Ogólne informacje

Warunki uprawy koniczyny jako zielonego nawozu (siderata)

Pin
Send
Share
Send
Send


Uprawa sideratov w ogrodzie - bardzo skuteczny sposób na poprawę żyzności gleby na miejscu. Koniczyna czerwona lub koniczyna łąkowa jest rośliną miodową, rośliną pastewną i trawnikową, wysokiej jakości zielonym nawozem, należy do rodziny roślin strączkowych. Wieloletnia kultura z różowo-czerwonymi kwiatami frotte jest szeroko rozpowszechniona w Europie, Afryce Północnej, Syberii, na Dalekim Wschodzie, w Azji.

Podobnie jak wszyscy przedstawiciele roślin strączkowych, koniczyna ma potężny system korzeniowy, na korzeniach których guzki bakterie wiążące azot aktywnie namnażają się, absorbując azot z powietrza i gromadząc go w glebie. Podczas sadzenia sideratu poprzednie rośliny nie odgrywają żadnej roli. Uważa się, że koniczyna doskonale przygotowuje glebę do głównych upraw jagód i warzyw.

Po zaoraniu zielonej masy i gniciu korzeni gleba jest nasycona łatwo dostępnymi formami azotu, które są niezbędne w sezonie wegetacyjnym wszystkich roślin. Badania przeprowadzone przez doświadczoną agrotechnikę pokazują, że wysokie dawki azotu (do 150 kg na hektar) pozostają w systemie korzeniowym po koszeniu. Kultura ma wysoką mrozoodporność i mrozoodporność.

Skład biochemiczny koniczyny czerwonej i jej zalety dla gleby w okolicy

W zieleni koniczyny obecne są następujące cenne związki w glebie: beztlenowe substancje ekstrakcyjne, sole fosforu, potasu i wapnia, kompleks mikroelementów, flawonoidy i flawony, olejki eteryczne, garbniki, glikozydy, wolne aminokwasy i kwasy organiczne. Ze względu na zdolność syderaty do przyswajania fosforu z form nierozpuszczalnych i niedostępnych dla innych roślin, koniczyna jest wysoce wydajnym nawozem fosforanowym.

Oprócz azotu i fosforu rozkładająca się w glebie biomasa koniczyny wzbogaca glebę w materię organiczną i próchnicę, tworząc optymalny tryb dla żywotnej aktywności pożytecznych mikroorganizmów glebowych. Według doświadczonych ogrodników, najlepsze wyniki w poprawie żyzności warstwy uprawnej i struktury gleby uzyskuje się przez uprawę sideratu roślin strączkowych w jednym miejscu przez dwa lata. Dobry wygląd trawników z czerwonej koniczyny, doskonale ozdobi wolne obszary problemu.

Agronom czerwony koniczyna

1. Koniczyna preferuje gleby o kwaśnej lub obojętnej kwasowości, żyznej, uprawnej. Rośnie lepiej na ziemiach gliniastych, piaszczystych i gliniastych. Idealne na niziny, mokre tereny, zalane gleby.

2. Roślina robi małe cieniowanie, więc jest z powodzeniem uprawiana w ogrodzie i na cienistych łóżkach. Należy zwrócić uwagę na duże zapotrzebowanie kultury na wilgoć, dlatego konieczne jest regularne nawadnianie przy suchej pogodzie. Zielony nawóz jest sadzony od wczesnej wiosny do połowy jesieni.

3. W zimie uprawa jest wysiewana, gdy temperatura gleby nie przekracza + 15 ° C. Przy zbyt wczesnym siewie rośliny szybko się rozwijają i umierają w warunkach zimowych, zwłaszcza bez śniegu. Przed sadzeniem przeprowadza się głęboką orkę i usuwanie wieloletnich korzeni chwastów. Wrażliwa koniczyna do wstępnego nawożenia gleby obornikiem w ilości 5 kg / m2. metr

4. Dla wygody małe nasiona koniczyny miesza się z piaskiem rzecznym w stosunku 1: 3. Siew odbywa się na głębokość 2 cm na wiosnę i do 3 cm pod zimą w rowkach znajdujących się w odległości 10 cm od siebie. Zasady lądowania - 15-20 g / m². metr Przy uproszczonej metodzie siewu - losowo, zużycie materiału do sadzenia jest w przybliżeniu podwojone.

5. Gleba do sadzenia powinna być nasycona wilgocią. Po wysiewie pożądane jest nieznaczne zwinięcie podkładu. Ten odbiór agro zwiększa kiełkowanie nasion o 15% dzięki lepszemu kontaktowi z podłożem.

6. Pierwsze zielone pędy zielonego nawozu wylęgają się już od 3-6 dni. Pielęgnacja sadzonek ogranicza się do poluzowania i regularnego nawadniania (w upalne dni). Aby zwiększyć moc biomasy i dodatkowego nawozu w glebie, nawożenie przeprowadza się gnojowicą w połączeniu z nawadnianiem: dziewanna jest rozcieńczana 1: 2 wodą, przykryta polietylenem i fermentowana przez około tydzień, a następnie koncentrat jest rozcieńczany czystą wodą 1: 5.

7. Okres zielonej masy od pojawienia się sadzonek do momentu orki wynosi 8-10 tygodni. Przed osadzeniem w ziemi wegetatywne zielenie muszą być posiekane. Wydarzenie jest wygodniejsze do przeprowadzenia za pomocą płaskiego noża.

Zapobiegaj powstawaniu strąków nasiennych, aby uniemożliwić samosiew w następnym sezonie.

Główne zalety uprawy koniczyny jako rośliny gwiezdnej obejmują:

- rentowność (cena nasion nie jest wysoka, a zużycie materiału sadzeniowego jest minimalne),
- przyjazność dla środowiska (unikanie stosowania azotanów na budowie zwiększa czystość uprawy),
- poprawa wskaźników glebowych mechanicznych (kruchość, przepuszczalność wilgoci i powietrza) oraz biologicznych (wzbogacenie cennych składników odżywczych, materii organicznej i próchnicy).

Sadzenie koniczyny idzie dobrze z innymi sideratami. Na przykład jest wysiewany do wczesnych wiosennych upraw - facelii lub gorczycy białej. Dobre zbiory w ogrodzie!

Nawóz do gleby

Każdy ogrodnik rozumie znaczenie nawożenia gleby podczas uprawy roślin ogrodowych. Z biegiem czasu warstwa płodna ulega wyczerpaniu, a uprawy warzyw wytwarzają rośliny o niskiej i niskiej jakości. Najwygodniejszym i najtańszym sposobem nawożenia gleby jest siderat - zielony nawóz. Do produkcji siderata posadzono rośliny, które wzbogacają glebę w azot. Należą do nich rośliny strączkowe i inne sadzonki.

To ważne! Siderat nie tylko nasyca żyzną warstwę azotem, ale także zapobiega rozprzestrzenianiu się chwastów.

Rośliny na zielony nawóz są sadzone przed zimą lub wiosną. Zieloni kosą i zamykają się w glebie. Jeśli planujesz uprawę roślin ogrodowych na wiosnę, siderat zbliża się jesienią.

Wartość zielonego nawozu dla rolnictwa:

  • dobry nawóz
  • nasyca glebę azotem
  • zapobiega rozprzestrzenianiu się chwastów,
  • poprawia strukturę gleby
  • rozluźnia warstwę płodną.

Nawet najbardziej niekorzystna gleba po kilku uprawach syderaty staje się płodna i pozwala na uprawę kapryśnych roślin warzywnych.

Opis koniczyny

Koniczyna jest doskonałą paszą dla zwierząt. Ta roślina miodu jest popularna w rolnictwie jako najlepszy zielony nawóz, ponieważ ma wszystkie niezbędne właściwości. Koniczyna nadaje glebie azot, podobnie jak łubin, dzięki specjalnej strukturze systemu korzeniowego. Na korzeniach są małe guzki, w których mnożą się mikroorganizmy zatrzymujące azot Bacillus radicicola. Dlatego gleba, na której rośnie koniczyna, jest zawsze wzbogacona w azot.

