Ogólne informacje

Przewodnik po chwastach: zdjęcia, typy, nazwy, środki kontrolne

Flora naszej planety jest niezwykle różnorodna i piękna. Ogromna liczba różnych form życia roślin daje nie tylko przyjemność estetyczną, ale także przynosi bardzo wymierne korzyści praktyczne: jest źródłem pożywienia, elementów dekoracyjnych, dostawcą produktów medycznych, źródłem czystego i świeżego powietrza wypełnionego tlenem i tak dalej.

Spośród wszystkich form życia roślin duże miejsce zajmują zioła, zarówno uprawne, jak i dzikie. Zajmują prawie 50% całkowitej masy flory planety, więc rozważamy je.

Zioła: Ogólna charakterystyka

Najczęściej zioła są roślinami, które mają nieco zmodyfikowaną pędów. To znaczy, w klasycznym znaczeniu, pęd musi zawierać łodygę, liście i kwiat. Tak więc nie wszystkie części strukturalne można zaobserwować w trawach. Często łodyga jest modyfikowana, liście przybierają kształt i rozmiar, który pomaga w jak największym stopniu dostosować się do warunków środowiskowych.

Kwiat, jako organ reprodukcyjny, jest oczywiście we wszystkich ziołach. Jednak różnią się również wielkością, kształtem i kolorem. Czynnik ten będzie zależał od metody zapylania poszczególnych gatunków roślin.

Dzikie trawy są bardzo liczną grupą, w tym przedstawiciele prawie wszystkich znanych rodzin okrytozalążkowych. Nazwy ziołowe są bardzo zróżnicowane. Istnieją zarówno historycznie ustalone „nazwy”, jak i dane naukowe dotyczące nomenklatury binarnej (po łacinie imię to rodzaj, drugie to gatunek). Na przykład Leonurus heterophyllus lub Motherwort różnobarwny.

System korzeniowy, rozgałęzienie pędu, struktura kwiatu i liści - wszystkie te cechy botaniczne zostaną odparte przez określony gatunek rośliny i gatunek, dlatego niemożliwe jest wyodrębnienie niektórych wspólnych cech morfologicznych dla wszystkich dzikich traw.

Klasyfikacja trawy

Jako podstawę można wykorzystać różne cechy, ale rozdzielenie ziół na:

  • Rośliny jednoroczne - jaskiery, chabry, ageraty, lapchatniki, głupkowate, maki, rumianki - nazwy ziół z tej grupy można wymienić bardzo długo, ponieważ są one liczne.
  • Biennale - ślaz, euforbia, dopływ, łubin, niezapominajka, dzwon, altówka i inne.
  • Bylina - begonia, anemon, alissum, ziele dziurawca, trzcina, irys, szczawik, oregano, elekampan i inne. Nazwy ziół w tej kategorii odzwierciedlają ich cel. Oczywiście obejmuje to wiele znanych gatunków leczniczych.

Oprócz tej klasyfikacji możesz przynieść inną. Podstawa do wprowadzenia obszaru użytkowania przez ludzi.

  1. Zioła lecznicze - glistnik, serie, tymianek, rumianek, szałwia, nagietek, krwiożerca, konwalia i inne.
  2. Uprawiane rośliny rolnicze - warzywa, owoce, zboża (zboża).
  3. Pikantne zioła - imbir, koper włoski, chrzan, anyż, pietruszka, bazylia, melisa, wanilia, brązowy cynamon, kardamon, gałka muszkatołowa, szafran, wawrzyn i tak dalej.
  4. Trawa ozdobna - kapusta ozdobna, euforbia granicząca, Lunosemyannik Dauri, młoda, Badan, kohia, rogers i wiele innych.

W zależności od miejsca wzrostu, wszystkie trawy można podzielić na góry, lasy, łąki, bagna, pustynię, step i ogród (chwasty i rośliny uprawne).

Dzikie trawy Rosji

Jest wielu takich przedstawicieli. Prawie wszystkie dzikie zioła, nazwiska i zdjęcia ich przedstawicieli można zobaczyć w każdej odpowiedniej encyklopedii. Spróbujmy bardziej szczegółowo rozważyć różnorodność dzikich ziół rosyjskich.

Znany jest tylko środek leczniczy ponad 900 gatunków, aw rzeczywistości istnieje również wiele innych. W strefach klimatycznych ich rozkład jest nierówny. Wiadomo, że większość roślin, w tym zioła, znajduje się w bardziej południowych, południowo-wschodnich i wschodnich regionach naszego kraju. Regiony północne, północno-zachodnie i zachodnie są gęsto zaludnione, ale nie tak zróżnicowane pod względem składu gatunkowego.

Jako przykład możemy przytoczyć region Syberii (Zachodnia i Wschodnia Syberia, Daleki Wschód, wszystkie otaczające obszary, aż po Czukotkę). Oto najczęstsze dzikie zioła, których nazwy są następujące:

  • parniflower,
  • Tribulus
  • mniszek lekarski
  • Szczaw
  • torba pasterza
  • pierwiosnek,
  • kalina,
  • calla,
  • Góral,
  • Badan,
  • różne turzyce,
  • trawa z piór
  • piołun
  • komosa ryżowa
  • glistnik i wiele innych.

Wśród nich można znaleźć zarówno typy lecznicze, jak i zwykłe. Jedna rzecz je łączy - są przedstawicielami flory żyjącej na wolności. Zioła - rośliny, które obejmują jeden artykuł, są po prostu niemożliwe. Jest ich zbyt wiele. Europejska część Rosji reprezentowana jest przez wiele pięknych ziół kwitnących, które tworzą całe kolorowe dywany, dzięki czemu przyroda jest niewyobrażalnie piękna. Wśród nich są nazwy ziół, takich jak borówki brusznicowe, szelest pospolity, Veronica Dubravnaya, Crow's Eye, Common Heath, Fisher's Carnation, Forest Geranium, Hardleaf Starlet.

Ze względu na dobre warunki klimatyczne centralna strefa Rosji słynie z różnorodnych leczniczych rodzajów ziół, które wraz z kwiatami tworzą piękne krajobrazy letnie, wiosenne i jesienne. Są to np. Pachnąca kupena, majowa konwalia, młoda strzelanka, kasztanowata narkotyk, rumianek, psiankowata, jagodowa, yasnotka, jastrząb i inne.

Na terenach górzystych i ich ziołach będziemy mieszkać później.

Las Chinas

Piękna roślina wieloletnia o jasnoróżowym kolorze halo kwiatowego i pięknym aromacie miodowym, który przyciąga owady zapylające od czerwca do września. Wiele zwierząt pastwiskowych wybiera tę dziko rosnącą piękność do jedzenia, ponieważ w korzeniach, łodygach i liściach znajduje się wiele białek i węglowodanów. Należy do rodziny ćmy (rośliny strączkowe). Główne znaczenie gospodarcze ma charakter wieloletni, przeprowadza coroczny drenaż gleby, uczestniczy w procesach formowania gleby, dobrze pasuje do pasz dla zwierząt. Lecznicze nie ma znaczenia.

Kaustyczny Jaskier

Bardzo rozpowszechniona roślina należąca do kategorii trujących. Występuje prawie we wszystkich pasmach Rosji i jest wysoce przystosowalny do warunków środowiskowych. Obejmuje kilka rodzajów traw, których nazwy i zdjęcia można zobaczyć poniżej.

  • acrid („nocna ślepota” u zwykłych ludzi),
  • Kaszubski,
  • pełzanie
  • Chistyak Spring,
  • ogród i inne.

Nie nadaje się do wypasu zwierząt, ponieważ ucieczka rośliny jest trująca. Po wysuszeniu do stanu siana staje się bezpieczne. W medycynie zwykle nie ma zastosowania, ale alternatywnie jest bardzo powszechne jako lekarstwo na reumatyzm, otwarte rany, czyraki, gruźlicę i oparzenia.

Górskie zioła

Najbardziej znanymi z nich są oczywiście zioła Ałtaj. Ogromna ilość kosmetyków, leków, nalewek, balsamów, maści powstaje na bazie ekstraktów z tych cudownych roślin.

W końcu powietrze tego górzystego obszaru wydaje się leczyć. Prawie wszystkie rośliny uprawiane na kamienistych powierzchniach Ałtaju są lecznicze. Zwierzęta jedzące te zioła są najsilniejsze i najzdrowsze. Osoby pobierające opłaty z tych miejsc za leczenie mają mniej chorób przewlekłych niż mieszkańcy innych obszarów.

