Ogólne informacje

Właściwości lecznicze portulaki i przeciwwskazania do jej stosowania

Portulac jest szeroko reprezentowany w kuchni na Kaukazie, w basenie Morza Śródziemnego i Azji. Ponieważ zieleń tej rośliny ma cierpki, kwaśny smak, odświeża i gasi pragnienie. Liście i pędy lubią dodawać do sałatek i zup. Nawet marynowany portulac może zastąpić kapary w potrawach, które często dodaje się do mięsa. W Australii nasiona portulac są spożywane w taki sam sposób jak w Rosji, nasiona słonecznika. Trawa jest czasami używana jako roślina ozdobna. Jako lekarstwo używaj liści, pędów i nasion tej kultury.

Pole chwastów pod mikroskopem

W starożytnych Chinach przez kilka stuleci używano niesamowitej trawy do celów leczniczych. Jednak tylko skład portulaki, ujawniony poprzez eksperymenty laboratoryjne, pomógł określić, jak jest przydatny i gdzie można go użyć. Standardowo roślina zawiera ponad 80% wody. Wszystko inne spada na:

  1. Substancje azotowe, barwiące i gorzkie.
  2. Celuloza.
  3. Węglowodany. Zawiera glukozę, fruktozę, sacharozę, maltozę i galaktozę.
  4. Saponiny.
  5. Kwasy organiczne / tłuszczowe: szczawiowy, oleinowy, stearynowy, linolowy i palmitynowy.
  6. Alkaloidy.
  7. Kompleksy witaminowe (grupy PP, C, B, K i E).
  8. Makro i pierwiastki śladowe. Wysoka zawartość wapnia, magnezu, sodu, żelaza i cynku.
  9. Żywica, białko i związki śluzowe.
  10. Białka.
  11. Odmiany karotenu.

Podobnie jak wszyscy inni przedstawiciele flory, portulaka jest lekiem. Z niego przygotowuje się napary, wywary i oleje. Mimo to homeopatia oznacza skrupulatne przestrzeganie technik i proporcji gotowania. Ta terapia jest znacznie dłuższa. W niektórych przypadkach ma wiele skutków ubocznych. Dlatego musisz być szczególnie uważny. Ważne jest, aby utrzymywać suszoną trawę w normalnych warunkach, tak aby nie kwitła, a także nie pokryła się pleśnią.

Przygotowanie surowców odbywa się zarówno latem, jak i jesienią. Liście zbiera się przed początkiem września, a nasiona - w sierpniu. Suszona kultura w zwykły sposób: w suchym i dobrze wentylowanym miejscu.

Uzdrowienie portulaki i przeciwwskazania

Powyższa lista głównych składników pokazuje, w jak wielu obszarach medycyny można zastosować piękny chwast. Każda pojedyncza grupa substancji leczniczych ma niesamowity wpływ na organizm ludzki. W związku z tym zakład jest używany w następujący sposób:

  • moczopędny,
  • antytoksyczny,
  • antyhelmintyczny,
  • oczyszczanie krwi i zatrzymanie krwawienia,
  • przeciwgorączkowe
  • przeciwzapalny,
  • obniżenie poziomu cukru
  • antybakteryjny,
  • przeciwbakteryjny.

Warto zauważyć, ale często portulaka jest używany jako środek przeczyszczający. Chociaż w innych przypadkach, jego napary są używane do zwalczania zaburzeń jelitowych. Taki kontrast tłumaczy się wszechstronnością niezwykłego zioła i, oczywiście, recepturami jego przygotowania.

Mięsiste liście chwastów są często nakładane na miejsce ukąszeń owadów, a co najważniejsze, węże. Niektórzy mielą je na soczyste papki i kompresują rany.

Działania te powinny być uzupełnione unikalną zdolnością kultury do oczyszczenia ciała. Jego składniki przywracają narządy na poziomie komórkowym. Konieczne jest zwrócenie uwagi na takie lecznicze właściwości portulaki ogrodowej dla osób cierpiących na złożone choroby wątroby, a także nerek.

Wygląd

Portulaka ogrodowa, lat. Portúlaca olerácea u ludzi ma jeszcze kilka nazw: butterlak, flea, sosonka, dandur, udko z kurczaka. Również znana nam wszystkim nazwa „mat” również się do niej odnosi.