  • wzbogaca ziemię w azot,
  • świetna roślina miodu
  • używany jako pasza
  • wzmacnia stoki
  • zastępuje obornik.

Jednak nie wszystkie odmiany roślin wzbogacają glebę niezbędną ilością azotu, ale tylko czerwony wygląd. Po rozkładzie zieleni gleba dostaje doskonałej humusu.

Oprócz wzbogacania żyznej warstwy w niezbędne substancje, koniczyna przekształca silnie wchłanialne fosforany w łatwo rozpuszczalne. System korzeniowy pręta rośliny rozluźnia glebę, co zapewnia penetrację powietrza. Także koniczyna chroni glebę przed erozją wodną i wiatrową.

Rosnąca koniczyna korzystnie wpływa na rozmnażanie mikroorganizmów niezbędnych do żyznej gleby, które wytwarzają próchnicę w procesie aktywności życiowej.

Skład biochemiczny koniczyny:

  • sole potasu, fosforu, wapnia,
  • ekstrakty bezazotowe,
  • ważne pierwiastki śladowe
  • związki ważnych kwasów
  • taniny
  • olejki eteryczne.

Agronomowie obejmują koniczynę jako wysoce skuteczny nawóz fosforanowy.

Zwróć uwagę! Koniczyna nie lubi nisko położonych miejsc, w których woda stagnuje, ale woli gleby o niskiej kwasowości.

Koniczyna tworzy doskonały miód, który po krystalizacji zamienia się w białą masę. Miód ma delikatny smak i delikatny aromat.

Jak i kiedy siać koniczynę jako sideraty

Przed siewem nasiona są moczone przez 12 godzin w zimnej wodzie lub nasączone słabym roztworem manganu. Po namoczeniu nasion są dobrze wysuszone - powinny być łatwo oddzielone od siebie. Następnie nasiona miesza się z suchym humusem i suchym piaskiem i wysiewa. Każdy składnik powinien być równo podzielony.

Wieloletnie odmiany mogą rosnąć w jednym obszarze do 15 lat. Roślina jest sadzona na lądzie przez 2 lata przed uprawą roślin ogrodniczych. Również roślina jest sadzona między drzewami owocowymi, odmiany cieniolubne (z czerwonymi kwiatami) są hodowane w zacienionych obszarach. Koniczyna czerwona jest również używana do koszenia siana - daje 4 razy więcej zielonej masy niż odmiany różowe lub białe.

Zwróć uwagę! Jako zielony nawóz koniczyna jest używana w drugim roku po zejściu na ląd, ponieważ produkuje więcej azotu niż w pierwszym roku.

Czerwone odmiany powinny być wysiewane wczesną wiosną, ponieważ młode pędy kochają niższe temperatury. Nasiona wysiewa się na wilgotnej glebie do głębokości 2 cm, przed i po wysiewie, ziemia jest lekko zwijana, co poprawia przyczepność nasion do ziemi. Po 5 dniach pojawiają się już małe pędy.

Białe odmiany hodowały sadzonki lub nasiona. Te rośliny są dobrze wzmocnionymi stokami. Aby uzyskać jednolity wysiew nasion, miesza się je w równych objętościach z piaskiem rzecznym. Ilość wysiewu - 100/200 gramów nasion na sto. Aby zapobiec wyleganiu, koniczyna jest wysiewana razem z tymotką lub facelią.

To ważne! Koniczyna biała lepiej siać wiosną, a czerwień dobrze znosi niskie temperatury.

Jeśli planujesz sadzić koniczynę na jeden sezon, dobrze oczyść glebę z chwastów - młode pędy nie radzą sobie dobrze z konkurującymi roślinami.

Na obszarach suchych lepiej odmówić sadzenia koniczyny łąkowej w pobliżu drzew owocowych, ponieważ będzie konkurować z nimi o wilgoć. Roślina może być sadzona na wolnym terenie i dobrze podlewana. W promieniu 1-1,5 m wokół drzew nie powinno być trawnika z koniczyną.

Niemożliwe jest siać koniczynę na kwaśnych glebach, ponieważ źle się zakorzenia na takim gruncie. Przed sadzeniem nasion, płodną warstwę można nawozić obornikiem (5 kg nawozu na 1 m2).

Jesienne sadzenie należy wykonywać w ochłodzonej glebie, której temperatura jest niższa niż +15. Jeśli sadzisz nasiona w ciepłej glebie, szybko kiełkują i równie szybko umierają podczas mrozów. Ziemia jest dobrze zaorana i oczyszczona z dużych korzeni chwastów.

Nawóz dla młodej koniczyny

Młode mogą być karmione płynnym obornikiem dla lepszego wzrostu. Niezbędne do wykonania następujących czynności. Trawa krowa powinna być rozcieńczona wodą (1: 2), pokryta folią i pozostawiona do fermentacji przez kilka dni. Następnie gotową substancję rozcieńcza się do podlewania łóżek (1: 5).

Jeśli gleba charakteryzuje się wysoką kwasowością, wapnowanie przeprowadza się przed siewem. Często wapnowanie jest poddawane średniej kwaśnej glebie. Wapnowanie prowadzi się przy użyciu nawozów wapniowych. Oprócz ochrony roślin przed nadmiarem kwasu wapnowanie zapewnia mu niezbędny wapń do rozwoju. Koniczyna, wraz z kapustą i lucerną, ma wysokie spożycie wapnia.

Ponadto wapnowanie poprawia strukturę żyznej warstwy, przyczyniając się do lepszej przepuszczalności powietrza i równowagi wodnej. W rolnictwie stosuje się zmielony wapień, który przekształca się w wodorowęglan wapnia pod wpływem wody i dwutlenku węgla w glebie.

Jeśli gleba jest uboga w azot, stosuje się nawozy azotowe w ilości 40 kg / 1 ha. Zastosowanie nawozu molibdenowego zwiększa wydajność siana: granulki są nakładane w rzędach lub nasiona są traktowane.

Nawozy fosforowo-potasowe przyczyniają się do szybkiego kształtowania krajobrazu i tworzenia bujnych liści. Fosfor zapewnia szybki wzrost koniczyny i tworzenie systemu korzeniowego, co jest bardzo ważne na początku kiełkowania nasion. Ponadto fosfor zapewnia odporność roślin na mróz i niedostateczną wilgotność warstwy płodnej.

Aby stworzyć zielony nawóz, koniczyna jest usuwana przed utworzeniem kwiatów - podczas tworzenia pąków. Zazwyczaj roślina w tym czasie osiąga 10 cm wysokości. W tym okresie koniczyna jest nasycona azotem. Mikroorganizmy są gotowe do pracy, wzbogacając glebę w mineralne formy azotu. Cięcie odbywa się około lipca / sierpnia.

To ważne! Aby koniczyna przyniosła korzystne właściwości, musi być przechowywana na miejscu przez co najmniej 4 miesiące.

Jeśli nasiona zostały zasiane w sierpniu, lepiej jest opuścić rośliny do wiosny - nie ma sensu robić cięcia na jesień. W czerwcu lub późnym maju rośliny koszą się pod korzeniem, a na miejscu uprawia się rośliny ogrodowe.

Do gleby nie utlenia się z dużej liczby skoszonej zieleni, masa jest najpierw suszona na słońcu. Zdeformowane łodygi zamykają się w ziemi.

Zwróć uwagę! Uprawy warzywne można sadzić 18-20 dni po cięciu.

Jeśli sadzisz nasiona w okresie letnim, pamiętaj, aby regularnie nawilżać ziemię - roślina uwielbia wilgoć.

