Ogólne informacje

Funkcje pielęgnacji cykuty kanadyjskiej

Pin
Send
Share
Send
Send


Rodzaj Tsuga obejmuje kilka zimozielonych gatunków drzew iglastych, od miniaturowych, których wysokość nie przekracza jednego metra, do 25-metrowych olbrzymów. Ciemnozielone igły liniowe na krótkich ogonkach pokrywają cienkie gałęzie tej rośliny. Szyszki są małe, wiszące, ich zdrewniałe łuski, ale nie sztywne. Kiedy pąki dojrzewają, pozostają na drzewie przez długi czas bez rozpadu.

Jednym z najczęściej uprawianych gatunków jest cykuta kanadyjska. Jest to wysokie drzewo o wyprostowanym pniu i nierównomiernie rozłożonej koronie. Poziome, lekko zwisające gałęzie pokryte ciemnozielonymi płytkimi igłami. Łuskowata kora, brązowy, z wiekiem nabiera szarawego odcienia. Szyszki o długości do 2,5 cm, owalne, pierwsze zielone, ale ostatecznie stają się brązowe. Roślina jest jednopienne, na jednej gałęzi znajdują się stożki męskie i żeńskie. Nasiona są małe, ze skrzydłami.

Naturalne warunki uprawy

W naturze cykuta rośnie w Ameryce Północnej, na obszarach o wilgotnym chłodnym klimacie. Gęsta korona tych roślin tworzy wyjątkowy zrównoważony ekosystem w niższych warstwach lasu cykuty. niska temperatura i wysoka wilgotność. Hemlock jest bardzo odporny na cienie - pięć procent słonecznych, jasnych dni wystarczy w ciągu roku, aby roślina otrzymała ilość światła niezbędną do rozwoju.

Dorastanie

Kanadyjski shugu jest uprawiany w parkach i ogrodach jako kultura dekoracyjna. Krzaczaste formy są używane do tworzenia żywopłotów, a duże okazy są używane do nasadzeń pojedynczych lub grupowych.

Rośliny sadzi się wiosną lub w środku jesieni. Gleba jest korzystnie mokra, z wysoką zawartością gliny. Około 3 dni przed sadzeniem stosuje się nawozy mineralne i próchnicę na glebę. Do sadzenia stosuje się zwykle małe, ale dobrze uformowane, mocne okazy o zwartej bryle ziemi chroniącej system korzeniowy. Jeśli grupa sadzi, należy wziąć pod uwagę odległość między drzewami. Dla normalnej przestrzeni rozwojowej między sadzonkami powinien wynosić co najmniej 1,5 metra. Przy sadzeniu młodych roślin należy przestrzegać następującej kolejności:

  1. Przygotuj głębokość studzienki 75 centymetrów.
  2. Aby zapewnić dobry drenaż, dno studzienki jest pokryte 15-centymetrową warstwą piasku.
  3. Z góry ułożyć niewielką warstwę mieszanki gleby składającej się z liści, darni i piasku.
  4. Sadzonka jest opuszczana do dołu, tak że szyjka korzenia znajduje się na poziomie krawędzi dołu i jest pokryta ziemią.
  5. Następnie roślina jest dobrze podlewana (nie mniej niż wiadro wody na każdą sadzonkę) i ściółka z korą lub zrębkami.

Hemlock jest rośliną odporną na cienie, ale wymaga także wilgotnego powietrza. W gorącej porze roku zaleca się spryskiwanie dwa razy w tygodniu i, jeśli to konieczne, podlewanie.

Szarańcza kanadyjska jest odporna na niskie i wysokie temperatury. Jednak w zimnych regionach młode rośliny powinny być w listopadzie pokryte torfem i suchymi gałęziami. W kwietniu schron można usunąć.

Kanadyjskie odmiany Csuga

Najczęstsze typy to::

  • Dzheddelokh - karłowata roślina o półkolistej formie z gałęziami umieszczonymi na spirali. Igły są małe, w kolorze jasnozielonym. Poduszka koronkowa, gęsta.
  • Karłowata odmiana tej rośliny - Nana nie przekracza jednego metra wysokości. Igły są zielone, błyszczące, do dwóch centymetrów długości, gałęzie są grube, krótkie, zwisające łukowato.
  • Forma płaczu przedstawia Pendula. Jest to szerokie drzewo z wieloma pniami. Rozgałęzia się pod kątem prostym od pnia, a następnie zawiesza się ostro, co umożliwia tworzenie standardowych próbek, zaszczepiając Pendulu na prostym pieńku.

Hodowla

W kulturze najczęściej propagowane przez półpasiec, ale możliwe jest również rozmnażanie nasion. Aby utworzyć oryginalne formularze za pomocą szczepień w głównym widoku.

Dekoracyjne okazy są rozmnażane przez sadzonki półdrzewne. We wrześniu są one wycinane z pędów bocznych i sadzone w mieszance lądowej w nieogrzewanym pomieszczeniu. Gdy powstają korzenie, sadzonki są sadzone w doniczkach jeden po drugim, a młode rośliny sadzone są w otwartym terenie po 2 latach.