Niektóre zioła ałtajskie, które uzyskały uznanie narodowe i są najczęściej używane przez ludzi:

  • czerwony pędzel (Rhodiola chetyrehlepestnaya),
  • ostropest plamisty
  • złoty pręt,
  • robak
  • kopiejka
  • macica boru (orthilia jednostronna),
  • Veronica jest czarna,
  • srebrzysty biały,
  • mała bazylia,
  • rank squat,
  • krwiściąg,
  • zwykły nagietek,
  • słodka koniczyna,
  • tatarak
  • Parasol jastrzębia,
  • ślaz bagienny,
  • aronia Aronia,
  • nieśmiertelna piaszczysta i wiele innych.

Balsamy są bardzo powszechne, które łączą kilka składników ziołowych jednocześnie. Pomagają w wielu problemach: oczyszczają, łagodzą, wzmacniają, normalizują ciśnienie krwi, przywracają sen, łagodzą bóle głowy i chroniczne zmęczenie i tak dalej. Takie dzikie zioła górskie, których nazwy podano powyżej, są bardzo cennymi przedmiotami medycyny.

Ostropest plamisty

Inną nazwą tej trawy Ałtaj jest ostropest plamisty. Ta roślina od czasów starożytnych była czczona jako bardzo dobry asystent leczniczy. Napary z różnych części trawy pomagają w chorobach wątroby, oczyszczają jelita i eliminują stany zapalne, łagodzą opuchliznę i leczą żółtaczkę i wiele innych dolegliwości.

Sama roślina czasami osiąga 1,5 m wysokości. Liście są bardzo piękne, z białą obwódką i rozciętą krawędzią. Kwiaty wyglądają jak stożki o okrągłym kształcie, ciemnoróżowe lub fioletowe. Bardzo cenną właściwością ostropestu plamistego, pozwalającą na stosowanie go w medycynie ludowej i tradycyjnej, jest całkowity brak skutków ubocznych.

Piękny wygląd pozwala używać go nie tylko jako rośliny leczniczej, ale także jako rośliny ozdobne w wielu ogrodach i ogrodach kuchennych.

Rhodiola chetyrehchestnaya

Wspólnie - czerwony pędzel. Endemiczna roślina na terytorium Ałtaju. Jeden z najbardziej popularnych wśród tych górskich ziół. Stosowany w medycynie, zarówno ludowej, jak i tradycyjnej, w leczeniu chorób kobiecych narządów miednicy, niepłodności, męskiego zapalenia gruczołu krokowego, zapalenia. Pomaga zatrzymać krwawienie, normalizuje układ sercowo-naczyniowy, pomaga w leczeniu różnego rodzaju chorób wirusowych i bakteryjnych.

Zewnętrznie bardzo interesujące, niezwykłe zioła. Opis jest następujący: niskie rośliny rosnące na skalistych powierzchniach, z wąskimi, blisko rozmieszczonymi liśćmi. Kwiaty są lekko widoczne, blade, ale owoce w postaci listków są bardzo jasne, czerwone. Kształt liści przypomina pędzel, dla którego ta roślina ma swoją nazwę.

Najczęstsze zioła lecznicze

Ta grupa obejmuje wielu przedstawicieli na całym świecie. W Rosji są również bardzo różnorodne. Rzeczywiście, prawie wszystkie rośliny (z wyjątkiem bardzo trujących) zawierają przydatne alkaloidy, olejki eteryczne, żywice, garbniki, minerały i inne składniki, które pozwalają na ich użycie jako ziół leczniczych. Nazwiska najpowszechniejszych i najbardziej znanych przedstawicieli tej grupy, rosnące na terytorium naszego kraju, są następujące:

  • Rumianek,
  • ochanka lecznicza,
  • srebrzysty biały,
  • podbiał
  • melisa,
  • parasol zimowy,
  • łono boru,
  • malina zwyczajna
  • babka duża,
  • serdecznik pięciopłatkowy,
  • wspólne powietrze,
  • złoty korzeń
  • pachnący konflikt,
  • kalina czerwona,
  • nagietek
  • Schizandra Chinese,
  • dzika róża,
  • Eleutherococcus spiny,
  • Echinacea,
  • sukcesja
  • glistnik i wiele innych.

Oczywiste jest, że po prostu niemożliwe jest wymienienie wszystkich roślin, ponieważ ich różnorodność gatunkowa jest zbyt duża.

Aloe vera

Domowe rośliny doniczkowe, agawa lub aloes są często używane jako lek. Jest to soczysta roślina o grubych, mięsistych liściach zwieńczonych cierniami. Sok aloesowy zawiera dużo (do 200) różnych przydatnych substancji. Pomagają leczyć otwarte rany, stany zapalne, choroby bakteryjne i wirusowe.

Najbardziej popularne rośliny przyprawowe

Od czasów starożytnych są stosowane jako środki lecznicze, ale najczęściej jako dodatki do żywności, które czynią potrawy wyśmienitymi, oryginalnymi i bardzo pachnącymi. Niektóre nazwy rosyjskich ziół podane są na końcu artykułu: chrzan, koper, pietruszka, seler, pasternak, czarny pieprz, kardamon, mięta pieprzowa, melisa, musztarda i kilka innych.

Dodawanie artykułu do nowej kolekcji

Aby uratować plony przed „inwazją” chwastów, musisz zrozumieć, jakie rośliny i jak z nimi walczyć. Zebraliśmy wizualny stół ze zdjęciami, opisami i najskuteczniejszymi środkami do zwalczania pospolitych chwastów.

Nie wszystkie chwasty są równie szkodliwe. Część chwastów może być wykorzystywana do żywienia zwierząt gospodarskich i drobiu, niektóre z nich są roślinami leczniczymi. Ale są wśród rodziny „chwastów” i trujące okazy. Nasza tabela pomoże Ci zrozumieć rodzaje chwastów i prawidłowo wybrać środki zwalczania „nielegalnych imigrantów” na Twojej stronie.

Środki kontroli:

  • łóżka do mulczowania i koła pristvolny
  • leczenie w fazie 2-4 tych ulotek do krzewiących herbicydów powschodowych (Hurricane Forte, Tornado, Lazurit, Dianat),
  • pielenie

Nazwy dzikich roślin

Nie można nie brać pod uwagę możliwości wykorzystania dzikich roślin w ekstremalnych warunkach. Z historii podróży wiadomo, że dzikie jedzenie i jadalne rośliny zostały uratowane przed głodem przez ludzi bez jedzenia. A teraz wielu turystów, myśliwych, rybaków, miłośników rekreacji na świeżym powietrzu, którzy znają dzikie zioła, umiejętnie wzbogaca swoją dietę.

Dzikie jadalne rośliny dla wielu są prawie nieznane. Nie wszyscy wiedzą, że z babki, która rośnie pod naszymi stopami, można przygotować sałatkę lub kapuśniak. Gotuj dowolną zupę - mięso, warzywa lub chudą i wrzuć do niej kilka garści barszczu, snu lub pokrzywy - smak i aromat potrawy się zmienią! Łodygi, kwiaty i korzenie dzikich roślin spożywczych można podawać do stołu w duszonych, smażonych, a nawet kandyzowanych w syropie. Zalety dodatku w marynacie, marynacie i zalewie z liści mięty, estragonu, chrzanu, porzeczki, dębu są dobrze znane, nowo nabrany pikantny smak i delikatny smak mówią same za siebie. Dodatek liści Hypericum, oregano, maliny, porzeczki, płatków mięty, kwiatu limonki poprawia aromat herbaty i różnych napojów, nadaje im właściwości lecznicze. Jest wiele takich przykładów.

Wiele dzikich roślin jest zbieranych do wykorzystania w przyszłości. Można je suszyć, aby zimą mogły być używane jako przyprawy do zup i sosów, potraw mięsnych, rybnych i zbożowych. Możesz marynować, fermentować, a następnie dodawać do potraw kulinarnych zamiast kapusty i innych warzyw. Z organów roślin bogatych w skrobię, insulinę i cukry można zrobić słodkie wypieki.