Nawóz z zielonej masy

Niektórzy ogrodnicy natychmiast zasadzają zielenie w glebie, ale zaleca się inny sposób użycia nawozu. Zieloni muszą kosić pod korzeniem, łodygi suszy się na słońcu, a dopiero potem umieszcza w glebie.

Czy korzenie koniczyny zapobiegną sadzeniu roślin warzywnych? Nie należy się martwić - system korzeniowy koniczyny nie będzie przeszkadzał w sadzonkach.

Możesz użyć ściętej zielonej masy w następujący sposób:

  1. zrobić kompost z innymi skoszonymi roślinami,
  2. zrobić kompost tylko z koniczyny
  3. lądowania w mulczowaniu.

Osobną zaletą jest sadzenie mulczu - utrzymuje wilgotność gleby, a podczas rozkładu gromadzi azot w żyznej warstwie. Ogrodnicy wykonują mulczowanie między rzędami. Płynna zielona masa jest używana w taki sam sposób jak pokrzywa.

Schemat nawożenia zieloną glebą

Rozważmy metodę przygotowania gleby jesienią. Aby to zrobić, wykonaj następujące czynności:

  1. po zbiorach w sierpniu wylać na łóżka popiół i wykopać,
  2. wysiewaj nasiona i wodę codziennie, aż pojawią się kiełki,
  3. do listopada karmimy roślinę nawozami - na przykład płynnymi humatami,
  4. wiosenna koniczyna nie dotykaj,
  5. w czerwcu robimy kompost z skoszonej zieleni.

Błędem początkujących ogrodników jest przekonanie, że nie trzeba karmić koniczyny. Ale nie zapominaj: koniczyna nasyca żyzną warstwę azotem i jednocześnie pobiera z niej użyteczne pierwiastki śladowe. Gleba wymaga nawozu, a większość koniczyny też. Dlatego żyzna warstwa jest zawsze karmiona brakującymi mikroelementami. Popiół i środki agrochemiczne dobrze sobie z tym radzą.

Zielony kompost

W przypadku kompostu użyj specjalnego drewnianego pudełka lub studzienki, które są pokryte łatwo zdejmowaną pokrywą. Ściany studzienki są wzmocnione arkuszami łupków, pozostawiając lukę między podłożem dla lepszej wentylacji. Dno jest wyłożone gotową próchnicą lub trocinami. Zeszłoroczny humus zawiera bakterie przydatne do kompostu. Wgłębienie / pudło powinno być w zacienionym miejscu.

Zwróć uwagę! Nadmierne nawilżanie jest szkodliwe dla kompostu, podobnie jak suszenie. Wilgotność powinna być umiarkowana. W zimie kompost należy chronić przed zamarznięciem.

Surowce są okresowo mieszane i podlewane. Aby kompost był szybszy, surowce od czasu do czasu są miażdżone łopatą i posypywane ziemią. Kompost w jamie mieszał się z ziemią i trocinami - warstwami.

Prawidłowo wykonany kompost powinien mieć brązowy kolor i pachnieć jak suche liście. Jeśli kompost pachnie zgnilizną / pleśnią, należy go natychmiast wysuszyć. Jeśli suszenie nie pomaga, nawóz jest wyrzucany - nie nadaje się do wzbogacania gleby w użyteczne substancje.

Jak długo trwa kompost jakościowy? Naturalny proces fermentacji trwa od 4 miesięcy do dwóch lat. Zależy to od temperatury, wilgotności i innych cech produkcji próchnicy. Czy można przyspieszyć ten proces? Aby to zrobić, należy regularnie nawilżać surowce i dobrze siekać. Aby zwiększyć temperaturę surowca, dodaj odchody kurczaka.

Jeśli dobrze posiekasz surowce, nawilżaj je regularnie, utrzymuj optymalną temperaturę i mieszaj, możesz uzyskać gotową substancję po 5 miesiącach. Jak często mieszać kompost? Dość razy w tygodniu.

Koniczyna przynosi takie same korzyści w nawożeniu warstwy płodnej, jak łubin. Jednakże, w przeciwieństwie do łubinu, po koniczynie nie ma żadnych stałych łodyg. Roślina może być uprawiana na tym terenie przez kilka lat z rzędu, co tylko poprawia mechaniczne i biologiczne właściwości żyznej warstwy ziemi. Podczas uprawy koniczyny można wykonać dwa koszenia rocznie i zebrać zielonki na kompost.

Użycie koniczyny na ugór ma następujące zalety - ziemia nie jest pokryta chwastami. Ponadto koniczyna ogrodowa o atrakcyjnym wyglądzie. Roślina ta jako nawóz jest całkowicie nieszkodliwa, ponieważ nie zawiera azotanów. Pod tym względem jest lepszy niż obornik, którego skład charakteryzuje się dużą liczbą związków azotanowych.

  • Opinie i komentarze: 10

    Trawnik koniczyny wygląda nie mniej pięknie niż trawa. Jest tani w kosztach operacyjnych, idealny dla słabo osuszonych gleb, ukrywa wszystkie nieprawidłowości. Bardzo odporne rośliny przystosowują się do regionów o różnych warunkach pogodowych, dobrze tolerują przymrozki.
    Najczęściej spotykanymi gatunkami trawników są koniczyna różowa (Trifolium hybridum) i pełzająca koniczyna biała (Trifolium repens) - bardziej skarłowaciała, jej odmiana „R-Wendel” - skarłowaciała (do 10 cm), z jasnymi liśćmi i bogatym kwitnieniem. Помните, что цветы клевера привлекают пчел – это проблема для маленьких детей-аллергиков, которые любят играть на газоне.

    Так как клевер не очень устойчив к интенсивному движению по нему, сделайте тропинки в местах передвижения по газону. Koniczyna jest rośliną wieloletnią, służy nie dłużej niż 2-3 lata, więc trawnik jest ponownie zasiewany po 3 latach.

    Dojrzała koniczyna jest odporna na suszę, ale rośnie lepiej, jeśli jest podlewana raz w tygodniu. Kiedy rośnie koniczyna, nie używaj żadnych nawozów, ponieważ uwalnia azot. Stosowanie herbicydów może zniszczyć roślinę.

    Z pewnością każdy na daczy ma małe działki, na których zasadzenie czegoś pożytecznego nie ma sensu, ale nie można ich opróżnić, w przeciwnym razie natychmiast staną się ofiarą chwastów, z którymi trzeba będzie walczyć przez całe lato. Często mieszkańcy lata, aby rozwiązać ten problem, kupują torby z nasionami różnych ziół w sklepach ogrodniczych, a następnie mają nadzieję zobaczyć nawet zielone trawniki. Jednak te sny są często puste. Chodzi o to, że kiełkowanie zakupionych nasion pozostawia wiele do życzenia (zostało to potwierdzone doświadczeniem). Tak, a odmiany trawy są trudne do zebrania, więc są połączone ze sobą pod względem wysokości i gęstości.

    Zmęczony eksperymentowaniem próbowałem siać różową koniczynę. Okazało się, że rośnie idealnie równomiernie, ale wymaga bardzo częstego koszenia. Co więcej, jeśli się z tym spóźnisz, koniczyna leży na ziemi, staje się niegrzeczna, a potem pozostaje tylko śpiewać białoruską piosenkę „Kosila Yas stable”. A miejsce po zbiorze ściętej koniczyny ma raczej nieestetyczny wygląd.