Ta bezpretensjonalna roślina jednoroczna z soczystymi liśćmi i kształtem przypomina „drzewo pieniędzy”. Pędy, podobnie jak liście, soczyste i mięsiste, mogą osiągnąć wysokość 60 cm. Butterlac kwitnie od czerwca do września małymi żółtymi pąkami, a nasiona dojrzewają w torebkach nasiennych.

Istnieje wiele odmian danur - około 200. Wielkokwiatowe, pomarańczowe, wiśniowe itp. Gatunki te różnią się kształtem i kolorem kwiatostanu, liści i łodyg.

W Azji i na Kaukazie kosa jest wykorzystywana jako warzywo, jako składnik gulaszu, sałatek, a także marynowana jako osobne naczynie i zwijana w słoiki, bez utraty właściwości smakowych.

Nie jest jasne, skąd pochodzi dandur, istnieje wersja, która pierwotnie rosła w ciepłych regionach Azji Południowo-Wschodniej, ale potem „osiadła” i pomyślnie osiedliła się w innych częściach planety.

Korzyści z kwiatów i liści terapeutycznego „chwastu” dla ludzkiego ciała

Pomimo złej sławy chwastów, pchła zawiera ogromną ilość niezwykle użytecznych dla ludzkiego ciała substancji i pierwiastków śladowych. Bogata kompozycja pozwala traktować takie dolegliwości jak:

- niektóre choroby skóry,

- odchylenia w pracy układu krwionośnego,

- zaburzenia układu nerwowego,

To tylko krótka lista chorób, z którymi nimfa skutecznie walczy.

Substancje, które są częścią zakładu

Skład terapeutycznego chwastu jest naprawdę bogaty.

Witaminy: A, RE, B1, B2, B4, B5, B6, B9, C, PP, NE.

Mikro- i makroelementy: C, Ka, Mg, Na, P, Fe, Mn, Cu, Se, Zn.

Najcenniejsze aminokwasy: alanina, cysteina, tyrozyna, metionina, arginina, walina, fenyloalanina, tryptofan, treonina, alanina, kwas asparaginowy.

Oczywiście ten zestaw ma swoje przeciwwskazania.

Przydatne właściwości portulaki ogrodowej dla chorób układu moczowo-płciowego

Ze względu na zawartość noradrenaliny w maśle, jego napary i wywary normalizują pracę nadnerczy, ponieważ to noradrenalina jest bezpośrednio zaangażowana w ich pracę.

Dandur pomaga również organizmowi w uwalnianiu insuliny, która jest również zaangażowana w pracę kory nadnerczy.

Zioło ma działanie przeciwzapalne i doskonale zwalcza procesy zapalne w pęcherzu moczowym, na przykład w zapaleniu cewki moczowej lub zapaleniu pęcherza moczowego, a miejscowe stosowanie przyczynia się do łagodzenia procesów zapalnych błony śluzowej. Ma działanie moczopędne.

Cudowny chwast znany jest jako zielony uzdrowiciel z czasów Hipokratesa. Na przykład w starożytnej Grecji zastosowano masło w leczeniu rzeżączki.

Zastosowanie w chorobach układu sercowo-naczyniowego

Kompozycja zawiera substancje, które przynoszą nieocenione korzyści dla ludzkiego układu sercowo-naczyniowego.

Zioło pomaga rozrzedzić krew, zapobiega tworzeniu się skrzepów krwi, usuwa również nadmiar cholesterolu z organizmu, normalizuje serce, zwiększa ciśnienie krwi, rozszerza naczynia krwionośne.

Jest stosowany w leczeniu profilaktycznym z ryzykiem rozwoju choroby wieńcowej.

Inny duduk pomaga w rozwoju czerwonych krwinek. Ale przed leczeniem maślakiem konieczne jest zapoznanie się z przeciwwskazaniami.

Stosowanie ziół leczniczych w diecie

Portúlaca olerácea jest używany przez człowieka nie tylko do przygotowywania wywarów, nalewek i maści na jego podstawie.

Ponadto sam frajer ma niezwykły, wyraźny smak i od dawna jest częścią wielu dań na Kaukazie, w Azji i niektórych krajach południowych.