Jest jeszcze jeden ukryty aspekt zalet dzikich roślin w stosunku do kulturowych: nie zagraża im chemizacja pól, nadmiar azotanów, pestycydów i innych toksycznych substancji chemicznych. Dzika roślina wybiera taką glebę, takie miejsce naturalnego krajobrazu, który jest genetycznie wybierany przez jej przodków. Dzikie rośliny lecznicze nie zagrażają nam zatruciem, co w ostatnich latach dotyczy spożycia warzyw uprawianych na polach iw szklarniach przy użyciu wysokich dawek nawozów mineralnych.

Specjalna rozmowa dotyczyć będzie leczniczych właściwości dzikich roślin. Nawet w czasach starożytnych Scythia słynęła z dzikich ziół leczniczych. Hipokrates, będąc kiedyś na wybrzeżu Morza Czarnego, napisał o cudownych lekach z „korzenia scytyjskiego” - rabarbaru, piołunu piołowego. W książkach medycznych z XVII wieku Chrzan jest określany jako główny lek na raka, tarty chrzan i jego sok były zalecane jako środek „doskonałych korzyści” w szkorbecie, puchu, chorobie kamienia, kaszlu, chrząstkach moczopędnych, właściwościach regulujących krew i przeciwrobaczych. Car Piotr 1 zwrócił szczególną uwagę na zbiór ziół leczniczych i zgodnie z jego dekretem powstały apteki państwowe i bazy dla nich, tzw. Ogrody apteczne - prototyp petersburskiego Ogrodu Botanicznego.

Uzdrowiciele ludowi i zielarze, którzy sprowadzili się do naszych czasów, są badani i opanowani przez oficjalną medycynę.

W świecie roślin można znaleźć prawie wszystko, co jest potrzebne do utrzymania ludzkiego życia i zdrowia. Wiele dzikich roślin jest magazynem substancji biologicznie czynnych i jest szeroko stosowanych do wytwarzania leków.

Uwzględnienie surowców ziołowych nie jest częścią naszego zakładu, ale gdy uwzględnimy korzyści żywieniowe wielu dzikich roślin, uważamy za konieczne podanie krótkiego opisu ich właściwości leczniczych. Tylko od razu chcemy zwrócić uwagę czytelnika na fakt, że zdobyta wiedza nie powinna być punktem wyjścia do samoleczenia. Obowiązkowa konsultacja lekarza prowadzącego jest gwarancją zdrowia, ponieważ stosowanie leków jest ściśle indywidualne. Suche zioła można kupić w aptekach, zaopatrzyć się w nie, ale przygotowanie i stosowanie roślin leczniczych powinno odbywać się pod nadzorem lekarza.

Zalecenia dotyczące stosowania roślin leczniczych pochodzą z nowoczesnych podręczników na temat fitoterapii i innych źródeł podsumowujących doświadczenia medycyny tradycyjnej i naukowej.

Według oczekiwanej długości życia

W zależności od długości życia dzikie trawy są podzielone na roczne, dwuletnie i wieloletnie.

Oto przykłady niektórych z nich:

  • jednoroczne - jaskier, chaber, ageratum, palmweed, dope, mak, rumianek i wiele innych,
  • biennale - ślaz, euforbia, dopływy, łubiny, niezapominajki, dzwony i inne
  • byliny - pokrzywa, dziurawiec, brusznica, oregano, mięta polna, glistnik, łopian, cykoria, mniszek lekarski i tak dalej.

Zdjęcia, nazwy, zalety dzikich ziół

Istnieje ogromna różnorodność dzikich roślin, a prawie każdy z nich można znaleźć w odpowiednim katalogu lub encyklopedii, z opisami i zdjęciami. Opowiemy również o niektórych ziołach, które są powszechne na naszym terytorium, prezentując ich zdjęcia, krótki opis i pozytywny wpływ na zdrowie człowieka.

Lekarski mniszek lekarski (Taraxacum Officinale po łacinie) ma wyjątkowe właściwości lecznicze. Он богат на витамины А и С, также в нем есть железо и кальций, он является хорошим детоксикантом. Корни и листья богаты на горькие гликозиды, кислоты, масла, холин, аспарагин. Одуванчик признан растением, способным оказывать такое воздействие:

  • желчегонное,
  • жаропонижающее,
  • слабительное,
  • отхаркивающее,
  • успокаивающее,
  • спазмолитическое,
  • легкое снотворное.

Экспериментальные химико-фармакологические исследования доказали, что сырье из одуванчика имеет противотуберкулезное, антивирусное, фунгицидное, антигельминтное, антиканцерогенное и антидиабетическое свойства.

В кулинарии одуванчик тоже имеет заслуженное распространение: из него варят щи, готовят котлеты, варят варенье, а также готовят витаминизированные весенние салаты. Одуванчики — отличные медоносы: мед, собранный с них, получается золотистым и ароматным, с резковатым привкусом.

Видео: полезные свойства одуванчика

Hypericum perforatum (po łacinie - Hypéricum perforátum) zawiera korzystne składniki, które pomagają człowiekowi utrzymać zdrowie. Są to witamina C, kwas nikotynowy, kwercetyna, rutyna, karoten, cukry, saponiny, hiperozyd, tokoferol, fitoncydy, olejki eteryczne, a także substancje gorzkie, garbnikowe i żywiczne.

W farmakologii ziele dziurawca jest używane do przygotowania z niego różnych leków:

  • antybakteryjny,
  • antyseptyczny,
  • środki przeciwbólowe
  • gojenie się ran
  • przeciwreumatyczny,
  • diuretyki,
  • żółciopędny,
  • antyhelminthic

Niedawno naukowcy medyczni przeprowadzili dodatkowe badania, podczas których stwierdzono, że ziele dziurawca ma działanie przeciwdepresyjne, które nie ma skutków ubocznych. Zioło to jest również cenne, ponieważ jest zalecane przez kosmetologów jako środek przeciwstarzeniowy, tonizujący i przeciw seborowi.

Uzdrowiciele od dawna uzdrawiali Hypericum:

  • zapalenia ginekologiczne
  • hemoroidy
  • bóle głowy
  • choroby wątroby i układu moczowego.
Wideo: przydatne właściwości Hypericum

Cykoria (po łacinie - Cichórium) ma bogaty skład chemiczny, normalizując w ten sposób funkcjonowanie wielu układów organizmu.

Ta roślina może:

  • stymulują zwiększoną odporność
  • leczyć rany i wyprysk,
  • mieć działanie przeciwnowotworowe,
  • tonować ciało
  • łagodzi zmęczenie
  • oczyścić naczynia.

Cykoria ma również właściwości odtruwające: jest w stanie normalizować procesy metaboliczne i eliminować toksyny. Używając cykorii, możesz oczyścić nerki i poprawić skład krwi, przyspieszyć perystaltykę, wyeliminować zgagę, zwiększyć apetyt. Napoje z niego mogą zastąpić kawę. Również cykoria jest stosowana jako środek przeciwzapalny, przeciwgorączkowy i przeciwbakteryjny na przeziębienie. Diabetycy, używając tego leczniczego zioła, mogą również złagodzić ich stan.

Kłucie pokrzywy (po łacinie - Urtica urens) i Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) to dwa rodzaje ziół leczniczych stosowanych w medycynie urzędowej i tradycyjnej.

Pokrzywa zdobyła popularność dzięki takim właściwościom:

    moczopędny,

Tradycyjna medycyna używa pokrzywy na:

  • czerwonka,
  • zimno
  • zaparcie
  • puchlina
  • choroby wątroby i układu oskrzelowo-płucnego,
  • hemoroidy,
  • reumatyzm,
  • dna
  • czyraki
  • zmiany trądzikowe i wolne od porostów.
Wideo: użyteczne właściwości pokrzywy

Łopian (po łacinie - Аrctium) jest szeroko stosowany w obu mediach, głównie jego korzeń. System korzeni łopianu jest najbogatszy w inulinę polisacharydową (około 45%), zawiera taniny i olejki eteryczne, śluz, substancje tłuszczowe, gorycz, żywice, sole mineralne, kwas askorbinowy, białko.

Korzeń łopianu jest stosowany jako środek moczopędny, napotny, przeciwbólowy i żółciopędny, pomaga w tworzeniu enzymów trzustkowych.

Barszcz (po łacinie - Heracléum) od dawna znany jest z leczniczych właściwości. Ma furokumaryny, które mają działanie bakteriobójcze, dlatego produkuje się z nich preparaty przeciwrobacze dla zwierząt.

