy powinny wyschnąć przez 15 minut.

  • Krok 4: zastosowanie szczeliwa

Szczeliwo może pokrywać zarówno płytki, jak i zaprawę, gdy połączenia międzywęzłowe zostaną ostatecznie utwardzone. Jeśli zakrywasz tylko szwy, użyj małej szczotki, jeśli zarówno płytka, jak i fuga są małą rolką.

Obróbka spoin uszczelniaczem zwiększy ich odporność na naprężenia mechaniczne i chemiczne.

Po zakończeniu pracy umieść arkusz sklejki na płytce i zabroń domownikowi chodzić po niej, dopóki fuga nie będzie całkowicie sucha. Niektóre rodzaje zaprawy wysychają w ciągu dwóch tygodni, aby nie zepsuć szwów, należy określić wymagany czas suszenia zgodnie z instrukcjami producenta.

Jak przetrzeć szwy okładziny ceramicznej

Sukces płytki łazienkowej własnymi rękami zależy od jakości wykonania każdego etapu wykańczania, w tym płytek ceramicznych. Jeśli dekoracja dobrze utrzymanych szczelin między doskonale położonymi płytkami zrobi źle, to estetyka końcowego rezultatu prac wykończeniowych, nawet wykonanych przy użyciu ekskluzywnej ceramiki, będzie wątpliwa.

Fugowanie to bardzo ważny etap pracy, bez którego dekoracja ścian i podłóg płytkami ceramicznymi nie może być uznana za kompletną.

Dlatego rozważamy, jak prawidłowo zaprawiać płytki, aby wynik tej operacji był zgodny z wymaganiami technicznymi dotyczącymi stawiania czoła tej podstawie i ogólnemu poziomowi estetyki gotowego wykończenia.Aby to zrobić, wymienimy i uwzględnimy czynniki, które wpływają na jakość spoinowania spoin, a także sposoby wykonania tego prostego, ale kluczowego, etapu kończenia prac związanych z układaniem ceramiki własnymi rękami:

Technologie wypełniania spoin mieszaninami:

  • na bazie cementu:
  • na bazie żywic epoksydowych:
  • z żywic furanowych,
  • fugi uszczelniające.

Technologia wypełniania spoin mieszaninami

Kwestii sposobu uszczelniania szwów na płytce nie można rozpatrywać oddzielnie od tego, jakiej mieszanki użyć. Sukces wykończenia zależy od właściwego doboru spoin, ponadto narzędzie do wypełniania spoin jest wybierane z uwzględnieniem właściwości wybranego kleju, aby skutecznie i szybko polerować połączenia. Dlatego rozważamy technologię wypełniania szczelin między płytkami ceramicznymi podłogi i ścian różnymi rodzajami mieszanki kielniowej i używanym do tego narzędziem.

Wypełnianie połączeń preparatami cementowymi

Szwy między płytkami wypełnia się mieszaniną przygotowaną z użyciem gumowej szpatułki. Szpatułki z elastyczną częścią koloru czarnego (guma) są bardziej sztywne, białe (gumowe) są miękkie.

Użycie zaprawy na bazie mieszanki cementowo-piaskowej przy wypełnianiu spoin płytek szkliwionych jest niepożądane, ponieważ piasek pozostawi ślady na błyszczącej powierzchni ceramiki.

Ponadto związki te są stosowane do wypełniania szczelin o szerokości większej niż 5 mm, a zatem nie nadają się do łazienki, gdzie ta szerokość złączy nie jest stosowana do zapewnienia szczelności okładziny podłogi i ścian.

Utwardzacz lub lateks dodaje się do zaczynu cementowego

Konieczne jest wybranie koloru pacy po prawej stronie, aby szew, w zależności od artystycznego projektu łazienki, skutecznie kontrastował z płytką lub odwrotnie, łączył się z jej kolorem.

Nałożyć fugę na podłogę, a ściany łazienki powinny być podzielone wzdłuż spoiny, po czym szczelina jest prostopadła do szwu za pomocą ruchu szpatułki, a szczelina jest wypełniona do pełnej głębokości. Wypukła powierzchnia po wypełnieniu kielnią mówi o całkowitym wypełnieniu luki.

Podczas spoinowania, okresowo, co 15–20 minut, usuń nadmiar kleju za pomocą mokrej gumy piankowej lub szmaty. Po dniu powierzchnię wyłożoną ceramiką należy wytrzeć czystą, wilgotną szmatką, pozostawić do wyschnięcia na płytkę, a następnie wypolerować suchą flanelą.

Płytki fugowe ze związkami na bazie epoksydów

Mieszankę kielni przygotowuje się ręcznie zgodnie z instrukcjami na opakowaniu, ściśle przestrzegając proporcji masy i utwardzacza. Ilość przygotowana jednorazowo musi zostać szybko opracowana w ciągu 5-10 minut (dokładny czas przeżycia jest podany na opakowaniu). Ułożenie mieszanki na bazie epoksydowej w szwie jest lepsze do wytworzenia domowej „strzykawki”, którą można łatwo wykonać z gęstego opakowania celofanowego, odcinając jej narożnik.

Fuga epoksydowa składa się z dwóch składników - kompozycji epoksydowej i utwardzacza

Przygotowana część zaprawy jest przenoszona do worka, wycięty narożnik jest wkładany do szwu i, naciskając na „strzykawkę”, poprowadzić go wzdłuż złącza, upewniając się, że rowek jest całkowicie wypełniony.

Po opróżnieniu opakowania nadmiar kleju z wykończenia jest szybko czyszczony szpatułką, a następnie resztki brudu są całkowicie usuwane z płytki za pomocą szmatki z rozpuszczalnikiem.

Kielnie Furan

Ze względu na swój główny składnik - żywicę furanową, fugi furanowe mają kolor czarny, dlatego są używane głównie do wypełniania fug między płytkami w pomieszczeniach przemysłowych. Charakterystyka techniczna tej kompozycji jest jednak wysoka, a jej czarny kolor harmonijnie wpasuje się w okładzinę podłogi lub ścian wiśniowej lub nasyconej zielonej łazienki.

Żywice furanowe zapewniają odporność mas kielni nawet na agresywne chemicznie

Technologia napełniania szwów kielniami furanowymi własnymi rękami jest podobna do pracy z mieszankami epoksydowymi.

Uszczelniacze do fug

Takie kompozycje są zaprojektowane tak, aby wypełniać szczeliny między ceramiczną wykładziną a łazienką, umywalką, a także połączenia interfejsów płytki z laminatem na podłodze.

Pokrycie zaprawy uszczelniaczem zapobiega zaplamieniu zaprawy i chroni ją przed uszkodzeniem przez wodę.

Niektóre odmiany tych uszczelniaczy, na przykład szczeliwo silikonowe „Do akwariów”, w większości przypadków z odpowiednim doborem kolorów, w pełni poradzą sobie z estetycznym, hermetycznym i trwałym wypełnieniem spoin, ale użycie tego drogiego materiału w nieodpowiednim celu nie jest uzasadnione, jeśli w sprzedaży jest dużo kielni o wysokiej wydajności w przystępnej cenie.

Pin
Send
Share
Send
Send