    Decyzja przyszła sama. W obszarze pomiędzy ślepą częścią wiejskiego domu a betonową ścieżką znajdował się długi kawałek ziemi o szerokości nieco ponad metra, na którym posadziliśmy krzewy różane. A jak zwykle pokrzywa, malina, brita i znikąd pojawiły się między nimi, skąd wyrosły małe krzewy dzikich leśnych truskawek, których postanowiliśmy nie dotykać podczas pielenia, pozwalając im rosnąć. I ta truskawka zaczęła podbijać sobie przestrzeń życiową, całkowicie zabierając całą ziemię dla siebie w ciągu trzech lub czterech lat. Teraz wśród krzewów róż cała ziemia pokryta jest płaskim zielonym dywanem z dzikiej truskawki, który nie wymaga pielenia, ponieważ po prostu miażdży wszystkie chwasty. Ponadto nagradza nas dość przyzwoitą wydajnością małych, ale smacznych jagód, co ułatwia regularne podlewanie.
    Teraz, gdy konieczne jest zasianie małego kawałka ziemi trawą trawiastą, przede wszystkim pamiętamy o truskawkach. Chciałbym dodać, że prawdopodobnie dzikie truskawki można zastąpić tą samą dziką, ale łąkową. Jedyną różnicą jest to, że w lesie truskawki jagody łatwo oddziela się od działek, w przeciwieństwie do jego łąkowych krewnych.

    Kiedy fabuła przestaje być używana, pierwszą rzeczą, która na niej rośnie, są najbardziej złośliwe chwasty: siać oset, komosa ryżowa, pnącze, trawa pszeniczna, ambrozja, mar itp. Pod tymi potężnymi roślinami ziemia nie spoczywa, ale jest wyczerpana. Nie bez powodu płodność podniesionego złoża jest znacznie niższa niż dziewiczych łąk.

    Jeśli z jakiegoś powodu musisz zrezygnować z ogrodnictwa na kilka lat, nie powinieneś po prostu opuścić ziemi bez wychodzenia - zasiej ją wieloletnimi ziołami. Najlepszym wyborem jest koniczyna, szczególnie niskie odmiany białe i różowe. W pierwszym roku stworzy gęstą murawę, która powstrzyma wzrost chwastów. Grunt pokryty niską koniczyną wygląda schludnie, a nawet kwiatowo w okresie kwitnienia.
    Podobnie jak wszystkie rośliny strączkowe, koniczyna ma bakterie w swoich korzeniach z bakteriami wiążącymi azot, dlatego nie niszczy ziemi. Naziemna część koniczyny jest raczej miękka, zimą dobrze się rozkłada, nawożąc glebę.
    Koniczyna tworzy gęstą murawę, ale nie pojawią się duże trudności z ponownym rozwojem ogrodu. Wystarczy odwrócić trawę od jesieni, a pierwszego roku nie sadzić roślin korzeniowych na tych łóżkach, jest lepiej - ziemniaki i dynia.

    Chcę siać koniczynę na wiosnę - mówią, że tonie dobrze - chwasty między rzędami. Ale który lepiej wybrać: biały lub czerwony? Słyszałem, że czerwony rośnie wysoko (do 70 cm) i skrada się mocno. Czy tak jest? Kiedy lepiej siać koniczynę? Być może lepiej posiać inną trawę między rzędami, aby wilgotne chwasty?

    Twoje obawy dotyczące koniczyny czerwonej nie są daremne. Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że jest to dalekie od najlepszej opcji zwalczania chwastów. Po prostu „darujecie” fabułę koniczynie czerwonej, ponieważ naprawdę rozprzestrzenia się ona mocno i szybko.
    Jeśli chodzi o koniczynę białą, sytuacja nie jest dużo lepsza. Rozmnaża się samodzielnie i jest nie mniej aktywny niż czerwony, chociaż tylko na glebach kwaśnych i o niskiej płodności. W normalnym stanie normalnym słabo rośnie, a chwasty mogą go wyprzeć z miejsca.
    Jeśli chodzi o siew innej trawy, zalecam wysiew satyny między rzędami - będą one chronić przed chwastami i nawożą glebę. Na przykład musztarda (doskonale tłumi wzrost wielu chwastów, w tym powój), owies i pszenicę (większość chwastów jest uciskana, ale ważne jest, aby kosić je przed uformowaniem uszu). A gryka, oprócz możliwości wypierania chwastów, jest również dobrą rośliną miodową. Lub jako opcja - dalie, niewiele osób wie, że z powodzeniem walczą z trawą pszeniczną.

    Koniczyna zamiast obornika
    Możesz poprawić żyzność gleby, kupując obornik. Ale bardzo lubi rozliczać Medvedkę, a taki nawóz jest drogi. Siewam koniczynę, ponieważ ta siderta bardzo dobrze wzbogaca ziemię.
    Na jego korzeniach znajdują się guzki, które gromadzą azot. Ponadto w dużych ilościach znajduje się w zielonej masie koniczyny.
    Nasiona wysiewa się pod koniec kwietnia, a jeśli wiosną jest za mało czasu, przenoszę tę pracę do czerwca. Do tego czasu usunięto już zielenie, rzodkiewki. Jeśli plantacja truskawek ma 4 lata lub więcej, pod koniec czerwca wybieram z niej jagody i oram je. Sadzę te opuszczone ziemie z nasionami koniczyny. Po prostu rozrzucam je wokół wykopanego obszaru, a następnie zwijam je lub odkurzam ziemią 2 cm.
    Koniczyna kocha wilgoć, dlatego jest wysiewana głównie wczesną wiosną, kiedy w glebie jest dużo stopionej wody. Ale nawet przy letnich uprawach wynik nie jest gorszy, jeśli dodatkowo podlejesz nasadzenia.
    Przed kwitnieniem kosić koniczynę. Przez całe lato czyszczę zieloną masę do kompostowania i wykopuję to terytorium w październiku. Dzięki koniczynie gleba staje się bardziej luźna. Po tym syderacie wszelkie uprawy warzyw rosną dobrze i przynoszą owoce.

    Raz na 2 lata wyjeżdżam na miesiąc w lecie do moich rodziców w innym mieście. Nie zakładam niczego w „odległych” sezonach na daczy, ale żeby fabuła nie stała po prostu bezczynnie, zasiewam ją koniczyną. Przywraca płodność, poprawia strukturę gleby, jest dobrym prekursorem dla wielu upraw, a także ozdabia działkę.
    Zwykle wybieram odmiany odporne na nadmiar wilgoci, ponieważ moja strona jest w dość niskim miejscu. Na przykład sianie pełzającej koniczyny. Nawiasem mówiąc, dobrze znosi suszę. Gatunek ten może rosnąć w jednym miejscu przez 7-9 lat i ma niskie wymagania glebowe. Czasami krewni przychodzą do mojego domu z dziećmi. Dzieci uwielbiają bawić się na trawniku, a ta koniczyna nie traci wzroku, bez względu na to, jak bardzo ją deptacie.
    Często sieję i koniczynę hybrydową. Jest także mało wymagający dla gleby, tolerancyjny wobec suszy, nie boi się zimnej pogody. Ale sieję go tylko tam, gdzie nie ma zastoju wody - nie toleruje on powodzi.
    Kolejnym plusem koniczyny jest to, że jest to świetna roślina miodowa. Kiedy moja strona jest obsadzona koniczyną, sąsiad pszczelarza ma urlop. Dla mnie, gdy wracam od rodziców, z tego święta wypada słoik lub dwa najsmaczniejsze, bolesne miody!

    Czytałem, że jest jakaś specjalna koniczyna Dalekiego Wschodu, która jest sadzona w ogrodzie. Jaka jest jego wartość i jaka jest różnica od zwykłej?