Dla człowieka produkty Hogweed są skuteczne w łuszczycy. Rośliny sokowe leczą wrzody i ropne rany, astmę i padaczkę. Medycyna znieczulająca jest przygotowywana z korzeni na zapalenie wątroby, a także na żółtaczkę.

Barszcz wykorzystywany jest do gotowania, jak również jest to kompletna roślina pastewna, która jest łączona z innymi i produkowana z nich kiszonka dla zwierząt gospodarskich.

Barszcz ma pierwiastki śladowe, węglowodany, białka i witaminy, a także garbniki, chlorofil, karoten i olejki eteryczne. Kwiaty zawierają dużo nektaru, który pszczoły przekształcają w doskonały miód.

Oregano lub oregano (po łacinie - Oríganum vulgáre) zawiera flawonoidy, fitoncydy, gorzkie, garbniki, olejek eteryczny, dzięki czemu preparaty na ich bazie służą jako środki przeciwzapalne i żółciopędne. Oregano leczy koklusz i zapalenie oskrzeli, przyjmuje się go jako środek uspokajający i przeciwbólowy.

Leki z tego zioła:

  • zwiększyć apetyt
  • poprawić perystaltykę jelit,
  • wywołać działanie moczopędne,
  • ułatwiać napady padaczkowe,
  • łagodzi skurcze
  • normalizować cykl menstruacyjny.
Wideo: przydatne właściwości oregano

Pole mięty

Pole mięty lub łąki (po łacinie - Mentha arvēnsis) zawiera mentol, który ma lekkie właściwości znieczulające. Jest również składnikiem leków na naczynia i serce: Validol, Valocordin, Zelenin krople i inne.

Korzystne właściwości mięty są bardzo wszechstronne:

  • mięta może zwiększyć ruchliwość jelit, promując jej terminowe opróżnianie, ograniczając gnicie i fermentację,
  • z suszonych liści przygotuj napary, które są stosowane w zaburzeniach układu nerwowego i bezsenności,
  • mięta pieprzowa pomaga złagodzić nudności, wywołuje efekt żółciopędny, eliminuje biegunkę,

Wrotycz pospolity (po łacinie - Tanacetum vulgare) znany jest z silnego działania przeciwrobaczego. Jest również stosowany do przygotowania proszku w postaci środka owadobójczego przeciwko szkodnikom owadów. Wrotycz pospolity zawiera alkaloidy, olejki eteryczne, flawonoidy, garbniki.

Roślina ta jest używana w zapaleniu wątroby, aby zmniejszyć produkcję śluzu, który gromadzi się w żółci. Zioło ma pozytywny wpływ na napięcie mięśni żołądka i jelit, zwiększając wydzielanie.

Napar z kwiatostanów koszowych może:

  • zwiększyć amplitudę skurczów serca,
  • wyeliminować niedociśnienie
  • leczyć wrzody żołądka i wrzody dwunastnicy.

Tradycyjna medycyna używa wrotyczu w leczeniu:

  • enterobiosa,
  • hypoacid gastritis,
  • zapalenie wątroby
  • zapalenie jelita grubego
  • ascariasis
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego.
Kompresy tego zioła są skuteczne w przypadku ropnych ran i dny.

Wideo: korzystne właściwości wrotyczu

Babka

Babka (po łacinie - Plantаgo). W medycynie stosuje się dwa rodzaje babki: pchły i indyjskie. Skład tych ziół zawiera dużo kwasu askorbinowego, fitoncydów i karotenu.

Alkoholowe i wodne wyciągi z liści babki leczą ciężkie postacie wrzodów żołądka i dwunastnicy. Sokom leczy zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, jest pijany dla lepszego trawienia pokarmu. Specjalne badania fitochemików wykazały, że liście babki zawierają elementy, które wpływają na metabolizm cholesterolu.

Infuzję liści stosuje się do wydzielania plwociny w przypadku:

  • zapalenie oskrzeli,
  • gruźlica płucna,
  • astma oskrzelowa,
  • zapalenie opłucnej,
  • katar górnych dróg oddechowych,
  • krztusiec.

Babka jest znana jako środek antyseptyczny, ponieważ może:

  • zmniejszyć stan zapalny
  • zacisnąć rany
  • zdrętwiały
  • oczyścić krew.
Leki wytwarzane z rośliny mogą niszczyć Pseudomonas i Escherichia coli, hemolityczne gronkowce, patogenne drobnoustroje w zakażonych ranach.

Gorzki piołun (po łacinie - Artemísia absínthium) jest stosowany w gastroenterologii. Jego zaletą są aktywne składniki, takie jak absyntina, anabsyntina, flawonoidy, tujon, pinen, kadinen, bisabolon, hamazulenogen, selenen.

Liście piołunu są bogate w fitoncydy, alkaloidy, kapilinę, kwas askorbinowy, prowitaminę A, kwas jabłkowy i bursztynowy, karoten i saponiny.

  • Obecność substancji galenowych stymuluje funkcję odruchową trzustki, poprawia funkcjonowanie woreczka żółciowego.
  • Terpeny łagodzą stany zapalne i są rozrusznikami serca.
  • Olejek eteryczny uwalniany z rośliny ma stymulujący wpływ na centralny układ nerwowy.
  • Nasycone węglowodory w trawie mają działanie bakteriobójcze i grzybobójcze.
  • Goryczka, która jest również obecna, może pobudzić apetyt i normalizować trawienie.

Tradycyjna medycyna uważa piołun za doskonałe lekarstwo na:

  • bezsenność,
  • ascariasis,
  • wzdęcia,
  • otyłość
  • migrena,
  • zapalenie jelit
  • zapalenie żołądka,
  • choroby nerek i wątroby.
Wideo: użyteczne właściwości piołunu Przydatna roślina i nieświeży oddech. Na bazie piołunu przygotuj maści, które leczą przetoki, choroby oczu, siniaki i oparzenia.

W połączeniu z innymi ziołami piołun jest z powodzeniem stosowany do:

  • gruźlica płucna,
  • nadciśnienie
  • gorączka
  • obrzęk,
  • hemoroidy.

Skrzyp

Skrzyp (Equisetum arvénse po łacinie) jest bogaty w flawonoidy pochodzące z apigeniny, kwercetyny, luteoliny, kwasu krzemowego i garbników.

Istnieją również kwasy szczawiowy, akonitowy, linolowy, jabłkowy i askorbinowy, oleje tłuszczowe, alkaloidy, wapń, karoten, żelazo, potas, magnez, miedź i inne substancje. Dzięki wymienionym składnikom skrzyp ma następujące właściwości:

  • oczyszczanie,
  • przeciwzapalny,
  • przeciwdrobnoustrojowy,
  • robactwo,
  • diuretyki,
  • antyseptyczny,
  • detoksykacja.

W medycynie i kosmetologii skrzyp stosuje się jako napar, balsam i wywar. Jest stosowany zgodnie z dietą na czczo w procesie utraty wagi. Kucharze wykorzystują młode pędy skrzypu polnego, gotując je lub prażąc, dodając do omletów i zapiekanek, a także wypełniając do naleśników i ciast.

Wideo: przydatne właściwości skrzypu polnego

Komosa ryżowa (łac. Atriplex) jest przydatna w leczeniu reumatyzmu, pozwala złagodzić stres emocjonalny. Ze względu na dużą ilość rutyny i potasu stosuje się go w kardiologii i zmianach miażdżycowych w naczyniach.

Zabiegi z niego leczone:

  • przewlekłe i ostre choroby dolnych dróg oddechowych,
  • choroby żołądka,
  • choroby skóry
  • ból rany.

Zakład służy również jako:

  • przeciwzapalny,
  • gojenie się ran
  • oczyszczanie,
  • moczopędny,
  • wykrztuśny
  • żółciopędny
  • środek uspokajający.

Wegetarianie oszacowali komosę zgodnie z jej zaletami, ponieważ jest w niej dużo białka: zupa z niego, a także kotlety, zupy, tłuczone ziemniaki i chleb umożliwiają pozostanie pełnym przez długi czas.

Wideo: korzystne właściwości komosy ryżowej

Glistnik (po łacinie - Chelidonium) ma wiele użytecznych składników: zawiera do dwudziestu trujących substancji, które niszczą bakterie chorobotwórcze, wirusy, grzyby, pierwotniaki.