Nasiona wysiewa się w chronionym miejscu. Dorosłe sadzonki są sadzone w oddzielnych pojemnikach. I sadzone w stałym miejscu za 2-4 lata, w zależności od rodzaju.

Choroby i szkodniki

Owady, z których cierpi cykuta:

  • Igły rośliny żywią się larwami ćmy języka. Igły dotkniętego chorobą drzewa stają się brązowe i opadają.
  • Wzrost igieł sosnowych hamuje wzrost drzew.
  • Pajęczyna powoduje brązowe plamy, a tym samym utratę dekoracyjności.
  • Kleszcz igły roztoczy powoduje żółknięcie, a następnie odcięcie igieł, zasysając sok rośliny.
  • Adelges tsugae jest prawdopodobnie najbardziej niebezpiecznym szkodnikiem, odpornym na niekorzystne czynniki i zdolnym do szybkiego namnażania. Ten mały owad uderza w duże lasy na rozległych obszarach, niszcząc rezerwy składników pokarmowych rośliny i utrudniając rozwój i wzrost drzew.

Choroby cykuty głównie grzybowe. Najczęstsza zgnilizna korzenico powoduje spowolnienie wzrostu i śmierci rośliny.

W naturalnych siedliskach niektóre gryzonie uszkadzające korę stają się szkodnikami. Amerykański zając może całkowicie obgryzać korę młodego drzewa.

Roślina będzie mniej narażona na choroby i ataki szkodników, jeśli cykuta jest uprawiana na glebie nie wapiennej, wystarczająco wilgotnej, w miejscu chronionym przed wiatrem.

Przydatne właściwości

Drewno Tsugi jest trwałe i nie zawiera prawie żadnej żywicy, jest łatwe w obróbce i malowaniu.

Kora tej rośliny jest źródło garbników i jest stosowany w przemyśle skórzanym. Jednocześnie wywar z kory stosuje się jako środek ściągający, a olejki eteryczne uzyskane z kanadyjskiej kanadyjki używane są do inhalacji i wytwarzania maści leczniczych.

Olejki eteryczne są również składnikami kompozycji perfum stosowanych w produkcji detergentów i odświeżaczy powietrza.

Dodawanie artykułu do nowej kolekcji

Na obszarach najczęściej sadzono sosnę, tuję i jodłę. Ale jest jeszcze jedna zimozielona roślina, która również jest bezpretensjonalna pod jej opieką i przetrwa dobrze na środkowym pasie - to jest cykuta. Na naszych szerokościach geograficznych występuje tylko jeden gatunek - cykuta kanadyjska.

Kanadyjska kanada (tsuga canadensis) świetnie wygląda zarówno w sadzeniu grupowym, jak i pojedynczym. Wysokie rośliny są wykorzystywane do tworzenia żywopłotów, a odmiany karłowate nadają się do ogrodów skalnych.

Opis kanadyjskiej Csugi

Szydełka ma szeroką koronę w kształcie stożka, zwisającą z gałęzi pokrytych brązową łuszczącą się korą z głębokimi pęknięciami. Igły - błyszczące, płaskie, ciemnozielone. Miękkie igły (do 1,5 cm długości) ułożone są w dwóch rzędach na wystających wkładkach z liści, na odwrotnej stronie mają dwa wąskie białe paski. Już w wieku 1 roku na roślinach pojawiają się guzki o długości do 2,5 cm z cienkimi łuskami.

W korze kanadyjskiej cykuty zawiera 8-14% garbników. A w igłach - 3-5 razy więcej witaminy C niż w soku pomarańczowym

Wybór sadzonek tsugi

Do sadzenia wybierz sadzonki w pojemnikach. Przed zakupem musisz dokładnie obejrzeć drzewo. Powinien mieć nie więcej niż 0,5 m wysokości, o zdrowych gałęziach o intensywnym kolorze. Powinieneś również zwrócić uwagę na system korzeniowy. Jeśli kiełkujące korzenie są widoczne w doniczce, a nie są przewrócone w jednym pokoju, to ta młoda roślina jest całkiem odpowiednia do sadzenia na miejscu.

Gdzie i jak posadzić kanadyjską cykutę?

Do uprawy lepiej jest zbierać zacienione i półcieniste miejsca, jak na słońcu, zwłaszcza wiosną, igły mogą się palić. Hemlock jest dość bezpretensjonalną rośliną, ale warto wybrać odpowiedzialne podejście do wyboru miejsca uprawy, ponieważ roślina nie toleruje przeszczepów. Nie powinieneś sadzić kudłaty na wietrznych obszarach, a także wzdłuż drogi, ponieważ to drzewo nie toleruje zanieczyszczenia powietrza.

Roślina preferuje świeżą, wilgotną, zakwaszoną, dobrze przepuszczalną glebę z dużą ilością składników odżywczych. I uwaga: cykuta nie toleruje stojącej wody.