    Dawno temu, w starych gazetach czytałem o amerykańskim rolniku, który posiał koniczynę i mieszankę zbóż pod kapustą, aby zmniejszyć liczbę szkodników atakujących kapustę. Rozjaśnił się tym pomysłem, ponieważ na dywanie koniczyny jest wielu naturalnych wrogów gąsienic i pcheł. Dowiedziałem się, że lepiej jest stosować niską białą koniczynę, która nie zagłusza kapusty.
    Wiosną ubiegłego roku zasiałem koniczynę białą na 6 łóżkach, a na pozostałych 6 łóżkach - sałatę. Do czasu sadzenia kapusty pojawiły się już sadzonki. Posadzono kapustę, robiąc małą dziurkę za pomocą miarki. Pędy sałaty i koniczyny prawie nie ulegają zmianie. Sałata rosła bardzo szybko i szybko zakryła glebę, zagłuszając chwasty. Wokół roślin kapusty wyciągnąłem sałatkę i zostawiłem ją tam, przykrywając ziemię. Kapusta rosła szybko, koniczyna pozostawała w tyle, musieliśmy w niej chwasty, ale wkrótce rosła, pokrywając całą ziemię. Ziemia pod sałatą i koniczyną pozostawała zawsze wilgotna i grudkowata.
    I tak się stało. Zbiór zbierano jak zwykle, ale pchła krzyżowa nie uszkodziła kapusty. Na łóżkach było dużo gąsienic z sałatą, ale znalazłem też jeźdźca jeździeckiego na liściach. Na łóżkach z koniczyną było kilka gąsienic, chociaż wszystkie łóżka znajdują się w pobliżu.
    W ubiegłym roku kapusta przeszła przez płodozmian do innej działki, a ja tylko zasiał koniczynę. Lato było słabe, ale łóżka pokryte kapustą z koniczyną wymagały mniejszego podlewania.

    Aby karmić trawę domową zieloną trawą, wiele uprawia rośliny pastewne na swoich poletkach. A ile rośnie na jednym splocie?
    Stosuję sprawdzoną metodę: wysiewam więcej niż jedną uprawę paszy, ale kilka. Jednocześnie wybieram w taki sposób, aby stymulowały wzajemny rozwój. Do siewu biorę słonecznik, kukurydzę, sorgo cukrowe, sudańską trawę i soję. Zielona masa takiej mieszanki jest bardzo delikatna i soczysta, jednak wymaga regularnego podlewania. Siewam mieszankę pod koniec kwietnia - na początku maja (na północnych obszarach trzeba siedzieć w połowie maja). Na sto części biorę 0,4 kg nasion sudańskiej trawy, 0,1 kg cukrowego sorgo, 0,02 kg słonecznika i 0,6 kg kukurydzy i soi. Nasiona są zamknięte na głębokość 3-4 cm w rzędach. Są bardzo różne od siebie.
    przyjaciel na botanicznych i biologicznych cechach rośliny, posianych razem, stworzyć solidną ścianę, ponieważ każda z nich ma tendencję do wyprzedzania wzrostu. Zieloną masę usuwam na przełomie czerwca i lipca. Za pierwsze cięcie z jednego splotu otrzymuję co najmniej 700 kg zieleni. Najpierw zaczyna rosnąć trawa Sudanu i sorgo, co daje kolejne 200 kg zielonej masy w sierpniu, a trzecie koszenie następuje pod koniec września, a to ponad 200 kg doskonałej paszy. Tak więc od stu otrzymujemy ponad tonę zielonej masy na sezon.
    Wskazane jest wysianie nasion w trzech okresach w odstępie dziesięciu dni. W tym celu wybieram trzy rzędy po sto metrów kwadratowych. Następnie zielona masa wystarcza do bieżącego karmienia i zbioru na zimę.

    Sadzenie i pielęgnacja koniczyny (w skrócie)

    • Kwitnienie: pod koniec maja lub na początku czerwca prawie trzy miesiące.
    • Lądowanie: siew nasion w otwartym terenie - wczesną wiosną, gdy tylko śnieg się roztopi.
    • Oświetlenie: jasne światło słoneczne lub półcień.
    • Gleba: czarna gleba, gleba gliniasta lub piaszczysta o pH 6,0-6,5.
    • Podlewanie: średnio, średnio raz w tygodniu, rano lub wieczorem. W suszy podlewanej częściej.
    • Top dressing: tylko płynne opatrunki potasowo-fosforowe: sama roślina przyswaja azot z gleby.
    • Reprodukcja: ziarno.
    • Szkodniki: guzek i ryjkowce koniczyny.
    • Choroby: czerwona koniczyna wpływa na antraknozę, askohitoz, raka i rdzę.
    • Właściwości: Jest to nie tylko pasza, ale także żądana roślina lecznicza, która ma działanie moczopędne, napotne, żółciopędne, antyseptyczne, przeciwzapalne, wykrztuśne, hemostatyczne i ściągające.

    Koniczyna łąkowa - opis

    Koniczyna łąkowa jest rośliną dwuletnią lub wieloletnią, osiągającą wysokość od 15 do 55 cm, której łodygi są rozgałęzionymi, rosnącymi, trójlistkowymi liśćmi, z drobno zębatymi płatkami jajnikowymi. Liście są całe, rzęsate wzdłuż krawędzi. Luźne sferyczne kwiatostany główkowate siedzą w parach i często są pokryte górnymi liśćmi, a ich korona może być różowa, biała lub różnobarwna. Owocem koniczyny łąkowej jest fasola w kształcie jaja z jednym ziarnem z żółtawo-czerwonymi lub purpurowymi nasionami.

    Sadzenie łąki koniczyny.

    Koniczyna jest sadzona wczesną wiosną, zaraz po stopieniu się śniegu. Najlepiej rośnie w słońcu lub w półcieniu na czarnoziemach, glebach gliniastych i piaszczystych, gdzie wcześniej rosły zboża, ziemniaki, kukurydza lub korzenie. Koniczyna po koniczynie może być wysiana dopiero po pięciu latach. Wartość pH w miejscu powinna mieścić się w zakresie pH 6,0-6,5, aby kwaśna gleba musiała wapnić.

    Przed siewem teren w miejscu wykopuje się do głębokości bagnetu łopaty, oczyszcza z chwastów i wyrównuje, a po tygodniu rozprowadza złożony nawóz mineralny na powierzchni. Po kolejnych dwóch tygodniach, kiedy gleba osiada, rozluźnia się ją grabią, zwilża, po czym, wybierając bezwietrzny dzień, zaczynają siać. Starzone przez godzinę w wodzie i suszone dwuletnie nasiona koniczyny miesza się z suchą ziemią w stosunku 1: 5 i równomiernie rozprowadza w rzędach, a następnie spryskuje wierzchnią warstwę gleby. Duże nasiona pokryte są warstwą o grubości 4-5 cm, a małe - 1-2 cm, a wysiew wynosi około 10 g nasion na 1 m² działki. Podlewanie po siewie odbywa się za pomocą konewki z głowicą prysznicową, aby nie myć nasion spod cienkiej warstwy gleby. Nasiona koniczyny kiełkują w ciągu 5-10 dni.

    Dbałość o koniczynę łąkową.

    Najważniejszym punktem w pielęgnacji koniczyny łąkowej jest podlewanie, ponieważ przedłużająca się susza ma zły wpływ zarówno na dekoracyjność trawnika, jak i na jakość surowca leczniczego. Zbyt częste i obfite nawodnienie ma również zły wpływ na stan rośliny, chociaż koniczyna z białymi głowami jest pod tym względem bardziej odporna niż różowa. Koniczyna jest podlewana średnio średnio raz w tygodniu, wybierając godziny wczesnym rankiem lub wieczorem.

    Ponieważ koniczyna łąkowa przyswaja azot atmosferyczny za pomocą bakterii brodawkowych, potrzebuje tylko nawozów potasowo-fosforowych, które stosuje się w postaci płynnej. Jeśli koniczyna rośnie na żyznej glebie, opatrunek wierzchni wcale nie jest konieczny.

    Zdumiony koniczyna czerwona łąka choroby takie jak antraknoza, ascochitis, rak i rdza. Aby uniknąć zniszczenia koniczyny przez te infekcje, konieczne jest wybranie odmian odpornych na chorobę w celu wzrostu, należy je zdezynfekować przed siewem i zebrać lub kosić uprawę na samym początku kwitnienia. Ponadto niezwykle ważne jest, aby obserwować płodozmian i koniczynę w przypadku uszkodzeń nowotworowych, aby nie uprawiać roślin w tym obszarze przez co najmniej 7 lat. Przeciwko takim chorobom jak askohitoz i rdza skuteczne jest pylenie roślin koniczyny łąkowej proszkiem siarkowym, a antraknoza jest zwalczana środkami grzybobójczymi.