Przydatne działanie glistnika:

  • pomaga w skurczach
  • łagodzi stany zapalne,
  • może zdrętwiać i koić
  • ma działanie przeciwnowotworowe i bakteriobójcze,
  • służy jako środek moczopędny
  • leczy rany
  • zwiększa laktację u kobiet karmiących piersią
  • leki z glistnika przeprowadzają czyszczenie limfy z infekcji.
Przy użyciu małych dawek glistnika:
  • obniżone ciśnienie krwi
  • aktywność serca zwalnia
  • Neurozy, drgawki, paraliż, padaczka,
  • trzustka działa.

Przy stosowaniu glistnika w leczeniu należy pamiętać, że nie można niezależnie przekroczyć dawki przepisanej ilości leku, w przeciwnym razie doprowadzi to do niebezpiecznych skutków ubocznych.

Zioła lecznicze leśne i łąkowe

Hypericum (Hypericum). Rodzina ssaków.

Mówiąc o tym, czym są zioła lecznicze, dziurawiec przychodzi na myśl jeden z pierwszych. Jest to ryzomatyczna trawa, ale częściej karłowaty krzew i krzew. Inną nazwą tego zioła leczniczego jest „Zioło Iwanowo”. Wynika to z faktu, że dziurawiec zaczyna kwitnąć w dzień Iwanowa.

Liście tej zielnej rośliny leczniczej są całe, sztywne, u niektórych gatunków - zimujące, pojedyncze kwiaty lub kwiatostan corymbose, złoty. Hodowcy kwiatów częściej stosują zioła lub krzewy.

Wyświetlenia:

Dziurawiec duży(H. ascyron) - leśne zioło lecznicze Syberii i Dalekiego Wschodu, do wysokości 100 cm, liście lancetowate do 10 cm długości.

Hypericum calypus(H. calycinum) - roślina o wysokości 25 cm, ze wschodniej części Morza Śródziemnego, liście owalne, duże.

Ziele Hyelera(H. gebleri) - Roślina lecznicza wilgotnych łąk Dalekiego Wschodu, kwiaty są jaskrawo pomarańczowe, odporne.

Ziele dziurawca(H. olympicum) - suche lasy Europy Południowej, wysokość 50 cm, w centralnej Rosji nie jest stabilny, liście wąsko-lancetowate, szaro-szary, wysokość 25 cm.

Hypericum perforatum(N. perforatum).

Warunki uprawy. Rodzaj jest bardzo zróżnicowany pod względem potrzeb ekologicznych gatunku i obejmuje typowe rośliny łąk środkowo-rosyjskich - h. perforowane i odporne na suszę, ciepłolubne karłowate krzewy południowej Europy (c. Cupchikous, Z. Olympic).

Uprawiane są w słonecznych, wiatroodpornych miejscach z dobrze osuszonymi ziemiami alkalicznymi. Odporna na suszę.

Reprodukcja. Podział buszu (wiosna i późne lato) i sadzonki. Gęstość sadzenia - 9 szt. na 1 m2.

Melissa (MELISSA). Rodzina yasnotkovyh (warg sromowych).

Melissa officinalis(M. officinalis) - wieloletnia Europa Południowa, tworzy gęsty krzew o wysokości 40-60 cm z gęstych, rozgałęzionych łodyg pokrytych jajowatymi liśćmi, ząbkowanymi wzdłuż krawędzi. Cała roślina jest miękko owłosiona. Kwiaty są małe, białe, w zwojach. A jeśli opis tej rośliny leczniczej nie jest niezwykły, to zapach zasługuje na najwyższe pochwały. Roślina ma bardzo przyjemny zapach cytryny, dlatego czasami nazywana jest miętą cytrynową. Na poziomie „Aurea” - pozostawia żółte plamy.

Warunki uprawy. Słoneczne i półmroczne miejsca o bogatych, luźnych glebach.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę) lub dzielenie buszu (wiosna i późne lato). Gęstość sadzenia - 9 szt. na 1 m2.

Mięta (MENTHA). Rodzina yasnotkovyh (warg sromowych).

Mięta pieprzowa(M. piperita) - bylina z krajów południowej Europy o rozgałęzionym owłosionym pniu o wysokości 60-80 cm Liście są jajowate, ciemnozielone, pęd kończy się kwiatostanem kolca z zwojami fioletowych kwiatów. Rośnie szybko ze względu na podwyższone rozłogi.

Warunki uprawy. Miejsca jasne i półmroczne z luźnymi żyznymi glebami.

Reprodukcja. Segmenty ukorzenionych rozłogów. Gęstość sadzenia - 12 szt. na 1 m2.

Lubczyk (LEVISTICUM).

Lubczyk leczniczy(L. officinaie) - dekoracyjna bylina liściasta z grubym kłączem. Liście są błyszczące, lekko niebieskawe, pinnately rozcięte, duże w rozetce i na łodydze. Łodyga jest rozgałęziona, do 150 cm wysokości, niesie duży parasol żółtawych kwiatów. Cała roślina o specyficznym przyjemnym aromacie, a zatem stosowana jako aromat.

Warunki uprawy. Słoneczne i półmroczne miejsca z gliniastymi, bogatymi, wilgotnymi ziemiami.

Reprodukcja. Nasiona (siew na zimę), dzielenie buszu (wiosna i późne lato). Gęstość sadzenia -3 szt. na 1 m2.

Mylnyanka (SAPONARIA). Rodzina goździków.

Byliny z pełzającym kłączem rosną głównie w basenie Morza Śródziemnego. Kwiaty są pachnące, zebrane w tarczę.

Wyświetlenia:

Mylnyanka lecznicza(S. officinalis) - wysokość wynosi 100 cm.

Bazylikol Mylnyanki(S. ocymoides) - wysokość 10 cm.

Warunki uprawy. Obszary słoneczne z dobrze osuszoną lekką, bogatą w wapno glebą. Gęstość lądowania - 16 szt. na 1 m2.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę), sadzonki letnie.

Krótko o roślinach leczniczych w lesie i łąkach

Poniżej znajduje się opis ziół leczniczych: żywokost, krwawnik, echinacea i waleriana.

Żywokost (SYMPHYTUM). Rodzina Buracznikowa.

Byliny o grubym kłączu, 30-100 cm wysokości, z jasnych lasów Europy, Kaukazu. Pędy skrzydlate, grube, proste. Liście na paskach, lancetowate. Rośliny pokryte sztywnymi włoskami. Kwiaty w opadających kwiatostanach - zwijają się.

Wyświetlenia:

Żywokost Kaukaski(S. caucasicum) - 80-100 cm wysokości, tworzy zarośla, kwiaty są niebieskie.

Żywokost lekarski(S. officinale) - 50-60 cm wysokości, tworzy krzewy.

Żywokost drobnolistny(S. grandiflorum) - niskie (30-40 cm) kompaktowe krzewy.

Warunki uprawy. Cieniste i półcieniste miejsca z wilgotnymi glebami torfowymi.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę), dzielenie buszu (wiosna i późne lato). Gęstość sadzenia - 12 szt. na 1 m2.

Krwawnik pospolity (ACHILLEA). Rodzina Aster (Asteraceae).

Rodzaj obejmuje około 100 gatunków znalezionych na łąkach strefy umiarkowanej. Zwraca uwagę swą niewymagającą kulturą, zdolnością do szybkiego wzrostu i pięknymi szarozielonymi, zazwyczaj pierzastymi liśćmi. Małe kosze zbiera się w kwiatostanie corymbose (średnica 10-20 cm).

Krwawnik pospolity(A. millefolium) - z długim rozgałęzionym kłączem tworzy zatem gąszcz 70-80 cm.

Krwawnik Ptarmika, kichająca trawa(A. ptarmica), ma odmianę z białymi podwójnymi kwiatami - perłową ostrygą, wysokość - 60 cm.

Mieć „Perry„ s White ”i„ The Pearl ” - białe kule koszy są składane w luźny pędzel.

Krwawnik Tavolgovy(A. filipendulina) - gęsty krzew, 60-100 cm wysokości, liście są ciemnozielone, pierzaste, kwiaty są żółte w gęstych dużych łuskach (średnica do 9 cm).

Yarrow czuł(A. tomentosa) - 15-20 cm wysokości, liście są drobno rozcięte, szarawe, dociśnięte do ziemi, tarcza z żółtych kwiatów o średnicy 6-8 cm.