Lądowanie jest wykonane koniec kwietnia do połowy maja albo od sierpnia do września. Wgłębienie sadzenia powinno być dwa razy większe niż system korzeniowy sadzonki, nie mniej niż 70 cm głębokości.

Krok 1 Przykryj dno studzienki grubym piaskiem (warstwa około 15 cm), aby zapewnić roślinie dobry drenaż.

Krok 2. Wypełnij jamę mieszanką ziemi darniowej, gleby liściastej i piasku w stosunku 2: 1: 2. Lub mieszankę kompostu z glebą ogrodową w równych proporcjach.

Krok 3. Zanurz drzewko ziemistym gruzem w jamie i posyp resztą gleby. W tym przypadku ważne jest, aby nie napełniać szyjki korzenia cykuty (miejsce przejścia korzeni w łodygę).

Krok 4 Po posadzeniu zalać dużą ilością xugu (około 1 wiadra wody na każdą sadzonkę) i zmielić korę, żwir lub zrębki.

Kiedy nasadzenia grupowe muszą uwzględniać odległość od jednego drzewa do drugiego. Aby rośliny rosły normalnie pod względem szerokości, odstęp między nimi musi wynosić co najmniej 1,5-2 m.

Hemlock jest rośliną kochającą wilgoć, więc mulcz służy do ochrony wilgoci.

Kanadyjska Pielęgnacja Hemlock

Podobnie jak większość drzew iglastych, cykuta wymaga regularnego podlewania. Podlewaj drzewo co tydzień. Na 1 metr kwadratowy wydaj około 10 litrów wody. Raz w miesiącu drzewo lubi brać „prysznic”, więc nie zapominaj o rozpylaniu korony.

Hemlock nie wymaga stałego nawożenia, wystarczy karmić go kompostem jesienią lub wiosną. Ale nie przesadzaj: drzewo to nie lubi. Wystarczy rozcieńczyć 200 g nawozu w 10 litrach wody.

Oprócz kompostu mieszanina o wysokiej zawartości fosforu, potasu i innych pierwiastków śladowych będzie również odpowiednia dla tsugi, ale przeciwnie, nawozy azotowe są przeciwwskazane.

Ponieważ cykuta rośnie bardzo powoli, nie potrzebuje ścinania. Jeśli jednak gałęzie dotykają ziemi, są najlepiej cięte, aby uniknąć gnicia.

Aby zima nie miała szkodliwego wpływu na piękno Kanady, w październiku i listopadzie roślina musi być obficie podlewana. Następnie późną jesienią, przed początkiem mrozów, cykuta powinna być pokryta świerkowymi gałęziami lub spanbond.

Tylko młody Tsugi potrzebuje obowiązkowego schronienia.

Ponieważ roślina jest niebezpieczna, nie tyle mróz, co śnieg. Dlatego należy go okresowo upuszczać z gałęzi, aby się nie złamały.

Obecnie cykuta jest rzadko stosowana w projektowaniu krajobrazu. I to jest niesprawiedliwe! Przecież nie jest gorszy niż inne evergreeny, które mogą ozdobić Twój ogród i nie wymagają zbytniej uwagi.

Główne odmiany cykuty kanadyjskiej: zdjęcia i opis gatunków drzew iglastych

Poniższy opis odmian tego drzewa iglastego daje ogólne pojęcie o odmianach, które można stosować w różnych regionach naszego kraju. Są to najbardziej odporne na zewnętrzne niekorzystne czynniki roślin o silnym systemie korzeniowym i doskonałych właściwościach dekoracyjnych. Główne odmiany kanadyjskiej cykuty są hodowane przez hodowlę. Dzika roślina tej rasy ma dużą liczbę raczej nieprzyjemnych właściwości, w tym nierównomierny wzrost gałęzi i masy iglastej.

Poniżej przedstawiono główne odmiany kanadyjskiej cykuty na zdjęciu i oferują krótkie opisy odmian drzew iglastych:

Kanadyjska cykuta „Jeddeloh” (Gedeloh)

Ta roślina ma półkolisty kształt, karzeł.

Gałęzie są ułożone spiralnie.

Igły są twarde, mają około 8-16 milimetrów długości i do jednego do dwóch milimetrów szerokości, w kolorze jasnozielonym.

Kanadyjska cykuta „Pendula” (Płacz)

Roślina ta jest płaczącą formą kanadyjskiej cykuty.

Kanadyjska cykuta jest prostym, szerokim drzewem, ma wiele pni, nie ma pnia lidera.

Osiąga wysokości i szerokości do 2,5-3,5 metra.

Szyszki na krótkim gąszczu, owalne, o długości od półtora do dwóch centymetrów.

Kanadyjska cykuta „Nana”

To jest forma karłowata. Na wysokości rośnie do jednego metra.

Gałęzie są krótkie, wystające.

Igły mają około dwóch centymetrów długości i jeden milimetr szerokości, zielone, błyszczące na górze.

Pin
Send
Share
Send
Send