    Szkodniki koniczyny łąkowej są najbardziej znane z guzków i ryjkowców koniczyny. Wołki koniczyny uszkadzają liście, pąki i kwiaty koniczyny: jedna larwa owada może zniszczyć do 11 jajników. Aby uniknąć spadku plonów z powodu szkodliwej aktywności ryjkowców koniczyny i ich larw, konieczne jest koszenie upraw w okresie pączkowania. Wiosenne ryjki guzka niszczą punkt wzrostu podczas kiełkowania, a później ich larwa zjada wgłębienia w korzeniach i niszczy guzki koniczyny. Przeciwko tym szkodnikom trzeba będzie stosować insektycydy.

    Zbieranie koniczyny łąkowej

    Zbieraj koniczynę na siano na samym początku kwitnienia. Jeśli spóźnisz się ze zbiorem, jakość paszy pogarsza się, gdy roślina zmniejsza zawartość białka.

    Jako surowiec leczniczy stosuje się tylko kwiaty koniczyny czerwonej, które również usuwa się na początku kwitnienia. Po zebraniu kwiaty są cięte wzdłuż górnej łodygi i układane do suszenia w zacienionym obszarze ogrodu lub w półmrocznym, dobrze wentylowanym pomieszczeniu, w którym temperatura nie powinna przekraczać 35 ° C. Przechowuj surowce lecznicze w papierowych torebkach lub kartonach w suchym, ciemnym i chłodnym miejscu.

    Rodzaje i odmiany koniczyny łąkowej

    Dwa rodzaje koniczyny łąkowej są powszechne w kulturze: późno dojrzewające pojedyncze cięcie i wczesne dojrzewanie podwójnie cięte. Wczesna dojrzała koniczyna wyróżnia się szybkim rozwojem, obfitością zielonej masy, silnym rozgałęzieniem, gęstym liściem i zdolnością do tworzenia następstw. Późna koniczyna różni się morfologicznie od wczesnej koniczyny: ma dłuższe przylistki i większą liczbę międzywęźli - od 7 do 12. Późne odmiany dają dobre zbiory w pierwszej uprawie, ale ich zdolność do tworzenia następstw jest znacznie niższa niż wczesnych. Zimotrwała późna koniczyna jest jednak wyższa niż wczesna dojrzała.

    Spośród odmian koniczyny łąkowej najbardziej znane są:

    • Bursztyn - średnio wczesne, odporne na raka i odmiany korzeniowe, które zapewniają 2-3 roślinność w sezonie wegetacyjnym,
    • Długotrwały - wczesna dojrzała, wysokowydajna odmiana mieszańcowa zimowa odporna na hodowlę na skrzyżowaniu wczesno dojrzałych i przedkarpackich odmian Słuckich 33. Podczas sezonu wegetacyjnego koniczyna ta tworzy trzy sadzonki,
    • Odporny - wczesna dojrzała odmiana białoruskiej hodowli odpornej na zimę, odporna na odkostnianie i dająca dwie sadzonki na roślinność,
    • Tarnopol 2 - wysokojakościowa wczesna dojrzała i zimotrwała odmiana ukraińskiej hodowli, tworząca 2-3 koszenie w sezonie,
    • Maro - średnia klasa, odporna na raka i choroby korzeniowe, różnorodność niemieckiej selekcji,
    • Renova - odporna na suszę odmiana wysokowydajna, dająca dwie sadzonki na sezon,
    • Pratzavnik - wysoce produktywna odmiana białoruska odporna na suszę, charakteryzująca się zwiększoną odpornością na wyleganie i dająca średnio dwie sadzonki w sezonie wegetacyjnym.

    Кроме описанных, в культуре часто выращивают такие сорта клевера красного, как Яскравы, Долина, Мерея, Витебчанин, Слуцкий, Минский, Демена, Цудовны, Ранний-2, Трио, Ветеран, Алтын, Амос, Грин, Витязь, Гефест и другие.

    Лечебные свойства клевера лугового.

    Клевер луговой является востребованным лекарственным растением, поскольку обладает большим количеством ценных веществ. Чем полезен клевер луговой? Jego liście i kwiatostany zawierają minerały i witaminy, kwas salicylowy, karoten, flawonoidy, garbniki, fitoestrogeny, olejki eteryczne i tłuszczowe, błonnik i inne substancje niezbędne dla organizmu człowieka.

    Koniczyna od dawna stosowana jest w medycynie ludowej i oficjalnej, na jej bazie produkowane są leki, syropy i mieszanki, suplementy diety. Koniczyna jest wliczona w opłaty za leczenie różnych chorób. W domu służy do przygotowywania wywarów, nalewek i nalewek, które podobnie jak świeży sok roślinny są używane do płynów, kąpieli leczniczych i płukanek. Koniczyna jest dodawana do proszków, maści, szamponów, płynów, środków czyszczących i zabiegów na choroby skóry.

    Koniczyna ma działanie moczopędne, napotne, żółciopędne, antyseptyczne, przeciwzapalne, wykrztuśne, hemostatyczne i ściągające, dlatego stosuje się ją w leczeniu wielu dolegliwości. Na przykład buliony koniczyny leczą choroby nerek, dróg żółciowych, zapalenia przydatków i pęcherza moczowego, kamicę moczową, bóle głowy i zawroty głowy, osłabienie i niedokrwistość, gruźlicę płuc, krzywicę, zatrucie, krwawienie i hemoroidy. Rosoły i napary z kwiatostanów koniczyny usuwają nadmiar płynu z organizmu, a używając ich do płukania, leczą zapalenie dziąseł, ból gardła, zapalenie jamy ustnej.

    Ponieważ koniczyna ma działanie przeciwskrzepowe, jest stosowana w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego i miażdżycy. Preparaty koniczyny pomagają wzmocnić ściany naczyń krwionośnych, poprawiają stan żył, obniżają poziom cholesterolu we krwi, krwi i ciśnieniu wewnątrzczaszkowym, zwiększają hemoglobinę. Flawonoidy koniczyny nasycają tkanki tlenem, normalizują metabolizm, metabolizm tłuszczów i chronią organizm przed przedwczesnym starzeniem się.

    Koniczyna czerwona jest skuteczna w leczeniu wszystkich rodzajów nowotworów: oczyszcza śluz i krew, wstrzymuje wzrost komórek nowotworowych.

    Koniczyna łąkowa - przeciwwskazania.

    Stosowanie koniczyny łąkowej jest przeciwwskazane w takich chorobach i schorzeniach, jak żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, rak zależny od zewnątrz, biegunka, idiosynkrazja i ciąża. Preparaty koniczynowe nie są zalecane dla osób, które doznały udaru lub zawału serca.

    Przy długotrwałym stosowaniu leków koniczynowych siła działania u mężczyzn może się zmniejszyć, a u kobiet występuje opóźnienie miesiączki.

    Niepożądane jest używanie preparatów koniczynowych do leczenia dzieci poniżej drugiego roku życia, ale jeśli uważasz, że jest to konieczne, najpierw skonsultuj się z pediatrą.

    Właściwa uprawa koniczyny czerwonej

    Koniczyna czerwona to szybko rosnąca roślina, którą można zbierać trzy razy w roku. Roślina preferuje glebę drenażową, lekko kwaśną. Potas i fosfor powinny być umiarkowanie zawarte w glebie. Czerwona koniczyna uwielbia słoneczne miejsca, ale dobrze rośnie w półcieniu. Nie zaleca się wysiewu nasion zbyt głęboko. Po wysianiu muszą być obficie nalane. Łóżka koniczyny, przynajmniej na początkowym etapie jej wzrostu, są przydatne do regularnego chwastów.