Warunki uprawy. Słoneczne miejsca z jakąkolwiek ziemią ogrodową dobrze rosną na piaskach.

Hodowla. Nasiona (siew pod zimą lub wiosną), dzieląc krzew (wiosna i jesień). Gęstość sadzenia -5-9 szt. na 1 m2.

Echinacea (ECHINACEA). Rodzina Aster (Asteraceae).

Wieloletnia wysoka (do 150 cm) trawa z korzeniami i gęstymi liściastymi łodygami, na górze w lipcu-sierpniu z dużym koszem różowawego koloru. Liście są owalne, owłosione, ostro zębate wzdłuż krawędzi. Na łąkach i preriach południowo-wschodniej Ameryki Północnej rosną trzy gatunki.

Więcej niż inni rosną Echinacea purpurea(E. purpurea) z ciemnym różowym koszem.

Echinacea angustifolia(E. angustifolia) ma mniejszy i lżejszy koszyk.

I y Echinacea blada(E. pallida) - wąskie, jasnoróżowe kwiaty trzciny. Te dwa ostatnie gatunki są bardziej suchymi wątróbkami.

Warunki uprawy. Słoneczne miejsca z bogatą glebą.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę), sadzonki kwitną w drugim roku. Podział buszu odbywa się wiosną. W jednym miejscu bez podziału Echinacea może rosnąć do 15 lat. Gęstość sadzenia - 9 szt. na 1 m2.

Эхинацея пурпурная украсит любой цветник, миксбордер, может выращиваться и отдельными кустами на газоне. Часто используется как лекарственное растение.

Валериана (VALERIANA). Семейство валериановых.

Многолетние корневищные травы лугов и светлых лесов умеренной зоны Евразии. Растут как отдельными кустами, так и зарослями (виды с подземными столонами). Цветки мелкие, в красивом ажурном соцветии-кисти, листья обычно перистые.

Виды:

Валериана горная(V. montana) — куст высотой 40 см, цветки розовые в пучках.

Валериана лекарственная(V. officinalis) -высота до 100 см, цветки белые, листья перистые.

Валериана Фори(V. fauriei) — образует заросли высотой 40 см.

Валериана липолистная(V. tiliifolia) — высотой до 150 см, листья крупные, простые, сердцевидные, цветки белые, в щитковидном соцветии.

Warunki uprawy. Obszary słoneczne i półcieniste o umiarkowanie wilgotnych glebach bogatych.

Reprodukcja. Nasiona (siew wiosną i zimą), dzieląc krzew (wiosna), często chwasty. Gęstość sadzenia -5 szt. na 1 m2.

Jeśli krótko omówimy tę roślinę leczniczą, możemy określić jej właściwości lecznicze jako kojące. W projektowaniu krajobrazu wykorzystuje się go do tworzenia gęstej, wiecznie zielonej pokrywy na pniach drzew, plam na cienistych skalnych.

Opis najlepszych ziół

Sage (SALVIA). Rodzina yasnotkovyh (labiaceae).

Duży rodzaj (prawie 700 gatunków), który obejmuje rośliny różnych form życia, rosnące na całym świecie. Wszystkie zawierają olejki eteryczne, rosną w ciepłych siedliskach. Liście są jajowate, rozgałęzione łodygi, końcowy kwiatostan jest pędzlem średniej wielkości hełmów.

Wyświetlenia:

Sage Gummy(S. glutinosa) - półkrzewy do 100 cm wysokości, z lasów Europy Południowej, bladożółte kwiaty.

Łąka szałwii(S. pratensis) - wysokość 70-80 cm, niebieskie kwiaty.

Sage odrzucony(S. patens) - wysokość 70 cm, niebieskie kwiaty.

Dąb szałwiowy(S. nemorosa) - wysokość 60 cm, fioletowe kwiaty.

Salvia officinalis(S. officinalis) - 50 cm wysokości

Warunki uprawy. Jest to jedna z najlepszych roślin leczniczych, która preferuje słoneczne obszary (z wyjątkiem lepkiej szałwii) z żyznymi, dobrze przepuszczalnymi glebami.

Reprodukcja. Nasiona (wiosna), dzieląc krzew (wiosna i późne lato). Gęstość sadzenia - 9 szt. na 1 m2.

Zubyanka (DENTARIA). Rodzina kapuściana (krzyżowa).

Wieloletnie trawy o wysokości 15-20 cm z długim bukowym kłączem i ciemnozielonymi liśćmi, dużymi różowymi i karmazynowymi kwiatami. Typowe wczesne wiosenne efemerydy leśne, kończące sezon wegetacyjny w czerwcu. Atrakcyjny, ponieważ wiosna tworzy jasny różowy kwitnący dywan. Owoce. Formularz samosiewu.

Wyświetlenia:

Corpulosa Zubyanka(D. bulbifera) - Kaukaska roślina o kwiatach koloru płowego.

Zubyanka Ferric(D. glandulosa) - z Karpat, z dużymi szkarłatnymi kwiatami.

Zubyanka pięć liści(D. quinquefolia) - z lasów Europy, różowe kwiaty.

Warunki uprawy. Zacienione obszary pod okapem drzew z glebami leśnymi, umiarkowana wilgotność.

Reprodukcja. Nasiona (świeżo zebrane) i segmenty kłączy (po zakończeniu kwitnienia). Gęstość sadzenia - 25 szt. na 1 m2.

Pierwsza litera (BETONICA). Rodzina yasnotkovyh (labiaceae).

Około 15 gatunków rosnących na łąkach strefy umiarkowanej. Krótkie ryzomatyczne zioła, tworzące ozdobne gęste krzewy rozety jajowate, ząbkowane wzdłuż krawędzi liści.

Wyświetlenia:

Absolwent-list - Chistow(B. macrantha = B. grandiflora = Stachys macranthus) 50-60 cm wysokości, piękne liście i ciemnoróżowe duże kwiaty.

Pierwsza litera lecznicza(B. officinalis) - wyższa roślina (80-90 cm), kwiaty są mniejsze.

Warunki uprawy. Słoneczne miejsca o żyznych glebach i umiarkowanej wilgotności.

Reprodukcja. Podział krzewu (wiosna i koniec lata) i nasiona (siew przed zimą). Sadzonki kwitną w trzecim roku. Gęstość sadzenia -12 szt. na 1 m2.

Burnet (SANGUISORBA). Rodzina Rosaceae.

Krótkie byliny korzeniowe z wilgotnych łąk strefy umiarkowanej Eurazji.

Wyświetlenia:

Narkotyk(S. officinaiis) - 80-100 cm wysokości, kwiaty są ciemnoczerwone.

Burnet wspaniały(S. magnifica) - wysokość 80-90 cm, duże kwiaty różowo-karmazynowe.

Burnet mały(S. minor) - wysokość 40 cm, eleganckie kwiatostany, czerwone kwiaty, ażurowa roślina.

Warunki uprawy. Słoneczne i półcieniste obszary z żyznymi wilgotnymi glebami.

Reprodukcja. Nasiona (siew jesienią), dzielenie krzewu (wiosna i późne lato). Gęstość sadzenia - 5 szt. na 1 m2.

Wieloletnie zioła lecznicze ze zdjęciami i opisami

Poniżej znajdują się zdjęcia i opisy ziół leczniczych Dziewięć, Zopnik i Mankiet:

Elecco (INULA). Rodzina Aster (Asteraceae).

Wieloletnie gatunki zielne (około 200) są szeroko rozpowszechnione na łąkach i jasnych lasach w strefie umiarkowanej Eurazji. Kłącza są grube, mocne, system korzeniowy jest głęboki. Podstawowe liście są duże w kształcie serca, owalne, łodygi są proste, słabo rozgałęzione (z wyjątkiem wspaniałego słonia), kwiaty są duże żółte „stokrotki”.

Wyświetlenia:

Wspaniały Oman(I. magnifica = I. orientalis) - do 150 cm wysokości, rozgałęziona łodyga, kosz o średnicy 15 cm w rzadkich łuskach, rozłożysty krzew.

Elecampus wysoki(I. helenium) - pędy o małym rozgałęzieniu, 150-200 cm wysokości, eliptyczne liście, kosze o średnicy 6 cm, krzew o kształcie cylindrycznym.

Elecampus(I. ensifolia) - 30 cm wysokości, liście są wąskie, kosz 4 cm, odmiana „Compacta” - 20 cm wysokości.