Liście maślanki soczyste, mięsiste i cierpkie. Doskonale uzupełnia sałatkę witaminową i korzyści, będąc składnikiem kulinarnym.

Zawiera błonnik, niezbędne i nieistotne aminokwasy, witaminy i pierwiastki śladowe. Liście rośliny doskonale nasycają, stępiają uczucie głodu, nasycając ciało masą składników odżywczych.

Ponadto służą jako przeciwutleniacz i delikatnie wydalają z organizmu toksyny i inne szkodliwe substancje.

Przeciwwskazania do korzystania z ogrodu portulaca

Pomimo licznych właściwości leczniczych, zioło ma również przeciwwskazania, jak w przypadku każdego leku.

- dandur nie jest stosowany w okresie ciąży i laktacji, ponieważ substancje w jego składzie zwiększają ciśnienie krwi, pobudzają ośrodkowy układ nerwowy, są silnym tonikiem, dlatego są szkodliwe dla płodu i ciała kobiety w ciąży,

- także zielona medycyna ma przeciwwskazania dla osób o zwiększonej pobudliwości, padaczce, z zaburzeniami układu wegetatywnego,

- trawy nie można używać dla osób z wysokim ciśnieniem krwi, a także dla problemów z funkcjonowaniem układu sercowo-naczyniowego,

- Nie używaj również Portúlaca olerácea w przypadkach, gdy występuje napięcie nerwowe.

Kiedy zbierać i zbierać Portúlaca olerácea?

Najbardziej przydatne w ogrodzie portulaki są łodygi i liście, a także nasiona i rzadziej kwiaty. Wszystko to dotyczy części nadziemnej. Kolekcja jest wykonana latem, w czasie, gdy wysokość pędów osiąga co najmniej dwadzieścia centymetrów. Pędy rosną do tej długości w ciągu zaledwie miesiąca.

Ze względu na fakt, że Portúlaca olerácea rośnie wyjątkowo szybko, można ją zbierać przez cały sezon wegetacyjny, ale do momentu dojrzewania nasion. Z wyłączeniem tych przypadków, gdy nasiona są zbierane do celów leczniczych.

Wielu zielarzy radzi zebrać wszystkie rośliny, zaczynając od wschodu słońca, a kończąc na 16 godzinach wieczorem. Wynika to z biorytmów, godzin czuwania i odpoczynku.

Można wysuszyć zebrane w dobrze wentylowanym miejscu, wieszając belki do góry nogami pod sufit lub na strych, unikając bezpośrednich promieni. Dużych wiązek nie da się wysuszyć, ponieważ mogą się zdarzyć debaty, a jako lek, suszone pędy nie będą już używane.

Po przygotowaniu i wysuszeniu roślina może zostać zmiażdżona i przechowywana w chusteczce lub papierowej torbie w ciemnym chłodnym miejscu przez okres nie dłuższy niż 1 rok. Po upływie tego okresu właściwości lecznicze znikają.

Używaj z nadwagą

Konieczne jest dodanie 1 łyżki posiekanych ziół do szklanki wrzącej wody. Gotować na małym ogniu przez 5 minut, następnie wyjąć z ognia, wlać do termosu i odstawić na półtorej godziny. Po tym bulionie można użyć 1 łyżkę stołową, 3 razy dziennie przez 10-15 minut przed posiłkami. Ten przepis jest również stosowany w leczeniu chorych stawów.

Choroby przewodu pokarmowego

Zagotuj 1 łyżkę porcji ogrodowych w 200 ml wody, następnie pozwól, aby zaparzył, przefiltrował, wypił 2 łyżki stołowe 3 razy dziennie przed posiłkami.

Miejmy nadzieję, że z czasem nie tylko tradycyjna medycyna, ale także medycyna klasyczna wykorzystają lecznicze właściwości dandur dla dobra człowieka. Błogosławię cię!

Czym jest portulaka

Czym jest portulaka, właściwości lecznicze i przeciwwskazania, jakie są korzystne właściwości tej rośliny, to wszystko jest bardzo zainteresowane tymi, którzy prowadzą zdrowy tryb życia, obserwują ich zdrowie i interesują się tradycyjnymi metodami leczenia, w tym przy pomocy ziół i przypraw . Postaramy się więc odpowiedzieć na te pytania w następnym artykule.