    Właściwy zbiór roślin

    Koniczyna czerwona odnosi się do dzikich kwiatów. Musisz zebrać całą roślinę: korzenie, łodygi, kwiaty, liście. Wskazane jest, aby nie zbierać kwiatów brązowego odcienia. Lepiej jest preferować czerwone, różowe lub białe kwiaty - są młode i świeże. Jeśli koniczyna czerwona jest używana jako produkt spożywczy, jej kwiaty są częściej zbierane. Koniczyna ma przyjemny smak i aromat. Z liści rośliny okazuje się pyszna herbata.

    Główne właściwości lecznicze koniczyny czerwonej

    * Poprawia stan menopauzy

    Roślina ma korzystny wpływ na hormony żeńskie, może zmniejszyć uderzenia gorąca, pozbyć się bezsenności i wahań nastroju. Koniczyna czerwona zmniejsza niepożądane skutki uboczne przyjmowania niektórych leków, poprawia kondycję włosów i leczy skórę głowy.

    * Obniża poziom cholesterolu we krwi

    Z pomocą koniczyny czerwonej można normalizować poziom cholesterolu we krwi, co prowadzi do zmniejszenia ryzyka wystąpienia zawałów serca i udarów.

    Koniczyna czerwona zawiera wystarczającą ilość związków przeciwzapalnych, które zmniejszają wszelkie stany zapalne, poprawiają funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego. Herbata wytwarzana z roślin zmniejsza napięcie w naczyniach krwionośnych i tętnicach, co zapobiega rozwojowi choroby wieńcowej.

    * Zapobiega nowotworom

    Ta roślina lecznicza jest stosowana w celu zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka, pomaga mężczyznom uniknąć raka prostaty: wstrzymuje wzrost i rozmnażanie komórek nowotworowych. Koniczyna czerwona pomaga zwalczać raka piersi i endometrium.

    Wykorzystanie koniczyny czerwonej zmniejsza ryzyko rozwoju powszechnej choroby - osteoporozy, w której następuje utrata masy kostnej. Jest to często spowodowane niedoborem hormonu jajnika u kobiet w okresie menopauzy.

    * Leczy choroby wątroby

    Istotny organ - wątroba - filtruje toksyny i wytwarza żółć, która następnie trawi tłuszcze. Gdy nieprawidłowa czynność wątroby, toksyny nie są eliminowane z organizmu, co prowadzi do otyłości. Koniczyna czerwona, jako doskonały środek napotny, usuwa toksyny. Zdolność do stymulowania pocenia się, w celu usuwania toksyn przez pory skóry, pozwala na zastosowanie koniczyny czerwonej do leczenia egzemy, łuszczycy, trądziku i innych chorób skóry. Trawa stymuluje produkcję żółci, co prowadzi do utraty wagi.

    * Stosowany przeciwko infekcjom dróg oddechowych

    Infekcje dróg oddechowych, kaszel, zapalenie oskrzeli, koklusz i astma mogą być leczone czerwoną koniczyną, ponieważ roślina ma działanie wykrztuśne.

    * Pomaga pozbyć się lęku

    Koniczyna czerwona ma działanie uspokajające, ma pozytywny wpływ na komórki nerwowe. Łagodzi stres, łagodzi lęk u kobiet po menopauzie. W tym celu warto wypić herbatę z kwiatów rośliny.

    * Służy do pozbycia się głodu palenia.

    Używanie koniczyny czerwonej pomaga rzucić palenie. Jeśli chcesz palić, musisz żuć kwiaty koniczyny. Pomocne może być również dodanie koniczyny czerwonej do sałatek.

    Opis botaniczny

    Roślina ta jest powszechnie znana jako koniczyna łąkowa, a jej botaniczna nazwa w języku łacińskim to Trifolium praténse. Należy do rodzaju koniczyny z rodziny ćmy z rodziny strączkowych. Zwykle jest to wieloletnia trawa (czasami dwuletnia), dorastająca do wysokości 15–55 centymetrów.

    Kwitnie od czerwca do września czerwono-różowe luźne kwiaty rurkowe, zebrane w głowę, w kształcie kuli. Kwiatostany są czasami parami i mają heterogeniczny lub białawy kolor. Łodygi tej rośliny rosną na liściach-koniczynach.

    Owoce dojrzewają w sierpniu i październiku i wyglądają jak mała owalna fasola z jednym ziarnem. Nasiona te można wykorzystać do rozmnażania roślin. Koniczyna może również rosnąć wegetatywnie.

    Skład chemiczny

    Koniczyna zawiera te witaminy:

    • C, kwas askorbinowy,
    • B1, tiamina,
    • B2, ryboflawina,
    • E, tokoferol,
    • karoten.
    Trawa koniczynowa zawiera minerały, z których większość to wapń i fosfor. Obecne są także potas, magnez, żelazo, selen, chrom.

    • olejki eteryczne
    • taniny
    • glikozydy,
    • smoła,
    • oleje tłuszczowe
    • aminokwasy
    • kwasy organiczne
    • kumaryna
    • fitoestrogeny
    • flawonoidy (w tym kwercetyna, maakaiin).

    Właściwości lecznicze koniczyny czerwonej

    Ta bogata kompozycja daje koniczynie czerwonej szereg właściwości leczniczych:

    • przeciwzapalny,
    • przeciwdrobnoustrojowy,
    • przeciwgrzybiczy,
    • immunostymulujący,
    • odmładzający
    • tonik
    • przeciwutleniacz,
    • przeciwnowotworowy,
    • antyklerykalny,
    • sudorific
    • moczopędny,
    • wykrztuśny.

    Dla kobiet

    Na ciele kobiety otrzymującej to zioło wpływa następująco:

    • zwiększa libido,
    • ułatwia przepływ menopauzy,
    • Służy do zapobiegania wystąpieniu osteoporozy u kobiet z powodu menopauzy,
    • pomaga w bolesnych okresach, w chorobach zapalnych narządów żeńskich,
    • jest zapobieganie rakowi piersi i kobiecych organów
    • wspomaga produkcję kolagenu, co pozwala poprawić wygląd skóry i wygładzić zmarszczki.

    Dla mężczyzn

    Przydatne jest również, aby mężczyźni używali koniczyny czerwonej, ponieważ:

    • zwiększa libido, potencję,
    • pomaga w problemach z erekcją,
    • prowadzi profilaktykę raka prostaty,
    • czyści naczynia krwionośne z cholesterolu, który jest najczęściej podwyższony u mężczyzn.

    Wskazania do użycia

    Roślina ta jest stosowana w leczeniu następującej listy chorób:

    • choroby sercowo-naczyniowe (miażdżyca, wysoki poziom cholesterolu, nadciśnienie i inne),
    • przeziębienia i grypę (także w celu ich zapobiegania),
    • zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc,
    • choroby skóry, w tym wysypka u dzieci,
    • rany i oparzenia
    • zapalenie pęcherza moczowego
    • wyczerpanie fizyczne po chorobie lub stresie,
    • reumatyzm
    • biegunka i zaburzenia jelitowe,
    • zapalenie jajników i inne procesy zapalne w narządach żeńskich,
    • choroby wątroby i woreczka żółciowego.

    Szkoda i efekt uboczny

    Ta bioaktywna roślina nie powinna być spożywana w sposób ciągły. Jego długotrwałe stosowanie ze względu na obecność fitohormonów może zakłócać naturalny cykl lub prowadzić do impotencji. Najlepiej zastosować kurację.

    Koniczyna nie powinna być spożywana przed planowanymi operacjami i przez jakiś czas po niej, ponieważ roślina ta rozrzedza krew i może powodować krwawienie.