Warunki uprawy. Słoneczne miejsca z glebami ogrodowymi i umiarkowaną wilgotnością. Zrównoważone byliny.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę), dzieląc krzew (wiosna). Omanaman to wieloletnie zioło lecznicze, które żyje bez przeszczepów i podziałów przez 8-10 lat. Gęstość sadzenia dużych roślin - 3 szt. za 1 m2, mechatallus elecampane - 12 szt.

Zopnik (PHLOMIS). Rodzina yasnotkovyh.

Wieloletnie zioła (około 100 gatunków) o grubym kłączu lub korzeniu palowym, szorstkich liściach, kwiaty zbierane są w fałszywych okółkach, tworząc przypominający kwiatostan kwiatostan.

Wyświetlenia:

Zopnik Roussel(P. russeliana) - 90 cm wysokości, kwiaty są żółtawo-różowe.

Zopnik bulwiasty(P. tuberosa) - 50-70 cm wysokości, fioletowe kwiaty.

Łąka Zopnik(P. pratensis) - Różowe kwiaty o wysokości 50-70 cm.

Mankiet (ALCHEMILLA). Rodzina Rosaceae.

Zwróć uwagę na zdjęcie tego leczniczego zioła - mankiet ma krótki kłącze i rozetę z zaokrąglonymi, często puszystymi, jasnozielonymi liśćmi tworzącymi kulisty krzew. W środku lata wznoszą się nad nimi luźne ażurowe kwiatostany małych żółtych kwiatów. Kwitnie obficie i długo.

Wyświetlenia:

Alpejski mankiet(A. aipina) - z trójlistkowym gęstym liściem i małymi kwiatostanami.

Mankiet w kolorze czerwonym(A. erythropoda) - z szarozielonymi gęstymi liśćmi, 30 cm wysokości.

Mankiet miękki(A. moiiis) - najpiękniejszy, stabilny, mało wymagający mankiet. Jej liście są zaokrąglone, puszyste, jasnozielone z falistym brzegiem, do 6 cm średnicy. Szypułki liczne, do 60-70 cm.

Warunki uprawy. Obszary słoneczne i półcieniste z luźnymi żyznymi obojętnymi glebami i umiarkowaną wilgotnością. Nie toleruje stojącej wilgoci.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę) i dzielenie buszu (wiosna i późne lato). Łatwo przenosi podział i przeszczep. Gęstość sadzenia - 5 krzewów na 1 m2.

Jedna z najbardziej kolorowych, konsekwentnie dekoracyjnych i interesujących roślin w mieszanych klombach. Mankiet wygląda dobrze w ogrodach kwiatowych w stylu „naturalny ogród” oraz w mixborders wraz z nyvanyk, geykher, chaberami, coriopsis itp. Służy do dekoracji bukietów, nadając im lekkości i delikatności.

Zioła lecznicze i ich uprawa

Tymianek, tymianek, trawa Bogorodskaya (THYMUS). Rodzina yasnotkovyh (labiaceae).

Duży rodzaj (około 400 gatunków) bylin zielnych i krzewów karłowatych z leżącymi lub rosnącymi drzewiastymi łodygami i prostymi szypułkami skierowanymi w górę. Dorastanie na skałach w południowych regionach Eurazji. Liście są małe, owalne, przeciwległe, skórzaste, zazwyczaj zimujące. Ze względu na leżące, zakorzeniające się pędy roślin rosną szybko, tworząc niskie, gęste „maty” i „poduszki” (wysokość 10-30 cm), emitują przyjemny aromat. W środku lata pojawiają się liczne głowy kwiatostanów małych kwiatów.

Wyświetlenia:

Cytryna pachnąca tymiankiem(Th. Citriodorus).

Wspólny Tymianek(T. vulgaris) - wysokość 5-15 cm, liście są puszyste na spodzie.

Pełzający tymianek(T. serpyllum) - liście są większe niż u innych gatunków.

Warunki uprawy. Słoneczne miejsca z lekką, dobrze osuszoną glebą, obojętne lub zasadowe. Rośnie w piaskach.

Reprodukcja. Dzieląc krzew (wiosną i pod koniec lata), przez nasiona (siew przed zimą), przez sadzonki (wiosną). Gęstość sadzenia - 25 szt. na 1 m2.

Używany jako roślina dywanowa w mieszanych rabatach kwiatowych, skalistych i ścieżkach wśród płytek. Dobrze wygląda w pojemnikach.

Chemeritsa (VERATRUM). Rodzina Melanthia (Lily).

Wysokie (100-150 cm) byliny zielne rosnące na łąkach i stepach strefy umiarkowanej półkuli północnej. Potężny krótki kłącze i głęboko sięgające korzenie. Łodygi proste, grube, sztywne, złożone wzdłuż żył, eliptyczne piękne liście. Kwiaty są małe, otwarte, w dużym kwiatostanie wiechowatym. Wszystkie typy mają podobny wygląd.

Wyświetlenia:

Chemeritsa biały(V. album) -białozielone kwiaty.

Chemeritsa Kalifornijczyk(V. californicum) - białe kwiaty z zielonymi żyłami.

Chemeritsa czarny(V. nigrum) - kwiaty są czarnobrązowe.

Warunki uprawy. Słoneczne obszary o bogatych glebach, kochające wilgoć, ale dobrze znosi suszę.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę), sadzonki kwitną w 5-6 roku. Dzieląc krzew (wiosną), delenki powoli rosną, często umierają. Gęstość sadzenia - 5 szt. na 1 m2.

Zaskórnik (PRUNELLA). Rodzina yasnotkovyh (labiaceae).

Byliny z pełzającym kłączem, pionową nisko (25-40 cm) łodygą, całe liście o nierównych krawędziach, kwiaty w fałszywych wierzchołkach w kwiatostanie główkowatym.

Wyświetlenia:

Wielkokwiatowe Chernogolovka(P. grandiflora) - 25 cm wysokości.

Czarny Webb(P. x webbiana) - fioletowe kwiaty.

Chernogolovka zwykły(P. vulgaris) - czerwonawe kwiaty.

Warunki uprawy. Słoneczne i lekko zacienione obszary z ogrodowymi, umiarkowanie wilgotnymi glebami.

Reprodukcja. Podział buszu (wiosna i późne lato). Gęstość lądowania - 16 szt. na 1 m2. Potrafi tworzyć zarośla, chwasty.

Euforbia (EUPHORBIA). Rodzina Euphorbia.

Duży rodzaj - około 2000 gatunków, głównie rozproszonych w tropikalnych i subtropikalnych regionach świata, ale istnieją gatunki w strefie umiarkowanej. Ich wysokość, kształt liści i rodzaj systemu korzeniowego są różne, ale wyróżnia je oryginalny kwiat.

Spójrz na zdjęcie tej rośliny leczniczej: małe kwiaty są zebrane w kwiatostan otoczony wspólnym drania w formie szkła (który wydaje się być kwiatem), a „małe szklanki” są złożone w złożone kwiatostany w kształcie parasola z owijkami. Ogólnie rzecz biorąc, wszystko to sprawia wrażenie „latającego”, ażurowego żółtawego kwiatostanu.

Widoki W centralnej Rosji zaleca się uprawiać następujące typy:

W miejscach nasłonecznionych - Cyprys Euforbii(E. cyparissias) - nisko rosnąca (15-20 cm) roślina stepowa o wąskich niebieskawych liściach, gęsto położona na leżących łodygach.

W słonecznych miejscach o bogatych glebach - wilczomlecz wielokolorowy(E. poiychroma)formowanie wysokiego krzaka (50-60 cm) z gęsto liściastych pędów drzewnych.

W cieniu - wilczomlecz długonogi(E. macroceras) z wysoką łodygą (do 100 cm) i łuskami euforbii (E. squamosa) o wysokości 20-30 cm z kulistym piercingiem.

Warunki uprawy. Euforbia może rosnąć w wielu różnych warunkach, w zależności od cech ekologicznych gatunku, ale należy to robić na dobrze osuszonych glebach.

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę) lub dzielenie buszu (wiosna i późne lato).

Łatwo tworzą samosiew, zdolny do krycia. Gęstość sadzenia - 5 szt. na 1 m2.

Eryngium (ERYNGIUM). Rodzina selera (parasol).