Portulaka ogrodowa to coroczne zioło reprezentujące rodzinę Portulaca. Jego ojczyzna jest prawdopodobnie regionem półkuli wschodniej o klimacie tropikalnym i zachodnich regionach Indii. Obecnie rośnie w Azji Mniejszej, Mongolii, Japonii, Chinach, Europie Południowej i Środkowej. Na terytorium Rosji jest szeroko rozpowszechniony na Dalekim Wschodzie, w części europejskiej i na Kaukazie.

Portulac ma leżącą łodygę o gładkiej powierzchni. Średnia długość wynosi 30–40 cm, liście są siedzące i odwrotnie jajowate. Górne są przeciwne, niższe - w spirali.

Małe kwiaty są zabarwione na żółto i tworzą pęczki w kątach liści lub między gałęziami łodygi. Okres kwitnienia rozpoczyna się w czerwcu i trwa do września. Owocem jest pudełko o kształcie kulistym lub jajowym. Dojrzewanie następuje we wrześniu.

Portulak to roślina kochająca ciepło, która dobrze znosi suszę. Umiera nawet z lekkim cieniowaniem. Dobrze się rozwija na glebach suchych piaszczystych i kamienistych. Słabe transfery.

Uprawiane jako uprawa ogrodowa portulaka reprodukują głównie metodę nasion. Zebrane jesienią nasiona są wstępnie kiełkowane, wysiewane w lutym. Sadzonki są przeszczepiane do małych doniczek, podczas gdy rośliny tworzą dodatkowe oświetlenie.

W otwartym terenie sadzonki sadzi się w ciepłe dni, umieszczając łodygi w odstępach co najmniej 15 cm Liście można ciąć miesiąc później po wzejściu i przed okresem kwitnienia.

Opieka to regularne podlewanie, odchwaszczanie z chwastów, nawożenie i przerzedzanie. Pierwsze przerzedzenie przeprowadza się w fazie jednego lub dwóch prawdziwych liści. Nawożenie przeprowadza się, gdy zieleń jest cięta za pomocą naparu popiołu (200 g popiołu, aby nalegać na dzień w 10 l wody). Podczas uprawy przez sadzonki pierwsze cięcie zieleniny odbywa się w ciągu 20-30 dni, a następnie - przed kwitnieniem. Pełne zbiory zieleni przeprowadza się 2-3 razy w sezonie: po pierwsze, roślina jest cięta na wysokości 5 cm od ziemi, podlewana i karmiona roztworem dziewanny (1:10). Po odrastaniu (po 25-30 dniach), pociąć i powtórzyć i nakarmić ponownie.

Zapach portulaka jest słaby, smak jest słaby, cierpki, orzeźwiający. Używane przed kwitnieniem. Odetnij młode pędy z liśćmi. Później, po kwitnieniu, liście stają się twarde, ostre w smaku.

Liście, wierzchołki łodyg i kwiaty portulaki są doskonałymi zielonymi sałatkami witaminowymi, które są używane głównie do kwitnienia, podczas gdy liście i łodygi są delikatne i soczyste.

Jego zielenie mają cierpki, lekko kwaśny, lekko słony, orzeźwiający smak. Liście zawierają witaminy C i E, prowitaminę A, a także cenne, łatwo przyswajalne białko, kwasy tłuszczowe, alkaloidy, kwasy organiczne, węglowodany, substancje żywiczne i śluzowe, sole mineralne. Nasiona Portulaca zawierają ligninę i olej tłuszczowy.

Świeże liście i wierzchołki łodyg z kwiatami są duszone, smażone, spożywane na surowo w sałatkach, gotowane w barszczu, zupach i sosach. Zieloni są marynowane i używane w daniach mięsnych i rybnych. Wiosną, gdy liście są jeszcze młode, sałatka z nich przygotowywana jest z olejem roślinnym i octem. Nadaje się do wszystkich zup, dań warzywnych, szpinaku, sosów, ryżu i makaronu. Świeże, drobno posiekane liście portulaki podawane są z twarogiem, sałatkami, pomidorami i ogórkami.