    Infuzja do użytku zewnętrznego

    Do użytku zewnętrznego przygotuj silny napar przy użyciu następujących składników:

    • trzy łyżki posiekanych surowców,
    • 250 ml wody.
    Zagotuj wodę i napełnij ją przygotowanym pojemnikiem z surowcami. Pozostaw do zaparzenia, aby ostygł i przefiltruj. Powstały wlew jest przemywany skórą ze skazą i innymi wysypkami, łuszczycą. Płyny z gazy lub bawełny stosuje się na rany i oparzenia, czyraki, ropnie. Mogą również wypłukać stan zapalny oczu, przepłukać gardło lub jamę ustną. Ta infuzja jest odpowiednia do podlewania w procesach zapalnych w pochwie, beli.

    Po schłodzeniu produkt jest umieszczany w lodówce: może być przechowywany przez nie dłużej niż dwa dni.

    Infuzja do użytku wewnętrznego

    Infuzja do użytku wewnętrznego składa się z następujących składników:

    • trzy łyżki stołowe surowców roślinnych
    • 1,5 szklanki czystej wody.
    Doprowadzić wodę do wrzenia i wlać do niej pojemnik z przygotowanym surowcem, odstawić na około godzinę i trzy razy dziennie jeść pół szklanki po jedzeniu.

    Napar ten będzie przydatny w przypadku migreny, szumu w uszach, miażdżycy, zwiększonego ciśnienia, bezsenności, a także w przypadku przeziębienia, kaszlu, zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc. Można go pić z niedokrwistością, wyczerpaniem, problemami mężczyzn i kobiet, w tym menopauzą.

    Nalewka na wódce

    Do przygotowania nalewek terapeutycznych należy stosować następujące składniki:

    • jedna szklanka świeżych głów koniczyny,
    • 0,5 litra wódki (alkohol).
    Umyte i wysuszone z łąki kwiatostanowej koniczyny włóż do przygotowanego pojemnika i wlej wódkę (alkohol). Szczelnie zamknij i nalegaj na ciemne miejsce na 14 dni. Odcedzić i przechowywać w ciemnej szklanej butelce z ciasno dopasowaną pokrywką (lub korkiem).

    Ta nalewka jest skuteczna w wysokim cholesterolu i miażdżycy.

    Aby obniżyć poziom cholesterolu, przyjmuje się go raz dziennie, 20 minut przed posiłkiem. W tym celu rozcieńczyć 15 ml nalewki w 50 ml czystej wody. Takie leczenie powinno trwać nie dłużej niż trzy miesiące.

    Jak zrobić herbatę

    Najprostszym i najprzyjemniejszym smakiem tej rośliny leczniczej jest użycie herbaty.

    Aby to zrobić, będziesz potrzebował:

    • jedna łyżeczka suszonych główek koniczyny,
    • 250 ml czystej wody.
    Zagotuj wodę i zalej szklanką kwiatostanów koniczyny, przykryj i pozostaw na 20 minut. Taką herbatę należy pić trzy razy dziennie na przeziębienie i kaszel, menopauzę, utratę siły. Doskonale oczyści naczynia krwionośne i układ limfatyczny, usunie żużle. Przebieg aplikacji wynosi 1,5 miesiąca.

    Jedna szklanka takiego leczniczego napoju w nocy pomoże ci zasnąć na bezsenność.

    W tym napoju możesz dodać trochę miodu. Za każdym razem powinieneś przygotować nową herbatę, ponieważ jest najsmaczniejsza i pachnie świeżością.

    Rosnąca koniczyna

    Na niektórych obszarach ta roślina łąkowa rośnie sama, ale możesz ją uprawiać samodzielnie. Przecież koniczyna czerwona jest dobrym pająkiem, doskonale wzbogaca glebę w azot, przywraca ją, pomaga pozbyć się chwastów. Ta piękna, poza leczniczą rośliną, nie tylko poprawi glebę, ale także nada jej miejscu dekoracyjny wygląd.

    Wybór lokalizacji i oświetlenia

    Koniczyna łąkowa jest wystarczająco odporna na zimno, ale nie toleruje silnych mrozów poniżej -7 ° C Nie lubi też wysokich temperatur - letnie upały są dla niego destrukcyjne. W pierwszym roku życia toleruje mróz do -17 ° C, ale w drugim i trzecim roku - nie poniżej -12 ° C Optymalny reżim temperaturowy dla wzrostu koniczyny łąkowej mieści się w zakresie od + 17 ° C do + 20 ° C.

    Ta roślina lubi dobre oświetlenie, ale normalnie toleruje cień. Dla niego uprawy zbożowe, ziemniaki i inne warzywa korzeniowe są dobrymi prekursorami.

    Przygotowanie gleby i nawozy

    Koniczyna czerwona uwielbia wilgoć, ale jej nadmiar może ją zniszczyć. Roślina ta lubi humus umiarkowanie wilgotny, bez obecności wody stojącej, gleby o niskiej kwasowości. Dobrze nadają się do tego gleby gliniaste o niskiej kwasowości. Nie lubi piasku, kwaśnej gleby zawierającej dużo soli.

    Przed siewem zaleca się wykopanie gleby około 30 cm i dokładne oczyszczenie terenu z chwastów, które zakłócą wzrost tej rośliny. Aby przyspieszyć proces, możesz użyć kultywatora.

    Dodanie nawozów fosforowo-potasowych w celu zwiększenia wydajności nie będzie zbędne. W tym celu doskonałe są nie tylko nawozy mineralne, ale także nawozy organiczne Optim-Humus, a także preparaty skutecznych mikroorganizmów glebowych (na przykład preparaty EM). W przyszłości nawożenie koniczyny odbywa się jesienią i wiosną.

    Siew i rozmnażanie

    Nasiona koniczyny przed posadzeniem, pożądane jest przetwarzanie rizotorfiną lub nitraginą. Proces ten przyczynia się do szybszego pojawiania się i rozmnażania bakterii brodawkowych, co z kolei ma pozytywny wpływ na wzrost tej rośliny. Koniczyna czerwona jest wysiewana w przygotowanej glebie wczesną wiosną, kiedy przeminie mróz.

    Jego nasiona są dość małe, więc muszą być wysiewane na głębokość 1-2 cm, a poziom siewu wynosi 170 gramów na sto metrów kwadratowych, ale przy ręcznym i późnym siewie standard ten zwiększa się o półtora raza.

    Choroby i szkodniki

    Koniczyna czerwona jest podatna na choroby takie jak antraknoza, rak, rdza, zapalenie ścięgna. Aby zmniejszyć ryzyko tych chorób, konieczne jest preferowanie odmian odpornych na choroby, a także traktowanie nasion przed siewem, aby kosić trawę na początku kwitnienia. W celu zwalczania takich chorób stosuje się specjalne odkurzanie proszkiem siarki i środkami grzybobójczymi.

    Szkodniki dla tej rośliny to ryjkowce, które infekują kwiaty - jedna larwa niszczy około 10 jajników. Aby kontrolować te szkodniki, koniczyna powinna być również skoszona przed kwitnieniem lub środkami owadobójczymi.

    Zbiór i przechowywanie surowców

    Koniczyna czerwona zbierana jest w okresie kwitnienia, od czerwca do września. Zbierz główki-kwiatostany razem z górnymi liśćmi, które zwykle są pokryte kwiatem.

    Koniczyna czerwona pomoże poradzić sobie z wieloma problemami zdrowotnymi. Ale odbiór tej rośliny zawierającej fitohormony nie powinien być długi, ponieważ może być szkodliwy. To uzdrawiające zioło może być użyte jako przyjemne do smaku herbaty, która będzie przydatna w przeziębieniach, bezsenności i menopauzie. Może być wysiewany na daczy nie tylko jako roślina lecznicza, ale także jako siderat.

    Obejrzyj film: Kiszonka z Koniczyny 2018 - GR Kazula (Sierpień 2020).

    Загрузка...

    Pin
    Send
    Share
    Send
    Send