Na prawie wszystkich kontynentach rośnie około 230 gatunków. Ale częściej wieloletnie trawy uprawia się w kulturze ze skórzastymi, całymi lub rozciętymi liśćmi i wzdłuż krawędzi - kłujące. Kwiaty są małe, niebieskie, umieszczone na łonie przylistków i zebrane w kwiatostan główkowaty, otoczone twardymi, kłującymi liśćmi opakowania. Wspaniały pod względem oryginalności i egzotyki. Obficie przynoszą owoce.

Wyświetlenia:

Alpejska eryngium(E. alpinum) - 70 cm wysokości, interesujący okład z niebieskawych, złożonych liści.

Eryngium ametyst(E. amethystinum) - Ametystowe niebieskie opakowanie.

Eryngus Burgera(E. bourgatii) - skórzaste liście o wysokości 30-40 cm z białym wzorem.

Eryngium planum(E. planum) - roślina stepów Europy i Azji, łodygi są niebieskawe, kwiatostany główkowate są małe, sino.

Warunki uprawy. Obszary słoneczne z glebami luźnymi, słabymi, piaszczystymi lub kamienistymi.

Reprodukcja. Nasiona (na zimę) lub przez podzielenie buszu (wiosną i pod koniec lata). Gęstość sadzenia - 5 szt. na 1 m2.

Piołun (ARTEMISIA). Rodzina Aster (Asteraceae).

Duży rodzaj (ponad 250 gatunków). Spośród wielu gatunków uprawianych głównie krzewów i bylin z pachnącymi srebrzystymi liśćmi, owłosionymi lub filcowymi. Kwiaty są niewyrażalne, bezbarwne, dlatego lepiej wyciąć łodygi kwiatowe.

Widoki W centralnej Rosji najbardziej dekoracyjne i stabilne:

Wormwood Wormwood(A. Purchiana) - tworzy osłonę prostych łodyg z wydłużonymi srebrzystymi całymi liśćmi, dobrze reaguje na ciągłe przycinanie, można sadzić w granicach.

Piołun Stellera(A. steiieriana) - niska roślina z liśćmi łopatkowatymi, tworząca gęste miejsce, czasami liście zimują.

Louis Wormwood(A. iudoviciana) - z wąskimi, lancetowatymi liśćmi.

Piołun Schmidta(A. schmidtiana)Szczególnie interesujący jest kształt „Nana” o wysokości 15-20 cm z zaokrąglonymi, mocno chropowatymi liśćmi.

Warunki uprawy. Piołun - mało wymagające rośliny, które dobrze rosną w miejscach nasłonecznionych z dowolną glebą, szczególnie dobrze na osuszonych piaszczystych podłożach alkalicznych.

Reprodukcja. Podział krzewu (wiosna i późne lato), nasiona (siew na wiosnę). Gęstość sadzenia - 9 szt. na 1 m2.

Opis najlepszych roślin leczniczych i ich zdjęć

W tym rozdziale znajdziesz opis takich ziół i roślin leczniczych, takich jak rabarbar, łapa kota, sinica, trawa lniana i dziewanna.

Rabarbar (RHEUM). Rodzina gryki.

Potężna bylina z wielogłowym kłączem, z którego odchodzą duże, zaokrąglone, od pięciu do siedmiu klapowanych jasnozielonych liści z długimi, mięsistymi żebrowanymi czerwonymi ogonkami.

Pod koniec wiosny potężna szypułka wznosi się nad rozetą liści (wysokość do 150 cm), niosąc dużą wiechę z małych biało-płowych kwiatów. Rośnie na łąkach Eurazji.

Widoki W kulturze najczęściej używanej:

Podniebienie rabarbaru(Rh. Palmatum) i r. tangut(Rh. Tanguticum) z bardziej głęboko rozciętymi liśćmi.

Rabarbar z Morza Czarnego(Rh. Rhaponticum) - gęste lśniące liście.

Warunki uprawy. Obszary dobrze oświetlone i półcieniste z głębokimi żyznymi glebami ogrodowymi i normalną wilgocią.

Reprodukcja. Nasiona (siew na zimę) i dzielenie buszu (wiosna i późne lato). Gęstość lądowania - pojedyncza.

Kocia stopa, antennaria (ANTENNARIA). Rodzina Aster (Asteraceae).

Niskie (5-10 cm) dwupienne rośliny z sosnowych lasów Europy i Ameryki Północnej. Liście są gęsto owłosione, belovojlochnye, zimują, zbierane w wylocie. Rozszerzać się z powodu pełzających pędów. Kosze kwiatowe są małe, zaokrąglone, w kwiatostanie główkowatym.

WidokiKocia stopa dvudomnaya(A. dioica) ma formę:

„Tomentosa” - bardziej gęsto owłosione, „Rubra” - z czerwono-różowymi kwiatami, „Minima” - 5 cm wysokości.

„Rosea” - z różowymi kwiatami, Antena Sunniva(A. aprica) - 10-15 cm wysokości.

Warunki uprawy. Obszary słoneczne o słabych, lekko kwaśnych suchych glebach piaszczystych. Na zwykłych glebach ogrodowych szybko rośnie i traci swój dekoracyjny efekt.

Reprodukcja. Dzieląc krzew lub pędy pełzające (wiosna lub późne lato). Posadzone grubo -36 szt. na 1 m2.

Na ubogich piaszczystych glebach tworzy niską, powoli rozszerzającą się, ale konsekwentnie dekoracyjną srebrną okrywę.

Sinica (POLEMONIUM). Rodzina sinyukhovyh.

Byliny Kistokeneva rosną w jasnych lasach strefy umiarkowanej półkuli północnej. Krzewy o wysokości od 25 do 50 cm, liście są ozdobne, zimujące, liczne kwiaty, zebrane w kwiatostanową szczoteczkę, niebieskie.

Wyświetlenia:

Pełzanie sinicy(P. reptans) - 30 cm wysokości

Sinyuha niebieski(P. caeruleum) - 60 cm wysokości.

Warunki uprawy. Obszary oświetlone lub półcieniste ze zwykłymi glebami ogrodowymi. Bardzo mało wymagająca roślina.

Hodowla. Nasiona (siew na zimę), dzielenie buszu (wiosną, pod koniec lata). Możliwy samosiew. Gęstość sadzenia - 9 szt. na 1 m2.

Lyonian (LINARIA). Rodzina Norichnikovów.

Byliny z Morza Śródziemnego z wąskimi liśćmi i kwiatami wargowymi z ostrością w gronie. Rośliny są pełne wdzięku, niskie (40-50 cm).

Wyświetlenia:

Lyonian Dalmatian(L. daimatica) - żółte kwiaty.

Lyonka zwykła(L. vuigaris) - żółte kwiaty.

Lyonian Macedonian(L. macedonica) - roślina owłosiona, żółte kwiaty.

Fioletowa fioletowa(L. purpurea) - czerwone kwiaty.

Warunki uprawy. Obszary słoneczne z luźnymi piaszczystymi glebami

Reprodukcja. Nasiona (siew na wiosnę) i dzielenie buszu (wiosna). Gęstość sadzenia - 20 szt. na 1 m2.

Korovyak (VERBASCUM). Rodzina Norichnikovów.

Rośliny otwierają suche miejsca w Europie i na Morzu Śródziemnym. Biennale i byliny na wysokości od 50 do 150 cm, liście podstawowe są duże, na ogonkach, łodyga jest prosta, z siedzącymi całymi liśćmi dojrzewania. Kwiaty są w kształcie koła, małe, w dużym rozgałęzionym dużym kwiatostanie. Wspaniała roślina zapewniająca architekturę klombu.

Wyświetlenia:

Hybryda dziewanny(V. x hybridum) - częściej uprawiany jako dwuletni.

Olimpijska Dziewanna(V. oLympicum) - wysokość 180-200 cm, liście silnie owłosione, kwiaty żółte.

Purpurowa Dziewanna(V. phoeniceum) - wysokość 100 cm, fioletowe kwiaty w rzadkim pędzelku.

Czarna Dziewanna(V. nigrum) - wysokość 120 cm, żółte kwiaty z czerwonym środkiem.

Warunki uprawy. Słoneczne obszary z luźnymi piaszczystymi glebami. Odporna na suszę

Reprodukcja. Nasiona (wiosna), sadzonki kwitną w drugim roku.

Obejrzyj film: Łąki i murawy - skarb przyrody Podkarpacia, odcinek 2 Chwasty polne (Lipiec 2019).