Co to jest użyteczny ogród portulaka

Ogród portulaka - najstarsza roślina lecznicza i spożywcza. W starożytności służyła jako roślina magiczna. Został położony na łóżku, aby pozbyć się koszmarów. Portulac rozrzucił się po domu, aby roznieść szczęście. Wierzono, że portulaka stale noszona sama w sobie przyciąga miłość i szczęście, chroni przed siłami zła. Wojownicy nosili portulaki dla ochrony w bitwie.

W dawnych czasach arabscy ​​lekarze radzili leczyć cukrzycę za pomocą portulaki, używali jej do usuwania brodawek, róży skóry, usuwania trądziku na głowie (mycia go wywarem z ziół w winie).

W starożytności uważano, że nasiona portulaki oczyszczają ciało.

Liście i nadziemne części rośliny były używane w sałatkach, aby zapobiec skutkom pijaństwa. Sok z części nadziemnej zmieszanej z gotowanym winem został podany do kojca jako antidotum. Proszek nasienny Portulac zmieszany z miodem przyjmowano doustnie w leczeniu astmy oskrzelowej.

Liście Portulac były używane w Rosji jako środek gojenia ran i środek przeciw toksyczny dla ukąszeń jadowitych węży i ​​owadów, dla trichomonas colpitis, chorób wątroby i nerek, jako środek moczopędny, dla awitaminozy, czerwonki, nasion używanych do łuszczenia się.

Wierzono, że zapobiega podnieceniu seksualnemu. W armii rosyjskiej, w zamkniętych placówkach oświatowych w XVIII - XIX wieku, zwłaszcza w przypadku tej posiadłości, uprawiano ją w szklarniach, ogrodach kuchennych i powszechnie używanych zieleniach w sałatkach, dodawanych do nadzień pieowych, kompotów.

Najprostszym przygotowaniem portulaki do łagodzenia podniecenia seksualnego jest napar świeżej lub suchej trawy: dwie szczypty na filiżankę wrzącej wody, zaparzane, zawijane przez kilka godzin, odcedzone i wypijany jeden łyk 4 razy dziennie. Infuzję można przechowywać w ciemnym zimnym miejscu przez 1-2 dni.

Nasiona były używane w formie wywaru jako febrifuge, z biegunką.

W medycynie chińskiej portulaka jest stosowana jako środek przeciwzapalny i moczopędny, przepisywany na rzeżączkę i rzęsistkę, zapalenie stawów syfilitycznych, choroby wątroby, nerek, awitaminozę, czerwonkę bakteryjną, porażenie pochodzenia zakaźnego. Zewnętrznie - z ropnym zapaleniem skóry i łuszczycą.

Obecnie do celów leczniczych stosuje się trawę, którą zbiera się w czerwcu - wrześniu, nasiona zbiera się w sierpniu - wrześniu. Suszone w zwykły sposób.

Liście Portulac zawierają 86,6% wody, 1,8–2,2% substancji azotowych, 0,4–0,5% tłuszczu, 2,2–6,5% beztlenowych substancji ekstrakcyjnych, 1–2,1% błonnika. , 0,03% alkaloidy, glikozydy, substancje gorzkie, substancje barwiące, białko, śluz, cukier (2,1%), substancje żywiczne (2,4%), kwasy organiczne (do 0,52%), w tym szczawiowe kwas, witaminy: C (do 39,9 mg%), B1 (110 µg% - w świeżej portulaki i 40 µg% - w suszonych), B2, PP, karoten (1,2-2,5 mg%), bioflawonoid ciecz, saponiny, noradrenalina. Olej z nasion zawiera glicerydy palmitynowe, stearynowe, behenowe, oleinowe, linolowe i linolenowe, sitosterol.

Przeciwwskazania Portulaca

Противопоказаний у портулака немного, но отнестись к ним нужно с особой серьезностью.

Nie należy stosować portulaki: kobiety w ciąży i karmiące, pacjenci z zaburzeniami autonomicznego układu nerwowego, osoby ze zwiększoną pobudliwością ośrodkowego układu nerwowego, pacjenci z nadciśnieniem (wysokie ciśnienie - szybkie leczenie środkami ludowymi), zaburzenia rytmu serca z niską częstością akcji serca, skurcze (bradykardia ), jak również w zaburzeniach wegetatywnych.

Obejrzyj film: Chwast Portulaka pospolita i jej wpływ na zdrowie (Lipiec 2019).